Εγώ, ο Κολοκυθάκης(2016)
(Ma vie de Courgette) | Πρώτη προβολή: 07-12-2017
Άγγελος Πολύδωρος
Σφιχτή σκηνοθεσία, πυκνό σενάριο και ισχυρό μήνυμα. Μια εξαιρετική ταινία, για όλη την οικογένεια.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Χρησιμοποιώντας τεχνική στατικής κίνησης ο Μπαράς φτιάχνει ένα καρτούν που πάλλεται και σφύζει από ζωή, φτάνοντας μέχρι την υποψηφιότητα για το ξενόγλωσσο όσκαρ. Μέσα από μια διασκεδαστική και αβίαστη αφήγηση προτρέπει όλους μας να μπούμε στη θέση του Κολοκυθάκη. Να ζήσουμε τον ανήφορο του βίου, να γελάσουμε, να χαρούμε, να πονέσουμε, να συγκινηθούμε, να συνεχίσουμε τη ζωή με όλες τις δυνάμεις μας.
Πάρις Μνηματίδης
Το "Ma Vie de Courgette" είναι μια όμορφη υπέρβαση του κανόνα, ένας λεπτοδουλεμένος ύμνος στην παιδική αθωότητα και την απώλειά της από τους κτηνώδεις ενίοτε (βασικά τις περισσότερες φορές) μηχανισμούς του κόσμου των «μεγάλων», με τις εξαιρέσεις να αποτελούν τέτοιες ακριβώς επειδή δεν ξεχνούν το μικρό, φοβισμένο πλάσμα που κάποτε υπήρξαν. Οι ενήλικες ας μην αποθαρρυνθούν από την παιδικότητα του τίτλου και οι μικροί από τη... «μεγαλοσύνη» του θέματος. Αμφότερες οι ομάδες θα έχουν κερδίσει από κάτι στο τέλος.
Πόπη Παπαδοπούλου
Η μουσική, η παλέτα των χρωματικών συνδυασμών, τα απέριττα σκηνικά, το διασκεδαστικό αλλά και συγκινητικό σενάριο, συνδυάζονται αρμονικά κάνοντας τα μάτια του θεατή να ανοίγουν διάπλατα όπως και αυτά των αξιολάτρευτων ηρώων, κυνηγώντας να μην χάσουν ούτε την τελευταία λεπτομέρεια που υπάρχει σε αυτό το φιλμ.
Αντώνης Γκούμας
Σκληρό αλλά και μαγικό, αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές όλων.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-12-20
Πραγματεύεται ισχυρά τραύματα της παιδικής ηλικίας, την απουσία της γονικής στοργής, την ενδοοικογενειακή βία, τον αλκοολισμό, την ανατροφή στο ορφανοτροφείο, αλλά και τον θάνατο...Ζητήματα που το κινούμενο σχέδιο δεν συνηθίζει να θίγει - πολύ σπάνια το αμερικανικό. Είναι πολύ αισιόδοξο που στην Ευρώπη (όπως και στην Ιαπωνία) αυτά τα θέματα αντιμετωπίζονται ακομπλεξάριστα, με ευθύτητα και χωρίς καμία φοβία. Όπως πρέπει.
Αλέξης Κυριαζής
2017-12-18
Ρεαλιστικά σκληρό αλλά και προσεκτικά ωραιοποιημένο, είναι εξαιρετικά ζυγιασμένο ώστε να προσφέρει ισόποσες δόσεις γέλιου και κλάματος, συγκινώντας και χορταίνοντας το θεατή.
Νίκος Ρέντζος
Μπορεί να είναι λίγο πιο δύσκολο για τις πολύ μικρές ηλικίες, καθώς δεν έχει έντονα χρώματα και θεαματικά σκηνικά, ούτε και ηχητικά gags για να τραβήξουν το ενδιαφέρον τους, αλλά σε ηλικίες των εφτά και πάνω νομίζω ότι θα αποτελέσει καλή επιλογή, ακόμα κι αν τα παιδιά είναι πλέον περισσότερο συνηθισμένα στα κινούμενα σχέδια τύπου Pixar.
Πάνος Αχτσιόγλου
...λάμπει μέσα στην τρυφερότητα και την καθαρότητα της ματιάς της, αφήνοντας το αυθεντικό και ανεξίτηλο αποτύπωμά της στην καρδιά...
Χρήστος Μήτσης
2017-12-16
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα γοητευτικό, γλυκόπικρο, θαρραλέο και απολαυστικό animation, που ήταν υποψήφιο για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα, ενώ κέρδισε τα βραβεία κοινού και καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Ανεσί.
Τατιάνα Καποδίστρια
2017-12-08
Φτιαγμένη εξαιρετικά με την τεχνική του stop motion, με ένα υπέροχο κιθαριστικό μουσικό θέμα, και προσεγγίζοντας με ειλικρίνεια δύσθυμες αλήθειες περί ζωής, αλλά κυρίως τα παιδικά συναισθήματα, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Μπαρά (οι προηγούμενές του ήταν φιλμάκια των βία 10 λεπτών!) οφείλει πολλά στο υπέροχο σενάριο-διασκευή της Σιαμά (σκηνοθέτιδα του θαυμάσιου «Τα κορίτσια»). Να πάτε –αλλά μόνο στην πρωτότυπη γαλλόφωνη εκδοχή.
Λήδα Γαλανού
2017-12-14
Ο «Κολοκυθάκης», φτιαγμένος μ' ένα γεμάτο φαντασία κι ευαισθησία stop-motion animation, που τιμήθηκε με Σεζάρ κι ήταν υποψήφιος για Οσκαρ, μιλά για κάτι απλό, την αγάπη και την αποδοχή, μ' έναν ουσιαστικό τρόπο, προσιτό στον καθένα και γοητευτικό για όλους.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-12-10
...ο Ελβετός σκηνοθέτης Κλοντ Μπαρά, στο ντεμπούτο του, βοηθούμενος από το σενάριο της Σελίν Σιαμά, χειρίζεται σοβαρά θέματα, όπως η κακοποίηση και οι εξαρτήσεις, νηφάλια και τρυφερά, καθώς κινείται επιδέξια ανάμεσα στη ζώνη των ενηλίκων και τον παιδικό κόσμο, με επίκεντρο τη δυσλειτουργική οικογενειακή ζωή.
Ακης Καπράνος
...πρόκειται για animation, γαλλικής παραγωγής, γεμάτο γνήσια ευαισθησία, απ' αυτά που χαίρεσαι να βλέπεις.
Θανάσης Πατσαβός
2017-12-12
Σκληρό, ρεαλιστικό και ταυτόχρονα αφάνταστα τρυφερό και συγκινητικό, ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων που αναλαμβάνει να αποκαταστήσει την πίστη μας στην καλοσύνη των άλλων.
Έλενα Χρηστοπούλου
2017-12-06
Κομμάτι σκοτεινό για μικρότερες ηλικίες, που στη συνέχεια όμως φωτίζεται από ολόκληρον ήλιο ελπίδας, το «Εγώ, ο Κολοκυθάκης» αποτελεί κάτι σπάνιο: μια animation ταινία που είναι γειωμένη στον ρεαλισμό.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2017-12-04
Η ταινία είναι άψογη και ιδιαίτερα προσεκτική και ώριμη στα θέματα τα οποία θίγει.
Τάσος Ντερτιλής
Ένα διαφορετικό πορτραίτο προεφηβικής μελαγχολίας, όχι και τόσο λαμπερό και χαρωπό, που ωστόσο έχει να πει πολλά για την ουσία των οικογενειακών δεσμών και τις νέες εναλλακτικές μορφές οικογένειας αν και μάλλον υπερβάλλει σε πολιτική ορθότητα παρουσιάζοντας ένα ορφανοτροφείο ως ιδανικό τόπο ανατροφής. Η τεχνική του όμως είναι άψογη και η γενικότερη αισθητική του υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου με αποτέλεσμα μια θριαμβευτική πορεία σε Φεστιβάλ και Βραβεία.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Με ευαισθησία και τρυφερότητα ο σκηνοθέτης Κλώντ Μπαρά αφηγείται την ιστορία μιας παρέας παιδιών με πολύ σκοτεινές πλευρές, που όμως τελικά βρίσκουν τη λύτρωση, υπογραμμίζοντας ότι η παιδική κακοποίηση μπορεί να αντιμετωπιστεί αν η κοινωνία πράξει τα δέοντα.
Ηλίας Φραγκούλης
2017-12-02
Η επίσημη πρόταση της Ελβετίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ του 2017 (κατάφερε να περάσει στην πεντάδα της κατηγορίας του animation) αποτελεί παράδειγμα... ζορισμένης political correctness, από αυτά που χαϊδεύεις ευγενικά στο κεφάλι και παινεύεις ακόμη κι αν δεν σου αρέσουν πραγματικά, παριστάνοντας κι από πάνω το υποκατάστατο ενός παιδοψυχολόγου.