Το Ταξίδι του Αυτοκράτορα 2: Το Κάλεσμα(2017)

(L`Empereur) | Πρώτη προβολή: 16-04-2017

Οικογενειακή υπόθεση, αληθινή εμπειρία ως κινηματογραφικό προϊόν, το ταξίδι αυτό σε καλεί να το παρακολουθήσεις με όλες τις αισθήσεις σου ανοικτές, κρατώντας τις όποιες οικολογικές ενστάσεις σου για δόκιμη κουβέντα εκτός αιθούσης.

Δώδεκα χρόνια μετά το αποκαλυπτικό και συγκινητικό ντοκιμαντέρ για τους αυτοκρατορικούς πιγκουίνους και την περιπέτεια αναπαραγωγής τους, ο βραβευμένος με Όσκαρ Luc Jacquet επιστρέφει με μια επική ιστορία σε ασύλληπτα τοπία και πρωτόγνωρες υποθαλάσσιες λήψεις που απαθανατίζουν την εκπληκτική βιοποικιλότητα ενός από τα πιο όμορφα οικοσυστήματα του κόσμου.

Θεαματική, πανέμορφη και συγκινητική, έχει για αφηγητή της αυτή τη φορά, τον Διονύση Σαββόπουλο.

Η τρόπον τινά συνέχεια του οσκαρικού ντοκιμαντέρ παρουσιάζει –μέσα από εξαιρετικές λήψεις, αλλά πιο αδιάφορη αφήγηση– τις προκλήσεις επιβίωσης της... νέας γενιάς των αυτοκρατορικών πιγκουίνων της Ανταρκτικής.

Όσοι θυμάστε το πρώτο ντοκιμαντέρ της... σειράς, ίσως να σκεφτείτε πως κάπου τα έχετε ξαναδεί όλα αυτά. Μια επανάληψη, όμως, δεν είναι αναγκαία κακή ιδέα, καθώς η ολότελα κινηματογραφική ματιά που ακολουθεί αυτό το νέο ταξίδι του αυτοκράτορα, δεν θα σας αφήσει αδιάφορους εωσότου εκείνος να φτάσει στον τερματισμό της αποστολής του. Για τα μικρά παιδιά που ήταν ακόμα... αγέννητα το 2005, αναμφισβήτητα, αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή.

Με δεδομένο πως η έκπληξη που δημιούργησε η πρώτη ταινία του 2005 δε μπορεί να ξαναϋπάρξει, η ιστορία του Αυτοκράτορα, γεμάτη flashbacks που περιγράφουν ένα ταξίδι που γίνεται όχι μόνο με το σώμα αλλά και με το πνεύμα, παραμένει αφηγηματικά ένα γλυκό παραμύθι που στοχεύει σε ένα μεγάλο εύρος ηλικιών.

Η ταινία είναι και πάλι μεθυστικής ομορφιάς, η ιστορία όμως μοιάζει σαν να συγκέντρωσε ο Ζακέ πλάνα που του περίσσεψαν από την πρώτη και το κείμενο και η αφήγηση δεν βοηθούν ιδιαίτερα στο να σχηματιστούν χαρακτήρες και πλοκή.

Κουραστικό ανά διαστήματα, με την επαναληπτικότητα μοτίβων στείρων σε συναισθηματική και δραματουργική αξία, το Κάλεσμα του Jaquet στραβοπατά συχνά στη συνέχεια της εικόνας και τη δομή της αφήγησής του...

Αντίθετα με το οσκαρικό «Ταξίδι του Αυτοκράτορα», αυτό το σίκουελ δεν σε κρατάει στην άκρη της καρέκλας σου. Δεν προσφέρει πολλά περισσότερα - ούτε ως ιδέα, ούτε ως ιστορία και τελικά ούτε κι ως κινηματογράφηση.

Δυστυχώς το "Το ταξίδι του αυτοκράτορα 2: Το κάλεσμα" δεν ξεχωρίζει από το καλάθι των αξιόλογων ντοκιμαντέρ που υπάρχουν ήδη εκεί έξω, αλλά δεν τα φτάνει κιόλας.

Μια «υπενθύμιση» μάλλον παρά συνέχεια της επιτυχίας του 2005.

Συνέχεια ενός πρωτότυπου, βραβευμένου με Όσκαρ ντοκιμαντέρ, το οποίο εδώ επαναλαμβάνει απλώς τον (θεαματικό) εαυτό του.