Ρόμπυ Εκσιέλ
Ένα ντοκιμαντέρ που συνοψίζει μαεστρικά μισή χιλιετηρίδα ηθών και εθίμων σε στιγμιότυπα ενός 24ώρου και προλαβαίνει να τιμήσει δεόντως τον χειρονακτικό βίο και το συλλογικό πνεύμα λίγο πριν συνθλιβούν από την επέλαση των μηχανών.
Χρήστος Μήτσης
Με ασπρόμαυρο σε έντονο κοντράστ, τις εικόνες των λευκών πυραμίδων του αλατιού να αποκτούν μια ονειρική διάσταση, τις ανθρώπινες χειρονομίες να διαιωνίζουν ένα χαμένο στο αποικιοκρατικό παρελθόν τελετουργικό και μια αφήγηση που περιγράφει το ιστορικό χρονικό της περιοχής (από τους Ισπανούς κονκισταδόρες του 1500 μέχρι σήμερα ), το κομψό νεο-ρεαλιστικό αυτό ντοκουμέντο περιγράφει –αλά Ρόμπερτ Φλάερτι– νοσταλγικά αλλά και πολιτικά καίρια το τέλος μιας εποχής, ίσως κι ενός ολόκληρου τρόπου ζωής.
Πόλυ Λυκούργου
Η Μπενασεράφ συνθέτει ένα ποιητικό πορτραίτο της πραγματικότητας, αποδίδοντας το ρεαλισμό μέσα από την καλλιτεχνική της αισθητική - το αντίθετο του ιταλικού νεορεαλισμού θα έλεγε κανείς, που πλάσαρε τη φιξιόν με ντοκιμαντερίστικη φόρμα.
