Ξανά Από Την Αρχή(2015)

(Demolition) | Πρώτη προβολή: 15-09-2016

Ίσως το παράξενο ύφος και κάποιες σεναριακές εκκεντρικότητες να ξενίσουν ελαφρώς ορισμένους, κατά τα άλλα είναι μια ταινία που θα ικανοποιήσει και το περιστασιακό αλλά και το πιο απαιτητικό κινηματογραφόφιλο κοινό. Αν είστε fans του Τζέικ Τζίλενχολ, δε, μην τη χάσετε, καθώς εδώ βρίσκεται σε μεγάλη ερμηνευτική φόρμα.

Μια άκρως συγκινητική και σε τίποτε επιτηδευμένη ταινία που εξετάζει το καίριο ζήτημα της απώλειας με πρωτοτυπία και χωρίς να προδίδει τη σοβαρότητα που του αξίζει.

Σε μια ταινία που περιέχει και επεξεργάζεται με φροντίδα και ευαισθησία πολλές λεπτομέρειες και παρατηρήσεις για την ειλικρίνεια στην ανθρώπινη επικοινωνία, την παραδοχή των αισθημάτων και την ουσιαστική πρόθεση εσωτερικής «αναβάθμισης», είναι κρίμα να κατεδαφίζεται τόσο επιφανειακά, εξωτερικά και πρωτοεπίπεδα, η λεπτή δουλειά στους χαρακτήρες και τις πολύπλοκες συνδέσεις τους, ακόμη και σε διαφορετικούς χρόνους, όπως γίνεται με τον Ντέιβις και τη γυναίκα του μέσα στο μυαλό του και, κάποιες, υπέροχες στιγμές, στην καρδιά του.

Το κόνσεπτ είναι όντως ξεχωριστό, όχι όμως και η δραματική του ανάπτυξη.

Παρά τη φιλότιμη προσπάθεια των Τζίλεγχαλ και Γουότς, το φιλμ δεν αποκτά ποτέ μια συγκροτημένη κινηματογραφική λογική, με τη σκηνή του φινάλε να αποτελεί υπόδειγμα αφελούς χάπι εντ.

Μπορεί οι προθέσεις να είναι καλές, μα το φιλμ του Ζαν-Μαρκ Βαλέ θα χρειαζόταν διορθώσεις, Με βαριοπούλα.