Η Οργή Ενός Υπομονετικού Ανθρώπου(2016)

(Tarde Para La Ira) | Πρώτη προβολή: 29-06-2017

Ο Αρεβάλο, επιδέξιος όσο και συγκινητικός αφηγητής, ενορχηστρώνει αυτό το σκοτεινό παιχνίδι της μοίρας υπομονετικά, επίπονα και απόλυτα ρεαλιστικά, αποσπώντας τέσσερα Γκόγια (καλύτερης ταινίας, σεναρίου, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη, β΄ αντρικού ρόλου ) και βραβείο ερμηνείας στους Ορίζοντες του Φεστιβάλ Βενετίας.

Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο ο 37χρονος ηθοποιός Ραούλ Αρέβαλο βρίσκεται στο στοιχείο του και με την Οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου υπογράφει ένα στέρεο αστικό γουέστερν, ένα θρίλερ εκδίκησης καλοζυγισμένο στο τέμπο και τη δομή του, έστω κι αν αργεί λίγο να αποκαλύψει τις πραγματικές του προθέσεις, στα 85 λεπτά της διάρκειάς του.

Ο Χοσέ μοιάζει με μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί και ο σκηνοθέτης της ταινίας στήνει πολύ προσεκτικά τους χαρακτήρες του, κάνοντας τον θεατή να αμφιβάλει για τις κινήσεις του κεντρικού ήρωα και αλλάζοντας συχνά οπτική γωνία (από τον Χοσέ, στην Άννα και από εκεί στον Κούρο). Κανείς δεν είναι ακριβώς αθώος και κανείς δεν είναι ακριβώς ένοχος σε αυτή την ενδιαφέρουσα ταινία από την Ισπανία.

Το φιλμ που κέρδισε το βραβείο Goya καλύτερης ισπανικής ταινίας της χρονιάς, είναι ένα καθαρόαιμο θρίλερ εκδίκησης που αποπνέει μια αύρα από B-movie.

Μια ταινία που ξέρει να χρησιμοποιεί την γλώσσα ενός σινεμά είδους μπολιαζοντάς την με ενδιαφέρουσες κι απρόβλεπτες αναφορές χτίζοντας από την αρχή μια ιστορία που σου κρατά το ενδιαφέρον ως το τέλος με ένα σασπένς κινηματογραφικό μα την ίδια στιγμή κυρίως ψυχολογικό.

Η «Οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου» («Tarde para la ira») του Ραούλ Αρεβάλο είναι ένα ψηφιδωτό διάσπαρτων στοιχείων που κάποια στιγμή αρχίζουν να ενώνονται για να καταλήξουν σε ένα σύνολο που βλέπεται με ενδιαφέρον αλλά δεν πείθει ιδιαίτερα.