Κάποτε Στην Καλιφόρνια(2017)

(Once Upon a Time in Venice) | Πρώτη προβολή: 22-06-2017

Η δροσιστική χαλαρότητα που κυριαρχεί στην ταινία σε κάνει να περνάς ευχάριστα, χωρίς ποτέ να νιώθεις ότι βλέπεις κάτι σημαντικό.

Ο επαγγελματισμός τους είναι ίσως ο μόνος λόγος που κάνει το φιλμ ενδιαφέρον, εξυψώνοντάς το ελάχιστα από μια περιπέτεια β' διαλογής που σε άλλα χρόνια θα έβγαινε απευθείας σε DVD.

Το γλυκό τελικά δεν έδεσε και τα συστατικά δεν αρκούν για να σώσουν το πιάτο. Μένουν μόνο κάποιες λίγες συμπαθητικές στιγμές και το τρελό βλέμμα του Τζέησον Μομόα.

Η συγκεκριμένη ταινία δεν ενδείκνυται για κανέναν, κυρίως επειδή αποτελεί ένα συνονθύλευμα απογοητευτικών στερεοτύπων που πρέπει να φάμε στη μάπα, με την πρόφαση της «νέας ταινίας του Μπρους Γουίλις», κάτι που από μόνο του έχει πάψει, έτσι κι αλλιώς, να είναι δελεαστικό. Αν τη δεις, πάντως, έχε κατά νου πως «κάπου εδώ ζει ένας μικρός, ευτυχισμένος ρατσισμούλης».

Ο Μπρους Γουίλις κοπιάρει βαριεστημένα τον εαυτό του, οι σκηνές δράσης έχουν μπει στον αυτόματο πιλότο, το χειρότερο απ' όλα πάντως είναι το άτσαλο, εκβιαστικό και '90s κοπής χιούμορ, που κυριαρχεί σε κάθε σκηνή.

Αν η σαχλαμάρα είχε φωνή θα έλεγε πως ο μοναδικός λόγος για να δείτε αυτήν την ταινία είναι για να μη νομίζετε ότι σας λέμε και ψέματα όταν σας λέμε ότι δεν βλέπεται!