Η Κόρη της Απρίλ(2017)
(Las Hijas de Abril) | Πρώτη προβολή: 15-02-2018
Χρήστος Μήτσης
2018-02-20
Δράμα χαρακτήρων με υπόγεια ένταση και απρόβλεπτη εξέλιξη, το οποίο εξετάζει ψυχρά και θαρραλέα τις περίπλοκες, συχνά κάθε άλλο παρά αθώες οικογενειακές σχέσεις.
Πάρις Μνηματίδης
Το αξιοθαύμαστο εδώ είναι το πως μια πλοκή που φαντάζει γραμμένη σε ένα κομμάτι χαρτί εξωφρενική που θα μπορούσε να προσεγγιστεί σαν ένα οικογενειακό μελόδραμα γυρισμένο για την τηλεόραση και μια αντιηρωίδα που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε καρτουνίστικο κακό λαμβάνουν μια τέτοια μεταχείριση από το Franco που πετάει την υστερία έξω από το παράθυρο και της προσδίδει μια αληθοφανή διάσταση.
Τατιάνα Καποδίστρια
Πρόκειται σίγουρα για ενδιαφέρουσα, καλοφτιαγμένη ταινία, που σηκώνει συζήτηση, αλλά δεν εξελίσσει το έργο του σκηνοθέτη.
Ακης Καπράνος
...ενδοσκοπική, ενίοτε σκληρή, αλλά και ρεαλιστική. Αξίζει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-02-18
Ο Φράνκο χρησιμοποιεί το μελόδραμα για να φτιάξει μια συναρπαστική, με πολλές ανατροπές, βουτηγμένη σε μια μαύρη ατμόσφαιρα, ταινία.
Γιάννης Φραγκούλης
Στην ταινία του Franco έχουμε μία εξαιρετικά ακριβολογία στην αφήγηση, αρκετούς χαρακτήρες, κάτι που δε δημιουργεί πολυπλοκότητα στους χαρακτήρες, αλλά μία ευχάριστη δραματουργία.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Αυτό που διαφοροποιείται σε σχέση με τις προηγούμενες ταινίες του που έχουμε δει είναι πως η ιστορία δεν έχει κοινωνικό σχολιασμό (πρέπει να το τραβήξεις το όλον από τα μαλλιά για να υποστηρίξεις κάτι τέτοιο) και πως, παραδόξως, κλείνει με ένα ανοιχτό μεν, χάπι, δε έντινγκ. Η πιο μικρή σε ηλικία γυναίκα είναι η πιο ώριμη από όλους τους χαρακτήρες και θα επιλέξει απλά μια ελεύθερη ζωή, διεκδικώντας αυτό που της ανήκει. Και φεμινιστικό μήνυμα. Μια χαρά!
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-02-16
Ο Μισέλ Φράνκο σχεδιάζει ένα ασυνήθιστο οικογενειακό δράμα, εμπλουτισμένο με κάδρα που χωρίς να αποχωρίζονται την εικαστική αξία τους δίνουν δραματουργική υπόσταση στις πράξεις των ηρώων.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-02-14
Ένα πέπλο ανομολόγητης οικογενειακής δυσλειτουργικότητας πλανάται μέχρι την τελευταία πράξη μιας αργόσυρτης παράθεσης διαπροσωπικών σχέσεων, ώσπου αποκαλύπτεται, με κάποιον τρόπο, τι δεν πάει καλά. Ο Φράνκο ερευνά το αιώνιο μητρικό δέσιμο, αλλά δεν συναρπάζει με τις επιπλοκές του.
Τάσος Ντερτιλής
Παρά τη φωτογένεια του τοπίου οι χαρακτήρες του Φράνκο παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ένα σκοτεινό και αδιέξοδο ψυχολογικό μονοπάτι σε όλη σχεδόν τη διάρκεια του έργου μέχρι να έρθει το λυτρωτικό φινάλε.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Η κινηματογράφηση η οποία θυμίζει telemundo επεισόδιο, δεν επιτρέπει στην ταινία να εξελιχθεί σε ένα καθαρά ψυχολογικό δράμα και να αναπτυχθεί ώστε να εμβαθύνει στο κεντρικό του θέμα.
Αντώνης Γκούμας
2018-02-08
Ο Μισέλ Φράνκο επιλέγει ένα συνηθισμένο θέμα και για να το κάνει περισσότερο ενδιαφέρον τραβά προς την υπερβολή, ενώ η μεγάλη διάρκεια της νέας ταινίας του κουράζει. Θεωρώ ότι είχε ανάγκη από λίγο μάζεμα και πιο συγκροτημένη εστίαση.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-02-12
Με την ιστορία μιας ανήλικης εγκύου κοπέλας που μένει με την αδερφή της και αναγκάζεται να φωνάξει την παράξενη μητέρα της για βοήθεια όταν γεννιέται το παιδί, ο Φράνκο καλλιεργεί το μυστήριο και κρατά τις εξηγήσεις (ευτυχώς) για τον εαυτό του. Είναι ικανός σκηνοθέτης, αλλά το σενάριό του σταματά από πολύ νωρίς να πείθει.
Πάνος Αχτσιόγλου
2018-02-10
Το δράμα που αργόσυρτα ξεδιπλώνεται κάτω από τον ήλιο και δίπλα στη θάλασσα του Πουέρτο Βαγιάτα (και στη συνέχεια της πόλης του Μεξικού) δεν φαίνεται να βρίσκει ποτέ το βηματισμό του, αφού η ταινία του Φράνκο μοιάζει περισσότερο με μια επιδέξια αλλά φλύαρη άσκηση ύφους, από την οποία καταλήγεις να μην περιμένεις τίποτε όταν πια φτάσει στο τέλος της.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-02-04
Ο Μισέλ Φράνκο («Μετά τη Λουτσία», «Το Χρονικό Μιας Αθωότητας») στοχεύει για μια ακόμη φορά στο σοκ μα καταλήγει σε κάτι που μοιάζει με βαρετή τελενοβέλα.
Λήδα Γαλανού
Ο Μισέλ Φράνκο τού «Μετά τη Λουτσία» και του «Chronic», αποδεικνύει πια, με κάθε νέα του ταινία, ότι εκτός από ικανός και μετρημένος τεχνίτης του σινεμά, δεν έχει τίποτε ουσιαστικό να πει, παρά ένα φλύαρο μελόδραμα που ξεπερνά τις ισορροπίες και της ηθικής και της λογικής.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-02-06
...με εξαντλητικά αργούς ρυθμούς ο Φράνκο καταγράφει στιγμή προς στιγμή αυτή την εξαιρετικά δυσάρεστη στην παρακολούθησή της ιστορία, η οποία στηρίζεται σε μια κραυγαλέα, αν και ενδιαφέρουσα αντίθεση: το θηλυκό στοιχείο βρίσκεται διαρκώς σε εγρήγορση, φόρτιση και μέσα στις νευρώσεις, ενώ το ανδρικό δείχνει αδρανές, αδιάφορο, ως και ανύπαρκτο.
Βαρβάρα Κοντονή
2018-02-02
Αν δεν είσαι... μανούλα (#diplhs) στο να αντέχεις την κάθε δηθενιά που κυκλοφορεί εκεί έξω με την ταμπέλα «φεστιβαλικό», να είσαι σίγουρος πως «Η Κόρη της Απρίλ» δεν είναι για εσένα, ούτε καν για την ίδια της Απρίλ εδώ που τα λέμε!
