Πλανητάριο(2016)
(Planetarium) | Πρώτη προβολή: 17-08-2017
Θ. Δημητρόπουλος
2024-01-20
Σε μια κατασκευή αβέβαιου σχήματος και υφής, μια στιβαρή αισθητική ματιά και η καθοδήγηση ενός απολαυστικού πρωταγωνιστικού διδύμου μπορεί και να είναι αρκετές. Εξάλλου τι είναι και το σινεμά, αν όχι μια ερμηνευτική τέχνη γεμάτη φαντασία;
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2024-01-18
Η Νάταλι Πόρτμαν και η Λίλι Ρόουζ Ντεπ σε ένα σαγηνευτικό (αν και κατά στιγμές υπερφορτωμένο) παιχνίδι μυστικισμού, έρωτα, πολέμου και την ίδιας μαγείας του σινεμά.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2024-01-16
Πολύ παράξενη είναι τούτη η ταινία της Zlotowski. Κι αυτό έχει διπλή έννοια: και καλή και κακή. Θέλω να πω, δεν ξέρω πως θα ανταποκριθεί το κοινό σε μια ταινία με τόσο χαλαρή δραματουργία. Τόσο γεμάτη ιδέες που όμως είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους πολύ χαλαρά. Και που καμιά τους δεν αναπτύσσεται στο βαθμό που της αξίζει.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2024-01-12
Ρομάντζο, μυστήριο, πολιτική, σινεμά και αποκρυφισμός είναι τα συστατικά ενός φιλμ που δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του αλλά δεν ξέρει πως να τις βγάλει στο πανί!
Αλέξανδρος Κυριαζής
2024-01-14
Ο εξαιρετικός τεχνικός τομέας του Planetarium μπορεί να αποδεικνύει ότι η σκηνοθέτιδα του είναι σπουδαία κινηματογραφίστρια, αλλά δυστυχώς στα συνολικά δημιουργικά της καθήκοντα μένει μετεξεταστέα.
Απόστολος Κίτσος
2024-01-04
Κάπου μεταξύ μιας φαντασιακής απεικόνισης της πραγματικότητας που προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου και τελικά δεν τα καταφέρνει πέφτοντας στη δίνη μιας ιστορίας χωρίς ειρμό, στόχευση, αυτογνωσία και μέτρο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2024-01-06
Παρά το επιμελημένο στήσιμο του «Planetarium» ‒ παρεμπιπτόντως, δεν υπάρχει Πλανητάριο στην ταινία...
Σταύρος Γανωτής
2024-01-08
Μια δουλειά σε κατάλληλα δημιουργικά χέρια, δύο ερμηνεύτριες σε οσκαρικές στιγμές, αλλά συνολικά ένα φιλμ που σε αφήνει σεναριακά έκθετο σε όλες του τις εκφάνσεις.
Γιάγκος Αντίοχος
2024-01-10
Έχοντας στο μυαλό της περισσότερο τις αλληγορίες πάνω στο κινηματογραφικό μέσο και το ατελείωτο φροϊδικό παιχνίδι πάνω στο συνειδητό και το ασυνείδητο, η Ζλοτόφσκι ξεχνάει να «στερεώσει» το σεναριακό της σκελετό και να παραδώσει μια ιστορία με ειρμό.
Βαρβάρα Κοντoνή
2024-01-02
Στραφταλιζέ αχταρμάς και υποπλοκές της υποπλοκής (ω, υποπλοκή!) σε μια ταινία που δεν βγάζει το παραμικρό νόημα, με το σενάριο των Ζλοτόφσκι και Καμπιγιό να μην έχει κανέναν εμφανή προσανατολισμό, από την αρχή μέχρι και το (βασανιστικό) τέλος.
