Το Τετράγωνο(2017)
(The Square) | Πρώτη προβολή: 07-12-2017
Αγγελική Στελλάκη
2017-12-20
Το Τετράγωνο είναι μια απόλυτα διασκεδαστική και γοητευτική ταινία, μια σύγχρονη υπαρξιακή κωμωδία.
Ευτυχία Τερζή
Είναι μια τολμηρή και δυναμική σάτιρα της σύγχρονης πραγματικότητας που σίγουρα θα προκαλέσει συζητήσεις και προβληματισμούς. Ο Ostlund δε διστάζει να θέσει με επιθετικότητα φλέγοντα ερωτήματα που ίσως να μην είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε. Το κάνει όμως με τέτοιο τρόπο ώστε να μην δίνει ούτε μια στιγμή την εντύπωση της αποστασιοποιημένης ηθικολογίας, γεγονός που προσδίδει στην ταινία τον μοναδικό χαρακτήρα της.
Απόστολος Κίτσος
Μια αστεία, πρωτότυπη και κυρίως πικρόχολη σάτιρα για το politicaly correct της κοινωνίας του καθωσπρεπισμού που βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο φετινό Φεστιβάλ των Καννών.
Μαριάννα Τσότρα
Καλώς ή κακώς, δε βλέπουμε συχνά τέτοιες ταινίες διορατικής, αμείλικτης αλλά ταυτόχρονα τρυφερής και συμπονετικής ματιάς στον σύγχρονο Δυτικό και τα πάθη, τους εγωισμούς και τις αδυναμίες του, δίχως όμως να μας κουνάει το δάχτυλο και να επιδίδεται σε διδακτισμούς και φθηνά κλισέ.
Μύριαμ Πατρού
«Το Τετράγωνο» είναι το τέλειο κοινωνικό πείραμα σε ένα ευφυές σενάριο που αναρωτιέται πόση εμπιστοσύνη έχουμε πραγματικά στους ανθρώπους.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Ο Ostlund, δημιουργεί μια σύγχρονη κοινωνική σάτιρα, που καυτηριάζει επιτυχημένα τον κόσμο της τέχνης-κουλτούρας και από εκεί, τον σύγχρονο εγωκεντρισμό και ατομισμό. Διαθέτει μια πρωτοτυπία σε εικόνα και ύφος, που δεν βλέπουμε συχνά στην οθόνη.
Άγγελος Πολύδωρος
Η προσπάθεια να προκαλέσει και ταυτόχρονα να διασκεδάσει και να ψυχαγωγήσει το θεατή, με καταγγελτική διάθεση, χιούμορ και ταυτόχρονη διδαχή περί ηθικής και πολιτικής ορθότητας, ελαφρώς αποδυναμώνεται από τη μεγάλη διάρκεια της ταινίας, χωρίς όμως να χάνει το στόχο της.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Χτυπάει ανελέητα την πολιτική ορθότητα αλλά νιώθει ότι πρέπει στο φινάλε να είναι... ορθός για να μην «πετάξει» έξω τους θεατές....Παρά τρίχα αριστούργημα! Έτσι κι αλλιώς, πάντως, τούτη είναι σίγουρα μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς!
Νίκος Γαργαλάκος
Το δημιούργημα του Ρούμπεν Έστλουντ δεν σταματά ποτέ να φανερώνει πτυχές της πολυπλοκότητάς του, συνιστώντας μια χορταστική, πολυεπίπεδη, άβολη και συνάμα διασκεδαστική περιπλάνηση στον δαιδαλώδη λαβύρινθο των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
...ο Όστλουντ έφτιαξε μια, διάρκειας σχεδόν δυόμιση ωρών, ευρηματική, ευρηματική, με σατιρική διάθεση, κωμωδία, που μας μιλά για τις ηθικές και άλλες αξίες μας, τις ανισότητες μιας δημοκρατικής, φιλελεύθερης κοινωνίας καθώς και τις ταξικές διαφορές, τη φτώχια και τα διάφορα «κακώς έχοντα» των αποξενωμένων μεγαλουπόλεων.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2017-12-16
Με μια αίσθηση λεπτού, φίνου χιούμορ, αλλά και μια τραγικότητα που σου σηκώνει την τρίχα κάγκελο. Ο Εστλουντ δανείζεται διάφορα στυλ (από τον Ζακ Τατί στον Ρόι Αντερσον, από τον Μικελάντζελο Αντονιόνι στον Ινγκμαρ Μπέργκμαν) και δίνει στο «Τετράγωνο» έναν πέρα για πέρα δικό του χαρακτήρα· νιώθεις κυριολεκτικά ότι βλέπεις μια ταινία που παρόμοιά της δεν έχεις ξαναδεί.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2017-12-14
...το θαυμάσιο αυτό φιλμ όσο κι ο ευφυέστατος σκηνοθέτης του, δεν έχουν καμμιά απάντηση έτοιμη να σου προσφέρουν, κανένα ηθικό δίδαγμα βολικά τοποθετημένο στο τέλος του φιλμ, παρά μόνο μια σειρά από καταστάσεις και αφορμές για σκέψη, που σε κάνουν να μετακινηθείς από την θέση στην οποία βρισκόσουν όταν μπήκες στην αίθουσα και να βρεθείς ακόμη και για λίγο, σε ένα τετράγωνο μέσα από το οποίο αν έχεις το θάρρος, μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου και τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική γωνία.
Χρήστος Μήτσης
2017-12-18
Χρυσός Φοίνικας στις Κάνες για μια ξεκαρδιστικά πικρή και κινηματογραφικά πρωτότυπη σάτιρα της σύγχρονης τέχνης, της πολιτικής ορθότητας και της ευνομούμενης βορειοευρωπαϊκής κοινωνίας.
Τάσος Ντερτιλής
Μπορεί οι σχεδόν δυόμιση ώρες διάρκειας να είναι οριακά δύσκολες για ένα μέσο θεατή, λαμβάνοντας υπόψη την αποσπασματικότητα και την αφηγηματική χαλαρότητα της ταινίας αλλά είναι τόσο εντυπωσιακή οπτικά η κατασκευή της που δύσκολα θα αφήσει ανεπηρέαστους ακόμη και θεατές με ελλειμματική προσοχή.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Από το Κοινωνικό Συμβόλαιο του Ρουσσώ ως το άλλο άκρο της Κομιντέρν (περί σοσιαλφασισμού) της τρίτης Κομμουνιστικής Διεθνούς, το φιλμ του Ostlund είναι ένα σατυρικό μεν δράμα, έμμεση δε βολή στον σοσιαλισμό και ό,τι απορρέει απ' αυτόν...
Νίκος Δρίβας
Μία ταινία που αποτελεί ενδιαφέρουσα κινηματογραφική εμπειρία, δεν συγκρίνεται με κάποια που έχετε ζήσει πρόσφατα (ξεχωριστά από την άποψη που θα έχετε), με το Square -παρά τα όποια ελαττώματα του- σίγουρα να συζητιέται για πολύ καιρό όσον αφορά τις προεκτάσεις που έχει το στόρι.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-12-12
Το αληθινό επίτευγμα όμως του «Τετραγώνου» δεν είναι η σάτιρα ή αποκαθήλωση της μοντέρνας τέχνης και των βαθυστόχαστων ερμηνειών της. Είναι η απογύμνωση των ανθρώπινων συμβάσεων, η απόπειρα να φανεί ο βασιλιάς γυμνός πίσω από την καμουφλαρισμένη εικόνα του (προσέξτε πόση σημασία δίνει ο σκηνοθέτης στα ρούχα των πρωταγωνιστών) ή τη μεγέθυνση του Εγώ του.
Γιάννης Παναγούλιας
Άκρατος σουρεαλισμός και ώριμη σάτιρα, «δουλεμένα» από τον Σουηδό Ruben Östlund (Force Majeure), που αφού παραμερίσει τη σοβαροφάνεια και τα αποστειρωμένα «δήθεν» των καιρών μας, αποδομεί ολοκληρωτικά, την κομφορμιστική ταυτότητα όσων καθημερινά ευαγγελίζονται κοινωνίες ομοψυχίας, σεβασμού και αλληλεγγύης και καταλήγουν λίγα μέτρα πιο κάτω, εκ του φυσικού τους μάλιστα, τις περισσότερες φορές, το χειρότερο παράδειγμα ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας.
Ακης Καπράνος
Ο Ρούμπεν Εστλουντ έχει αυτό το αξιοσημείωτο ταλέντο να βρίσκει, μέσα σε μια σκηνή, απλές λεπτομέρειες (συμπεριλαμβανομένων των ηχητικών εφέ) που μεταμορφώνουν, μεμιάς, την αίσθηση και την ατμόσφαιρά τους. Το κάνει και εδώ, στην πιο φιλόδοξη ταινία της καριέρας του, για την οποία βραβεύτηκε στις Κάννες με τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών. Ταυτόχρονα, χτίζει μεθοδικά μια σειρά από gags που, σε πολλές περιπτώσεις, είναι πραγματικά αστεία.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Στο σύνολο του τα λέει ωραία ο Έστλουντ, προσφέροντας περιέργεια στον θεατή με μια υπέροχη σκηνοθεσία, όπως, επίσης, πολύ καλός είναι και ο Δανός ηθοποιός Κλες Μπανγκ στο ρόλο της σύγχρονης και συνάμα ξεπεσμένης ανθρώπινης μονογραφίας. Δυστυχώς, όμως, ο σκηνοθέτης ζαλίζεται από το φιλοσοφικό υψόμετρο που έθεσε τον εαυτό του και ξαφνικά αναδιπλώνεται για να επανέλθει ο γνωστός ευρωπαϊκός, βόρειος μικροαστισμός, κλείνοντας την ταινία με εύκολες λύσεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-12-08
Ο Όστλουντ συγκρούεται με τους αριστερούς του χαβιαριού, που λένε και οι Γάλλοι, και τους «δίνει» κανονικά, ειδικά με μια σκληρή σκηνή ανθολογίας όπου ένας καλλιτέχνης που προσποιείται τον γορίλα ξεφτιλίζει τους συνδαιτυμόνες που πιστεύουν πως θα δουν μια ακόμη παράσταση προχωρημένου στοχασμού από ασφαλή απόσταση ‒ και ταυτόχρονα, φέρνει εμάς, τους θεατές, σε παρόμοια αμηχανία, χωρίς να αισθανθεί την ανάγκη να μας εξηγήσει πώς ολοκληρώνεται όλο αυτό το μαρτύριο.
Λουκάς Κατσίκας
2017-12-10
Πλούσια δεξαμενή από ιδέες και απόψεις οι οποίες παρατίθενται χωρίς να αγωνιούν να προσφέρουν διδάγματα και απαντήσεις.
Γιώργος Δήμογλου
Το The Square είναι μία μεγάλη ταινία, την οποία αν κανείς επιλέξει ενσυνείδητα να δει, γνωρίζοντας τι περίπου να περιμένει, μάλλον θα βρει τον εαυτό του/της ιδιαίτερα ικανοποιημένο στο τέλος της. Ωστόσο, δεν προτείνεται για όσους/ες αναζητούν λιγότερο φιλόδοξες ταινίες και δεν τους/τις απασχολούν ζητήματα σύγχρονης τέχνης και πολιτικής ορθότητας.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η μοντέρνα τέχνη, ένα κλεμμένο πορτοφόλι, η έλλειψη κοινωνικής ενσυναίσθησης, κι ένας διανοούμενος επιμελητής μουσείου συνυφαίνονται απρόσμενα σε αυτή την οπωσδήποτε δεξιοτεχνική, αλλά και υπέρμετρα φιλόδοξη ταινία.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
To φιλμ έχει το δικό του αφηγηματικό χαρακτήρα, δίνοντας έμφαση στον μικρόκοσμο της κάθε σεκάνς χωριστά, η οποία αποτελεί και ένα μικρό σκετς ή μονόπρακτο. Υπάρχουν και απώλειες σε αυτόν τον τρόπο εξιστόρησης των γεγονότων αλλά με τον τρόπο αυτόν αναδεικνύονται οι πολλές, οι άπειρες αιχμές του «Τετραγώνου».
Λήδα Γαλανού
2017-12-06
Σαρδόνια κοινωνική σάτιρα, με εκπληκτικό σκηνοθετικό έλεγχο στον ρυθμό, στις μεγαλοπρεπείς σκηνές πλήθους, στους τετ α τετ διαλόγους, η ταινία σχολιάζει αμείλικτα την πολιτική ορθότητα, τη νέα τάξη των ανθρώπων που προσφέρουν κοινωνικό έργο επειδή δείχνει καλά στο προφίλ τους. Το κάνει, ωστόσο, με τέτοια βεβαιότητα και αυταρέσκεια, με τέτοια υπεροψία, που καταλήγει, παρά τη σαγήνη και την εξυπνάδα της, να παγιδεύεται στην ίδια τη φενάκη που κατακρίνει.
Γιώργος Νυκταράκης
Το κύριο μέρος με την κλοπή και τα παραλειπόμενα έχει ενδιαφέρον, παρά τις υπερβολές και τις σχεδόν εκνευριστικές ασυνεννοησίες, αλλά οι παράλληλες ιστορίες στον εργασιακό χώρο και στην προσωπική ζωή του πρωταγωνιστή δεν δείχνουν να δένουν πάντα με την ιστορία.
Έλενα Χρηστοπούλου
2017-12-04
Εκεί που η αριστουργηματική «Ανωτέρα βία», η προηγούμενη ταινία του Ρούμπεν Έστλουντ, ξεκοκάλιζε μια πολύ συγκεκριμένη συνθήκη και αναδείκνυε την εγγενή υποκρισία στην ανθρώπινη συμπεριφορά, το «Τετράγωνο» ανοίγει πάρα πολλά μέτωπα και δεν μπορεί να τα διαχειριστεί.
kazanipouvrazei
Ηλίας Φραγκούλης
2017-12-02
Κάπως αυτάρεσκο χιούμορ, αποσπασματικό, στα πρόθυρα της ενόχλησης, τούτο το «Τετράγωνο» δεν αποτελεί την καλύτερη ταινία του Ρούμπεν Έστλουντ (σαφώς προτιμώ το «Ανωτέρα Βία» του 2014 ή και το περισσότερο δυσάρεστο στον κοινωνικό του σχολιασμό «Play» του 2011), αλλά θα κουβαλάει για πάντα μαζί του τη φήμη του Χρυσού Φοίνικα των Καννών. Ξέρεις, βέβαια, πως αυτό μπορεί και να μην σημαίνει τίποτα!
