Το Κύμα(2015)

(Bølgen) | Πρώτη προβολή: 21-09-2017

Δεν ανακαλύπτει ούτε την Αμερική ούτε αναπροσδιορίζει το είδος, δεν παύει όμως να είναι μια χορταστική, εντυπωσιακή περιπέτεια που ούτε κρεμάει ούτε σε κοροϊδεύει.

Τίποτα που δεν έχουμε ξαναδεί, φτιαγμένο όμως με μεράκι και αυταπόδεικτο ταλέντο.

Μια ταινία καταστροφής από τη Νορβηγία η οποία δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τις αντίστοιχες χολιγουντιανές παραγωγές. Καλογυρισμένη, ρεαλιστική, βλέπεται με κομμένη την ανάσα αλλά ως εκεί.

Σκηνές καθηλωτικές που κόβουν την ανάσα, εφέ που θαμπώνουν το μάτι, χαρακτήρες μονοδιάστατοι μεν αλλά με το ανάλογο εκτόπισμα που υπηρετούν τη προσχηματική πάντως δράση, τονίζοντας με τα πιο έντονα χρώματα την ασημαντότητα του ανθρώπου μπροστά στην εκδικητική μανία της φύσης.

... το προσεγμένο φιλμ του Ρόαρ Ούτχαουγκ, που υποβλήθηκε χωρίς συνέχεια στα ξενόγλωσσα Όσκαρ, τελικά δεν διαφέρει σε τίποτε από τα αμερικανικά αντίστοιχα (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχει συστηματικά σκηνοθετήσει ο Γερμανός Ρόλαντ Έμεριχ).

Πέρα από την προσδοκία του διαφορετικού που χαρακτηρίζει την ταινία λόγω εξω-χολιγουντιανής παραγωγής, «Το Κύμα» δεν καταφέρνει ποτέ να ξεχωρίσει πραγματικά, καταλήγοντας να ανακυκλώνει τα γνωστά κλισέ του genre σε μια ξεκούρδιστη και κάπως ψυχρή αναζήτηση του πολυπόθητου happy end.

Αν και επίσημη υποβολή της Νορβηγίας για το Οσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, το «Κύμα» αποτελεί δυστυχώς μια χαμένη ευκαιρία για μια πιο ενδοσκοπική «ευρωπαϊκή» ματιά στις χολιγουντιανές ταινίες καταστροφής.

Χολιγουντιανή ταινία καταστροφής αλά νορβηγικά: λίγο περισσότερος ρεαλισμός, λίγο λιγότερο θέαμα, τα ίδια κλισέ.