Μητέρα!(2017)
(Mother!) | Πρώτη προβολή: 19-10-2017
Ηλίας Φραγκούλης
2017-10-20
Ο Ντάρεν Αρονόφσκι έχει γυρίσει το πιο βλάσφημο έργο που έχουμε δει στο σινεμά εδώ και πολλά έτη. Γιατί είχε την εξυπνάδα να «παντρέψει» σε αυτό την ίδια τη Φύση και Εκείνον! Και να κρίνει και τους δύο. Και τους πιστούς τους. Έως και ολόκληρη την πορεία (αν όχι και τη μοίρα) του σύμπαντος.
Δημήτρης Φλωρής
Το Mother! εν ολίγοις, είναι μία ταινία που δεν απευθύνεται στο mainstream κοινό και είτε θα την λατρέψει κανείς είτε θα τη μισήσει. Πρόκειται πάντως για ένα αριστούργημα χωρίς ελλείψεις και ψεγάδια κάνοντας ξεκάθαρες τις προθέσεις του δημιουργού της και είναι ανοιχτή για πολλές ερμηνείες. Πάνω από όλα είναι μία ταινία που απαιτεί γερά νεύρα.
Μάριος Μαύρος
Ο Aronofsky τοποθετώντας σε ένα εξ ολοκλήρου αλληγορικό και βιβλικό πλαίσιο, την ιστορία του επιχειρεί κάτι ιδιαίτερα φιλόδοξο. Πλάθει ένα πολυεπίπεδο σε αναγνώσεις έργο το οποίο αρχικά μοιάζει ως καταγραφή την ιστορίας της γης μέσα από μια θρησκευτική σκοπιά.
Τάσος Ντερτιλής
Ένας υπόγειος αλληγορικός εφιάλτης για την πατριαρχική μεσσιανική αντίληψη περί Θείου που σαρκάζει την ανθρωπότητα, κλείνοντας ταυτόχρονα το μάτι στους fans του τρόμου (που ίσως όμως και να το μισήσουν).
Σπύρος Δούκας
Το έργο ενέχει στοιχεία που ο θεατής αντιλαμβάνεται αρμονικά, σε συνδυασμό με άλλα που αισθητικά φαντάζουν παράταιρα, με σκοπό τη δημιουργία μιας άβολης και προφανώς εκτός ρεαλιστικών πλαισίων έντασης που μετατρέπεται σταδιακά σε άμεσο ψυχολογικό πόλεμο και καθιστά τη θέαση επώδυνη εμπειρία. Αυτό ακριβώς επιδιώκει ο Αρονόφσκι και το πετυχαίνει πανηγυρικά.
Ακης Καπράνος
2017-10-18
Το «μητέρα!» είναι ένα φιλμ που κάποιοι θα μισήσουν και κάποιοι θα λατρέψουν. Λίγοι όμως θα πάψουν να μιλούν γι' αυτό. Και, πιστέψτε με, υπάρχει λόγος.
Μάγδα Ασημακοπούλου
Το "Mother" είναι μια φοβερά έξυπνα δομημένη ταινία. Πραγματεύεται συγκεκριμένα θέματα και ίσως δεν είναι για όλους, ωστόσο σας την προτείνω γιατί την θεωρώ ένα από τα καλύτερα mystery, horror, fantasy που έχω δει μέχρι σήμερα.
Απόστολος Κίτσος
Δεν υπάρχει μέση λύση για το «Mother!», για μεσοβέζικα σχόλια δημοσίων σχέσεων: ή το θεωρείς μια μαλακία, το σιχαίνεσαι, νιώθεις προσβεβλημένος και το βρίζεις ή το έχεις βιώσει σαν ένα μεγαλειώδες σινεμά από έναν αληθινό δημιουργό, ένα καταραμένο γαμημένο αριστούργημα που είναι και το αποθεώνεις με παρατεταμένο χειροκρότημα. Είσαστε εσείς που τον θεωρείτε επιδειξιομανή και είμαστε και εμείς που έχουμε ακόμα ταχυπαλμία.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Η δουλειά του Αronofsky είναι για ακόμη μια φορά τόσο αριστοτεχνική, που λίγο μας ενδιαφέρει η υποκειμενικότητα των ερμηνειών που δίνει ο καθένας για την υπόθεση (στοιχείο εξάλλου που χαρακτηρίζει σχεδόν κάθε του ταινία).
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2017-10-16
Ο Αρονόφσκι έφτιαξε στην πραγματικότητα μιαν αλληγορία για την κατάσταση του πλανήτη μας σε μια εποχή που οι άνθρωποι, αντί να αναγνωρίσουν τις ομοιότητές τους και την ανάγκη αλληλεγγύης σε μια δύσκολη για όλη την ανθρωπότητα εποχή, συνεχίζουν τους εξοντωτικούς πολέμους, χτίζοντας ταυτόχρονα διαχωριστικά τείχη.
Γιώτα Τσιορβά
Στο Μητέρα! αν μείνεις σ' αυτό που παίζει στην οθόνη δεν θα έχεις δει τίποτα παρά έναν αχταρμά από αλλόφρονες ήρωες και ασυνάρτητη σκηνοθεσία. Γι' αυτό το έργο πρέπει να προσπαθήσεις παραπάνω, αν δεν έχεις την διάθεση τότε δεν αξίζει τον χρόνο σου.
Γιάννης Παναγούλιας
Η παρακολούθηση του νέου αυτού, «διαδραστικού» για το θεατή έργου τέχνης, από έναν άνθρωπο που ανέκαθεν βασίζεται στους νόμους της φύσης, εντρυφώντας πάνω στην αντίδραση που επιφέρει η δράση, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Όπως κάθε αντίστοιχη δημιουργία του, βασίζει την υπόσταση αλλά και τα νοήματα της, στην αλληγορία των λέξεων σε συνδυασμό με τις εικόνες που προβάλει, προκαλεί, αποζητά την προσοχή στις λεπτομέρειες, την ενδελεχή ανάλυση αλλά και αρκετά διευρυμένη αντίληψη.
Νίκος Γαργαλάκος
Εμπνευσμένος από τη χριστιανική παράδοση, ο Αρονόφσκι δημιουργεί μια προσωπική ανθρώπινη ιστορία, την οποία διαρθρώνει χρησιμοποιώντας έναν Βιβλικό πυρήνα. Μέσω αυτής και των συμβολισμών της, εκφράζει με μοναδικά πρωτότυπο τρόπο τις γενικευμένες περιβαλλοντικές του ανησυχίες και κριτικάρει την ανθρωπότητα, προβαίνοντας σε διαπιστώσεις αναφορικά με τη θέση των δύο φύλων, τις μονόπλευρα αδιέξοδες σχέσεις, τα ιδιοτελή κίνητρα, αλλά και την ψυχολογία της μάζας στο βάθος των αιώνων. Αξίζει να τον αφουγκρασθούμε...
kazanipouvrazei
Δεν συμμερίζομαι ότι πρόκειται για αριστούργημα, καθώς η εκτέλεση είναι τόσο αχρείαστα υπερτονισμένη σε κάποια σημεία που νομίζεις ότι το καρέ έχει πάρει αναβολικά. Αλλά σίγουρα είναι ένα μελλοντικό cult και μια ταινία με έντονο οντολογικό και θρησκευτικό υπόβαθρο, που θα σκέφτεσαι για πολύ καιρό.
gaRis
Κοίτα αλλά μη μένεις στα καθέκαστα. Δέστο ως κραυγή φρικώδους αγωνίας για την κατάσταση των πραγμάτων σήμερα. Ο Darren Aronofsky είναι ένας αληθινός καλλιτέχνης, τσαμπουκαλεμένος να διχάσει, να βγάλει την καρδιά του όξω για να διεκδικήσει Αλήθεια.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Ίσως η πιο άβολη και βαθύσκια μυστηριώδης ταινία του Αρονόφσκι, ο οποίος αυτο-ψυχαναλύεται για να φτάσει στα έγκατα της σκοταδόψυχης δημιουργίας.
nikos fekkas
Πρόκειται λοιπόν για μια αλληγορία σχετικά με τη γη-φύση,την ανθρωπότητα και τη θρησκεία που εμένα κατάφερε να με καθηλώσει και προσφέρει ψυχολογικό τρόμο (όχι τρομάγματα) και κάποιες σοκαριστικές σκηνές!
Dimitris Dx
...δεν μπορώ να μην θαυμάσω τον Αρονόφσκι, ακόμα κι αν δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για το πόσο καλό είναι τελικά αυτό που δημιούργησε, μου αρκεί αυτό το πάθος και η ηλιθιότητα και το οπτικό χάος που ακόμα δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου.
Νίκος Δρίβας
Μία ταινία που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη κινηματογραφική εμπειρία που έχετε ζήσει πρόσφατα (ξεχωριστά από την άποψη που θα έχετε), με το Mother -παρά τα όποια ελαττώματα του- να ξεφεύγει από τον σωρό που βγάζουν οι κινηματογραφικές βιομηχανίες κάθε χρόνο. Έχει ήδη διχάσει το κοινό και σίγουρα θα συζητιέται για πολύ καιρό όσον αφορά τις προεκτάσεις που έχει το στόρι.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-10-14
Ο δημιουργός του Νώε, αντλώντας από το εβραϊκό του DNA, μεταστρέφει τη μεταφυσική προβληματική της Πηγής της ζωής σε ένα ταξίδι πόνου με ανθρώπους-σύμβολα.
Γιώργος Καλαποθαράκος
Είναι τόσα τα επίπεδα ανάγνωσης που μπορείς να ακολουθήσεις παρακολουθώντας την ταινία, που ομολογώ ότι –αρχικά- αμέλησα την συνοχή του σεναρίου. Το «mother!» δεν είναι η κλασική ταινία με αρχή, μέση και τέλος και αυτό είναι το μεγάλο της μειονέκτημα.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur.
Το φιλμ μπορεί να μην είναι διόλου εύπεπτο, αλλά βελτιώνεται αναμφίβολα κατά τη χώνεψη, αποτελώντας ένα αξιοπρόσεκτο σινεφιλικό παζλ, όσο και μια ιδιαίτερη, ενοχλητική και ταυτοχρόνως διασκεδαστική εμπειρία. Σίγουρα πάντως δεν είναι για μαμάδες.
George Christou
Ο Aronofsky έχει ένα πολύ συγκεκριμένο ύφος κινηματογράφησης, μια πεσιμιστική εικόνα που γεννά δυσάρεστα συναισθήματα και σκέψεις στους θεατές του. Με το "mother!" πάει ένα βήμα παραπέρα και προβληματίζει το κοινό του.
Γιάννης Πατλάκας
Η ομορφιά του Mother δεν έχει να κάνει με την παραβολή που θέλει να διηγηθεί ο σκηνοθέτης, αλλά με το ότι τελικά καταφέρνει να φτιάξει μια ταινία κάπου ανάμεσα στο θρίλερ και το μεταφυσικό, την αλληγορία και την πραγματικότητα, που λίγο πολύ ο καθένας μπορεί να δει ακόμη και χωρίς να νοιάζεται για τα βαθιά της νοήματα ή τους υποβόσκοντες παραλληλισμούς.
Κωστής Δ. Μπίτσιος
Στο σκοτεινό σύνολο ανθρώπινων ψυχών και στο δυσοίωνο περιβάλλον ο Aronofsky ρίχνει φως μόνο όταν κινηματογραφεί τον έρωτα, την γέννηση και τον θάνατο. Μόνο τότε οι άνθρωποι λάμπουν. Για τον δημιουργό της ταινίας μόλις εκλείψει η Μούσα του Ποιητή, έρχεται ο Πόλεμος.
Αγγελική Αντωνίου
H ταινία (Μητέρα!) είναι μια αλαζονική αλληγορία που φτάνει στα άκρα για να μπορέσει να προκαλέσει ένα σύνολο συναισθημάτων από τους θεατές. Καλοφτιαγμένη και προσεγμένη αλλά ταυτόχρονα υπερβολική και προφανής, το μόνο σίγουρο είναι ότι μπορεί να χαρακτηριστεί μοναδική!
Νικόλ Φιλιπποπούλου
Επειδή, όμως, το σινεμά ήταν, είναι και θα είναι, κατά κύριο λόγο, συναισθήματα και βιώματα, ίσως, στο τέλος της ημέρας, η συζήτηση για τη «Μητέρα!» του Aronofsky να είναι εκείνη που θα ανακαλέσουν δυο φίλοι του μέλλοντος, πίνοντας κρασί σε μια κινηματογραφική λέσχη, πριν την έναρξη της νυχτερινής τους προβολής, θυμώμενοι το πυρετώδες εκείνο βράδυ του 2017, που βγήκαν απ' την αίθουσα λες και ξύπνησαν από έναν οπτικοακουστικό εφιάλτη.
Πάνος Γκένας
2017-10-10
..ο Αρονόφσκι εγκυμονεί στη «μητέρα!» ένα εμπρηστικό ψυχόδραμα, μία βιβλική αλληγορία κι ένα ακραίο θρίλερ σε μία συναρπαστική κινηματογραφική εμπειρία.
Γιώργος Καραλιάς
Οι προθέσεις του ήταν καλές, αλλά η εκτέλεση ήταν πολύ χοντροκομμένη, οι αλληγορίες πολύ προφανείς. Οι εικόνες είναι όμορφες, η ταινία είναι βαθιά προσωπική από έναν αναπολογητικό σκηνοθέτη, αλλά μέχρι εκεί. Αν αυτή ήταν η ιστορία που ήθελε να πει, τότε απέτυχε παταγωδώς.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-10-08
Ταινία τρομερής έντασης, βαριάς ατμόσφαιρας, δυσάρεστων σκηνών (υπάρχει και το στοιχείο της ανθρωποφαγίας), η παρακολούθησή του «Mother!» σε κάνει να αισθάνεσαι - τουλάχιστον - άβολα και αμήχανα. Όμως ο Αρονόφσκι δεν σου επιτρέπει ποτέ να στρέψεις αλλού τη ματιά σου και αυτό αποδεικνύει (για ακόμη μία φορά) το πόσο υποβλητικός σκηνοθέτης είναι.
horrormovies.gr
Από τα γνωστά σουρεαλιστικού ύφους δημιουργήματα του Aronofsky γεμάτο δυναμικές ψυχογραφήσεις και απόκρυφους συμβολισμούς που ναι μεν ικανοποιεί τον υποψιασμένο θεατή αλλά ενίοτε αγγίζει τα όρια της υπερβολής και της επιτήδευσης.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-10-12
Η υπέρμετρη φιλοδοξία του Αρονόφσκι βουλιάζει κάτω από το βάρος των αμέτρητων ιδεών του και η ταινία γίνεται αφόρητα ενοχλητική για το θεατή (ο βασικός λόγος της αποτυχίας της στις ΗΠΑ) καθώς η σαδιστική βία –σοκ η σκηνή που ο όχλος σαπίζει στο ξύλο την ηρωίδα σε ένα σχόλιο για τη βία κατά των γυναικών– και ο παροξυσμός της γραφής του δεν έχει προηγούμενο. Όμως δεν παύει να είναι το προϊόν της τολμηρής φύσης ενός δημιουργού και κυρίως της αποφασιστικότητάς του να πει τα πάντα χωρίς στρογγύλεμα των γωνιών της αλήθειας και συμβιβαστικές λύσεις.
Γιώργος Τσιρακίδης
Ακόμα και αν το Mother! παρουσιάζει κινηματογραφικές αδυναμίες που είναι αδύνατο να μείνουν απαρατήρητες, ακόμα και αν δεν μπορεί να συγκριθεί με πρωτύτερα αριστουργήματα του Αρονόφσκι, δεν παύει να αποτελεί μία ιδιαίτερη κινηματογραφική εμπειρία και την διέγερση ενός προβληματισμού που αποτελεί για χρόνια πραγματικό πρόβλημα του μάταιου(;) τούτου κόσμου.
Λήδα Γαλανού
2017-10-06
...ο Αρονόφσκι στο σενάριό του μπερδεύει στοιχεία υπερβολικά προφανή, με άλλα απλώς δυσνόητα ή ανόητα, για να καταλήξει σ' ένα τίποτα με φιλοσοφικό ή θρησκευτικό άλλοθι. Το οποίο, αυτό, τίποτα σκηνοθετεί με τόσο υπέροχη μαεστρία, με τόσο φιλόδοξη ταυτότητα και τέτοια γοητευτική επιτήδευση, που τουλάχιστον ξεγελά τα μάτια σ' έναν περίπατο σπουδαίου σινεμά, πριν το μυαλό συνειδητοποιήσει ότι κατέληξε εκεί απ' όπου ξεκίνησε, χωρίς να έχει αφομοιώσει τίποτε αληθινό.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2017-10-04
Το «mother!» ακόμη κι αν προβάλλει σαν κάτι πολύ πιο ανησυχητικό και πλούσιο δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ταινία που θα απολαύσεις καλύτερα με ποπ κορν.
Τατιάνα Καποδίστρια
Κάτι θέλει να πει ο ποιητής. Αλλά παίρνει τον εαυτό του και αυτό που θέλει να μας πει τόσο σοβαρά, φορτώνοντας το όλον με ένα κάρο αναφορές (από την κουλτούρα των σελέμπριτι και την μάχη των φύλων, έως την... Βίβλο), που στο τέλος θέλεις και συ να τα βροντήξεις και να λακίσεις σαν την Μητέρα! Α, και μέσα σ' όλα, βρήκα για πρώτη φορά θολή την ερμηνεία της Λόρενς. Μητέρα;
Άρης Λεχουρίτης
Το Mother! είναι μια ταινία που ναι μεν μπορεί να χαρακτηριστεί πολυεπίπεδη αλλά που μπορεί εύκολα να προκαλέσει εκνευρισμό, θυμό και απέχθεια σε κάποιον που δεν θα συμμεριστεί την αλληγορία που σκέφτηκε ο Αρονόφσκι. Η πομπώδης και υπερφίαλη προσέγγιση του δεν αφήνει καμία άλλη επισήμανση από αυτή του 'love it or hate it'.
Cine - Κριτική
Το πρόβλημα της ταινίας είναι ότι τα ακραία και τα υπερβολικά στοιχεία της υπερέχουν σε σχέση με την ουσία και τα "βαθιά" νοήματα τα οποία τάχα ο Αρονόφσκι πραγματεύεται. Συνοπτικά στα μάτια μου το "mother!" είναι μια τόσο μεγάλη φούσκα που ο ήχος που κάνει όταν σπάει στο τέλος είναι τόσο απόκοσμος και δυνατός που μπορεί μεν να σου εντυπωθεί στο μυαλό ανεξίτηλα, αλλά θα σου εντυπωθεί στο μυαλό με τον χειρότερο δυνατό τρόπο...
Ηλίας Μιχαηλάκης
Το Mother! είναι μια αρκετά ιδιαίτερη ταινία (όπως μας συνηθίζει άλλωστε ο Aronofsky). Προσωπικά όμως θα προτιμούσα να παραμείνει στα σεναριακά κλισέ απ'το να προσπαθεί να μας κάνει πλύση εγκεφάλου με μεταφορές της φαντασίας του, γεμάτες παράδοξα και σεναριακές τρύπες. Το να δημιουργείς κάτι που απλά βγήκε απ'το μυαλό σου, δεν το καθιστά αυτόματα και πρωτότυπο.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Ο Ντάρεν Αρονόφσκι με την «Μητέρα» κατάφερε να φτιάξει μια άπατη λίμνη θρησκοληψίας για να πνίξει τον «Μαύρο Κύκνο» του.
Χρήστος Μήτσης
2017-10-02
Με μια επιθετική σκηνοθετική βιρτουοζιτέ κι ένα σενάριο το οποίο φορτώνει διαρκώς αλληγορικές υπερβολές, προσπαθεί απεγνωσμένα να εντυπωσιάσει, σχολιάζοντας ταυτόχρονα κάθε πιθανή φιλοσοφική ιδέα από... καταβολής κόσμου. Πομπώδης και αμετροεπής, από ένα σημείο και μετά παραδίνεται ολοκληρωτικά στο γκροτέσκο, όμως συνεχίζει με σπασμένα τα φρένα μέχρι το ανυπόφορο, κάνοντας το «Ρέκβιεμ για Ένα Όνειρο» να μοιάζει μπροστά του με ταινία του Μάικ Λι.
