Τέλειοι Ξένοι(2016)

Πρώτη προβολή: 15-12-2016

Mainstream σινεμά για όλους, που δεν σε κοροϊδεύει. Που βάζει τον θεατή να κρίνει και τις δικές του σχέσεις, φιλίες και προσωπικές ισορροπίες κατόπιν, που του γεννά αμφιβολίες αλλά και τον ψυχαγωγεί. Δεν είναι καμία ταινιάρα, καταλαβαίνεις, μην πας με τα μυαλά φουσκωμένα. Αλλά είναι συνεπής σε αυτό που θέλει να σου δώσει. Και το φέρνει εις πέρας.

Αν και θεατρικής δομής, διαθέτει κινηματογραφικό ρυθμό, έμπειρο καστ, διάθεση πικρής κοινωνικής κριτικής και μια σειρά από εύστοχα σεναριακά ευρήματα.

Ο Αθερίδης ενδιαφέρεται να φτιάξει χαρακτήρες, τύπους ανθρώπων που μπορούμε να αναγνωρίσουμε. Και τα καταφέρνει γιατί η παρέα αποτελείται από καλούς ηθοποιούς που βάζουν τα δυνατά τους να ακολουθήσουν το όραμα του Αθερίδη (που προς τιμήν του ως ηθοποιός μένει κάπως στις παρυφές) και να μη χαλάσουν την κεντρική ιδέα της ιταλικής ταινίας.

Στο Τέλειοι Ξένοι είναι συνεπής και συμπαγής, ξεσκεπάζει την υποκρισία και την ειλικρίνεια με ισόποσο κόπο και επιφυλάσσει το twist που πάντα αγαπά στην πλοκή για το τέλος, καλά υπολογισμένο και εκτελεσμένο. Οι ηθοποιοί του, εξαιρετικά επιλεγμένοι στους ρόλους τους.

Μάλλον αναμενόμενη στην εξέλιξή της, η ταινία του Αθερίδη ξεχωρίζει για τη «χημεία» μεταξύ των πρωταγωνιστών. Οι Τέλειοι Ξένοι εντάσσεται στην κωμωδία της ατάκας, ταιριάζει με το γλυκόπικρο ύφος των θεατρικών του ηθοποιού - σκηνοθέτη και προσφέρεται για ένα ευχάριστο βράδυ.

Χωρίς να ξεφεύγει από τη θεατρικότητα του υλικού του (που βασίστηκε σε μια ιταλική επιτυχία) ή να μπορεί να χειριστεί με απόλυτη ευκρίνεια το μοτίβο του υποθετικού «εάν...» (δεν αποκαλύπτουμε παραπάνω), ο Θοδωρής Αθερίδης, στο τρίτο και πιο ώριμο σκηνοθετικό του πόνημα μετά τη «Μέλισσα τον Αύγουστο» και το «Από Αγάπη», αποδείχνεται ένας από τους οξύτερους παρατηρητές των αστικών ηθών στο σύγχρονο ελληνικό φιλμικό τερέν.

Η τρίτη (και καλύτερη) σκηνοθετική απόπειρα του Θοδωρή Αθερίδη, ριμέικ μιας ιταλικής επιτυχίας που βάζει τις ανθρώπινες σχέσεις σε... ανοιχτή ακρόαση.

Κινηματογραφική μεταφορά θεατρικού έργου αμφιβόλου χιουμοριστικής ευστοχίας, σκηνοθετημένη στο πόδι και μονταρισμένη στο βανάκι καθοδόν για την εκτύπωση της κόπιας.