The Neon Demon(2016)
Πρώτη προβολή: 06-10-2016
Ηλίας Φραγκούλης
2018-08-20
Εάν αγαπάς την πιο κακιά και σαρκοβόρα ειρωνεία που φλερτάρει ιδανικά με τον μισανθρωπισμό, είσαι σε καλό δρόμο. Το πρώτο κινηματογραφικό αριστούργημα της σεζόν είναι ένα απόλυτα διχαστικό έργο που μπορεί μέχρι και να σου ανακατέψει το στομάχι. Με ή χωρίς δάχτυλο, το ρίσκο είναι δικό σου.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
2018-08-18
Η αισθητική του Refn καταλήγει να αποενοχοποιεί την όποια αδιαφορία του προς κριτική, γιατί, τουλάχιστον δημιουργεί κάτι πανέμορφο και αδιανόητα ελκυστικό στο μάτι. Λίγα μπορούν να ειπωθούν γι' αυτή την ταινία, περισσότερο βιώνεται και μαγνητίζει τις αισθήσεις, παρά δημιουργεί αφορμές για συζητήσεις.
Βασίλης Γιαννάκης
Δείτε το σαν μια αντισυμβατικά ειπωμένη κοινωνική ιστορία και αν είστε επιπλέον φαν των θρίλερ, θα εκτιμήσετε αρκετά την κορύφωσή του στο τέλος. Προσωπικά, η νέα ταινία του Nicolas Winding Refn μπορεί να μην μου είπε πολλά, αλλά μου «έδειξε» πολλά και αυτό πολλές φορές είναι σπουδαιότερο για να κερδηθεί η εκτίμησή μου.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-08-16
Η καινούρια ταινία του Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν είναι μια απόλαυση που καταναλώνεται με τα μάτια. Ακόμη κι αν πολλοί, αναμενόμενα, θα βρουν πως δεν «τρώγεται» με τίποτα.
Αντώνης Γκούμας
Ένας εναλλακτικός μύθος μιας σύγχρονης Χιονάτης με παρθένα ομορφιά, που έχει απέναντί της όχι μόνο κακιές μάγισσες και κυνηγούς, αλλά και τον ίδιο τον καθρέφτη.
Παρασκευή Γιουβανάκη
Είναι ένα φιλμ που δεν διστάζει να προκαλέσει, βασικά δεν φαίνεται να το νοιάζει καν (και γιατί άλλωστε;). Μιλά για τον ανταγωνισμό, τον ναρκισσισμό, το πάθος, το φθόνο, τη ψύχωση που ναρκώνει το μυαλό και την άρνηση του ανθρώπινου είδους μπροστά σε κάθε δισταγμό, με μοναδική σκέψη και στόχο να πιάσει την κορυφή.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-08-14
Ο Ρεφν είναι σκληρός αλλά συγχρόνως σαρκαστικός, ωμός αλλά και χιουμορίστας.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2018-08-12
Χάρμα οφθαλμών η ταινία – κυριολεκτικά – και ο Cliff Martinez γράφει ένα εξαιρετικό σάουντρακ, που βρωμάει εϊτίλα. Αλλά πέρα από τα εκατοντάδες θετικά που μπορεί να γράψει κανείς για την ταινία, εντάξει, ο άνθρωπος δεν είναι καλά στα μυαλά του. Κι ίσως αυτό να μην είναι εντελώς κακό ξέρετε. Πάντως, σίγουρα αυτό το φιλμ δεν είναι για όλους. Δεν είναι ρε παιδί μου για ένα ευχάριστο δίωρο. Σωστά;
horrormovies.gr
2018-08-10
Άνιση προσπάθεια πειραματικού τρόμου που θα διχάσει το κοινό.
Νεκτάριος Σάκκας
2018-08-08
Ο Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν («Valhalla Rising», «Drive», «Μόνο ο Θεός Συγχωρεί») αυτοπαγιδεύεται στην ειρωνεία του να μιλήσει για την αυταρέσκεια και την αποθέωση του φαίνεσθαι μέσα από μία αυτάρεσκη ταινία. Και ό,τι παραδίδει τελικά, είναι ένα άκρως προβοκατόρικο φιλμ (περίπου τρόμου), το οποίο προσκολλάται με αδιανόητη μονομανία στο αισθητικό κομμάτι, πλημμυρίζοντας την οθόνη με νέον φώτα, πάσης φύσεως αναφορές και πολλά, ενοχλητικά ερωτηματικά γύρω από τις προθέσεις του δημιουργού του.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Καθώς η απαστράπτουσα οπτικοακουστική γοητεία του «Νέον Δαίμονα» ξεφουσκώνει κάτω από τις αφηγηματικές αδυναμίες του και τον ασυγκράτητο αυτοθαυμασμό του ως έργο τέχνης, αντιλαμβανόμαστε πως η πραγματική ενσάρκωση του Νάρκισσου, που ερωτεύτηκε το είδωλό του στο νερό και πνίγηκε, δεν είναι η νεαρή πρωταγωνίστρια Jesse. Είναι το ίδιο το φιλμ.
vandimir
Γενικά βρήκα το φιλμ ανούσιο και το (φριχτό) τέλος, συνειδητά overdose βεβαίως, κάπως ατσούμπαλο, ξαφνικό και αψυχολόγητο.
Νάνσυ Μιχαηλίδου
2018-08-06
Υπερβολικά επιτηδευμένο, προσπαθεί πολύ να είναι καλλιτεχνικό και avant-garde, αλλά καταλήγει να είναι ένα μη-αυθεντικό, κενό δημιούργημα που στερείται ουσίας.
Χρήστος Μήτσης
2018-08-04
Ντελιριακό, φλασάτο, μα απίστευτα ρηχό και glossy μετα-σχόλιο πάνω στην κοινωνία της εικόνας και της κατανάλωσης.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-08-02
Από το Neo Demon με το εξωφρενικό σενάριο και τις ακροβατικές αυθαιρεσίες, μπασταρδάκι του Ντέιβιντ Λιντς και αποπαίδι μιας πεποιημένης εικονογραφίας που θαμπώνει τους εύπιστους, απομένουν μερικές αστραφτερά ωραίες συνθέσεις, σαν ατάκτως ερριμμένες γλάστρες σε μια κακόγουστη έπαυλη. Μόδα είναι, θα περάσει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Τι κι αν όλο αυτό το οικοδόμημα του είναι χτισμένο σε σαθρά θεμέλια που φιλοξενούν μια κενή και άδεια (όπως ακριβώς είναι και οι χαρακτήρες του έργου) περιεχομένου ιστορία. Ο Refn θεωρεί ότι με αυτό τον τρόπο αποδομεί τον επιδερμικό, ρηχό κόσμο της μόδας. Μόνο που το κάνει με τον ίδιο ακριβώς απαράμιλλο, κατάπτυστο τρόπο.
