The Stopover(2016)
(Voir du pays) | Πρώτη προβολή: 17-11-2016
Λήδα Γαλανού
2014-06-20
Μια αντιπολεμική ταινία χωρίς να το κάνει θέμα, μια γυναικεία ταινία χαμηλών τόνων κι εσωτερικών εντάσεων, μια γαλλοελληνική συμπαραγωγή πανέτοιμη να γυρίσει τον κόσμο.
Χρήστος Μήτσης
2014-06-18
Μια αντιπολεμική ταινία εσωτερικής έντασης κι ελλοχεύουσας απειλής, με μια εξαίρετη Αριάν Λαμπέντ.
Νεκτάριος Σάκκας
2014-06-14
Υπάρχουν σκηνές που δεν εξυπηρετούν απολύτως τίποτε δραματουργικά, ενώ η τάση να ειπωθούν με διαλόγους όσα θα μπορούσαν να δειχθούν με το κατάλληλο πλάνο (μόνιμο μαράζι πολλών γαλλικών ταινιών) δε βοηθά, όπως επίσης και η πρεμούρα των Κουλέν να μιλήσουν για όλα (το άδικο και τις συνέπειες του πολέμου, την ανισότητα μεταξύ των φύλων, τον ανδρικό χαρακτήρα της βίας, τον κίνδυνο κακοποίησης κτλ) έστω και από λίγο. Λες και προσπαθούν να καλύψουν μια ατζέντα ενός δημόσιου διαλόγου αντί να κάνουν ταινία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2014-06-16
Η ιδέα της αποσυμπίεσης, με απώτερο σκοπό την προσωρινή έστω επούλωση και ανακούφιση από την κόλαση του πολέμου, ενός λόχου σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο γεμάτο τουρίστες, με focus δύο ένστολες με εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες, είναι σίγουρα πρωτότυπη, αλλά η αντοχή της δοκιμάζεται.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2014-06-10
Η ταινία κυλά χωρίς νόημα, χωρίς έκπληξη, χωρίς... τίποτα.
Βικτωρία Μιχαήλ
2014-06-12
Αν όχι το μεγαλύτερο, το ορατότερο καψώνι συνιστά, ωστόσο, το ότι οι Κουλέν δεν έχουν ακόμη κατακτήσει επαρκώς την ικανότητα να αναδεικνύουν σφριγηλά, αντρίκεια (οξύμωρο, n'est-ce pas;) τις λεπτότερες των αποχρώσεων του φλογοκρύπτη τους ενώ αυτός αντανακλάται στο – ποτισμένο, στο κάτω κάτω, δεκαετίες τώρα από μοτίβα, αρχέτυπα και issues του αμερικανικού ψυχολογικού militaire σινεμά – γυαλισμένο άρβυλο της μυθοπλασίας σε στρατηγικά σημεία της αφήγησης.