Η Άφιξη(2016)

(Arrival) | Πρώτη προβολή: 08-12-2016

Σπουδαίο σινεμά. Όχι βεγγαλικά, τύπου Κρίστοφερ Νόλαν. Αν περιμένεις εφέ και θέαμα τυπικής sci-fi ταινίας, θα χτυπάς το... κέλυφος του κεφαλιού σου. Αν ζητάς κάτι που θα σε κάνει να σκεφτείς, σε ένα γενικότερα άσχημο για την ανθρωπότητα timing, θα βρεθείς μπροστά σε μια μεγάλη έκπληξη. Το μέσα σου (θα) το ξέρει.

Με πρόσχημα την αφήγηση μιας κλασικής ιστορίας επιστημονικής φαντασίας, ο Ντενί Βιλνέβ παρουσιάζει μια απρόσμενα συγκινητική, γνήσια ουμανιστική και απόλυτα ανθρώπινη ιστορία σχετικά με την γλώσσα, την επικοινωνία, την ίδια την ζωή και τον τρόπο που την αντιλαμβανόμαστε και την βιώνουμε. 

Σίγουρα πρόκειται για μία καλή ταινία που αξίζει να δεις.

Σίγουρα αν ψάξεις θα βρεις στιγμές αφέλειας ή υπερβολής, όμως η ανατριχιαστική ευαισθησία του και το γλυκόπικρο κενό που αφήνει, αποτελούν δείγματα υψηλής ποιότητας και ιδιαίτερης καλλιτεχνικής ματιάς.

Έχοντας κατά νου την «Επαφή» και την «Άβυσσο», ο στιλίστας Ντενίς Βιλνέβ («Prisoners», «Sicario») υπογράφει μια χαμηλότονη κι ευαίσθητη, χολιγουντιανά προσεγμένη δραματική φαντασία πάνω στο χρόνο, στην επικοινωνία και στο ανθρώπινο πεπρωμένο.

Με αυτοπεποίθηση και τόλμη ο Βιλνέβ απογύμνωσε την ιστορία από το θρίλερ (ούτε στιγμή δεν τρομάζουμε) και φρόντισε να μη φουσκώσει το σενάριο με δυσνόητους, ακαταλαβίστικους όρους. Σε αλληγορικό επίπεδο η ταινία έχει πολλές αναγνώσεις.

Ο Ντενί Βιλνέβ αναφέρεται ευπειθώς στους ανήσυχους προκατόχους του, διατηρεί τη στιλπνότητα και τα εργαλεία του και επαναλαμβάνει με καλό γούστο θέματα και εικόνες που ήδη γνωρίζουμε.