Crisis In Six Scenes(2016)

Το «Crisis In Six Scenes» είναι μια μικρή αφήγηση που, σίγουρα, δεν διεκδικεί καμία δάφνη πρεστίζ ή μεγαλείου, αλλά ο Άλεν (και ο Σίντνεϊ) είναι πια σε μια ηλικία που δεν ενδιαφέρονται για κάτι τέτοιο. Μπορεί απλά να θέλουν πια να λένε ιστορίες που θα αρέσουν στον κόσμο.

Αυτό που σίγουρα ξέρεις ότι θα δεις είναι έξυπνες ατάκες περί πολιτικής, ριζοσπαστικοποίησης και πολέμου και ίσως το Crisis in Six Scenes να είναι η πιο πολιτική δημιουργία του Άλεν (ξεκινά χαρακτηριστικά με εικόνες από τις διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ).

Το πρόβλημα είναι ότι το "Crisis Six Scenes" είναι σαν ξαναζεσταμένο φαγητό: είναι η εκτέλεση μιας συνταγής που ο ίδιος ο Άλεν δημιούργησε και τελειοποίησε, αλλά την έχει εκτελέσει τόσες φορές που πλέον το κάνει τόσο μηχανικά που ξεχνάει να βάλει αυτό το μυστικό συστατικό που την έκανε αρχικά τόσο πετυχημένη.

Η σειρά μοιάζει με μία ξεχειλωμένη σε χρονικό μέγεθος κωμωδία του Γούντι Άλεν. Έχει την υφή, αλλά είναι σαφώς λιγότερο αστεία - ίσως να ήταν πιο ισορροπημένη αν διαρκούσε 1,5 ώρα το πολύ.

Tο Crisis στην ουσία δεν είναι τηλεοπτική σειρά. Είναι μια μάλλον μέτρια ταινία του Woody Allen κομμένη σε 6 περίπου 25λεπτα μέρη.

Το «Crisis in Six Scenes» είναι στην ουσία του μια τηλεταινία, και μάλιστα από τις χειρότερες που έχει κάνει ο δημοφιλής σκηνοθέτης τα τελευταία χρόνια, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που το αβάσταχτα μέτριο Cafe Society φαντάζει μπροστά του αριστούργημα του επιπέδου του Annie Hall.