Μαζί Ως Την Κορυφή(2016)

(Hands of Stone) | Πρώτη προβολή: 08-09-2016

O Ρόμπερτ Ντε Νίρο επιστρέφει στο ρινγκ, 36 ολόκληρα χρόνια μετά το «Οργισμένο Είδωλο» - αλλά το νοκ άουτ ανήκει στον Εντγκαρ Ραμίρεζ.

Μακιγιαρισμένος έτσι ώστε να δείχνει γερασμένο λιοντάρι που όμως μπορεί ακόμη να δαγκώσει, ο Ντε Νίρο δεν κάνει τις γνωστές ενοχλητικές μούτες του, γι' αυτό και ο ρόλος του ξεχωρίζει (δεν αποκλείεται μια υποψηφιότητά του στα Οσκαρ Β' ρόλου). Ο Ραμίρεζ είναι ένα ασυγκράτητο αγρίμι όπως ακριβώς και ο πυγμάχος που υποδύεται.

Ζωντανές ερμηνείες, αφηγηματική ταχύτητα και ιστορικοκοινωνικές αναφορές διασώζουν μια προβλέψιμη βιογραφία από την απόλυτη (τηλεοπτική) μετριότητα.

Ακροβατεί ανάμεσα στη συμβατική βιογραφία, το πολιτικό μανιφέστο και τη γονική σχέση των πρωταγωνιστών. Όσο για τους αγώνες, τα συναισθήματα υποκύπτουν στο γρήγορο και νευρωτικό μοντάζ, που δίνει μια εικόνα εντελώς αντίθετη από αυτή που φαίνεται να είχε ο Ντουράν για το μποξ ως ένα πεδίο μάχης.

Επουδενί «Οργισμένο Είδωλο» (κουλτουριάρηδες, συχνά θα βγείτε αναίσθητοι), κατώτερο κι απ' το περσινό σταλόνειο sequel τού franchise που ξέρεις (μουλτιπλεξάδες, υπόψιν ότι εκείνο το βρήκα υπερεκτιμημένο), φυλετικοστιλιστικά και ως αποτέλεσμα πιο κοντά στο «Undefeated» (το καμπανάκι χτυπάει για τηλεορασόπληκτους) σε βαριάντα period. No más...