Foxtrot(2017)
Πρώτη προβολή: 08-03-2018
Cine - Κριτική
Το πάντρεμα αυτού του υπέροχου, ειλικρινούς και άγριου θεματικού καμβά με τον καλλιτεχνικό πειραματισμό, τους σινεφίλ ελιγμούς του δημιουργού και την αισθητική υψηλού επιπέδου που χαρακτηρίζει κάθε λήψη του Μaoz αποτελεί τον λόγο που το Foxtrot δεν είναι απλώς μια καλή ταινία, αλλά ένα σύγχρονο αριστούργημα...
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Βρε μέχρι και ο τίτλος της ταινίας είναι επιλεγμένος μεθοδικά και είναι ενταγμένος στο σύμπαν της κατά πως πρέπει. Foxtrot. Ο πιο εύκολος χορός. Ο χορός που σου δίνει την αίσθηση πως κινείσαι, αλλά βρίσκεσαι διαρκώς στο ίδιο μέρος! Με μια λέξη: τη λάτρεψα την ταινία! Εντελώς σαν αρχαία ελληνική τραγωδία...
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-03-20
Με αφορμή το χαμό ενός στρατιώτη, ο Μαόζ αποτυπώνει τις αποχρώσεις του πένθους αρχικά, για να περάσει μετά χωρίς προειδοποίηση σε ένα δεύτερο μέρος, σουρεαλιστικό σχεδόν στην αποφασιστικότητά του να μη δώσει εξηγήσεις με το καλησπέρα σας. Γι' αυτό και οι συμβολισμοί του είναι αποτελεσματικοί, χωρίς να βαραίνουν (το χιούμορ εδώ είναι σαφές και λυτρωτικό).
Ευτυχία Τερζή
Το «Foxtrot» δεν είναι σαν καμία άλλη αντιπολεμική ταινία που έχει φτιαχτεί. Είναι ένας φιλοσοφικός, κοινωνικός, πολιτικός και ψυχολογικός στοχασμός βασισμένος στην συμβολική δυναμική της κινηματογραφικής εικόνας. Είναι επίσης μια επίδειξη σκηνοθετικής μαεστρίας από τον Samuel Maoz αλλά και μια σύγχρονη τραγική εικονογραφία. Πλαισιώνεται από πολύ καλές ερμηνείες και είναι σίγουρα ένα από τα διαμάντια της φετινής κινηματογραφικής σεζόν.
Τάσος Ντερτιλής
Μια ταινία που σε αφήνει άφωνο με τη σκηνοθετική της δεξιοτεχνία, την αφηγηματική ευρηματικότητα αλλά και τη συγκλονιστική αλληγορία της για τον Ισραηλινό λαό, παγιδευμένο εντός ενός ακήρυχτου πολέμου και μιας προπατορικής ενοχής που τσακίζει το συλλογικό του ψυχισμό και τον οδηγεί στη βίωση ενός καφκικού εφιάλτη χωρίς τέλος.
Τατιάνα Καποδίστρια
Εξαιρετική κινηματογράφηση, θαυμάσια μουσική, ωραίες ερμηνείες, κατάμαυρο χιούμορ, και ένα σενάριο-αστροπελέκι που εκθέτει όλη την παράνοια του σημερινού Ισραήλ μέσα από την ιστορία ενός φαντάρου και των γονιών του.
Αγγελική Στελλάκη
Ο Μαόζ μέσα από τα υπέροχα κάδρα του, καταφέρνει και αναδεικνύει την υποκρισία (θεσμική και οικογενειακή), μιλά για την ενοχή και το πώς αυτή ποτίζει την ύπαρξή μας, χωρίζοντας την ταινία του σε τρεις πράξεις, που μοιάζουν με τα βήματα του Foxtrot. Και συνδυάζει ρεαλισμό και ποίηση, παράλογο και νατουραλιστική αφήγηση με έναν τρόπο υπέροχο και άκρως κινηματογραφικό.
Δημήτρης Μπούρας
Η σκηνοθεσία του Μαόζ και οι ερμηνείες απογειώνουν το «Foxtrot», ενώ η πυκνότητα και η ατμόσφαιρα της ταινίας το μετατρέπουν σε συναρπαστική εμπειρία.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2018-03-14
H ταινία του Σάμουελ Μάοζ μετά το «Λίβανο», ένα ακόμη παράδοξο δράμα για το μεγάλο μυστήριο που λέγεται ζωή.
Βαρβάρα Κοντονή
2018-03-12
Σκηνοθετικά ξεχωριστό και ερμηνευτικά γενναίο, τούτο το φιλμ αποτελεί μια (ακόμη) φωτεινή στιγμή στην καριέρα του Σαμουέλ Μαόζ, τον οποίο σίγουρα θέλουμε να βλέπουμε συχνότερα στις σκοτεινές αίθουσες.
Λήδα Γαλανού
2018-03-16
Το «Foxtrot» τόσο πολύ επιμένει στον φορμαλισμό του, που εύλογα ο θεατής μπορεί να νιώσει αμέτοχος, εξωτερικός παρατηρητής μιας τέλεια φτιαγμένης μακέτας. Μόνο που αν δεχτεί τη σύμβαση, αν αφεθεί να γίνει κι ο ίδιος μινιατούρα σ' αυτή τη μακέτα-ζωή, θα κατακλυστεί από το συναίσθημα και θα λατρέψει την ταινία.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-03-18
Με το «Foxtrot» ο Μόαζ αποδεικνύεται μόνος του μια μεγάλη δύναμη του σύγχρονου ισραηλινού κινηματογράφου, επιστρέφει στο θέμα του πολέμου, ένα θέμα που τον απασχολεί προσωπικά αφού ο «Λίβανος» ήταν παρμένος από τις προσωπικές εμπειρίες του την εποχή που υπηρετούσε στον στρατό και στα τεθωρακισμένα.
Νίκος Δρίβας
Το Foxtrot είναι μια προσεγμένη και απλή παραγωγή και γενικότερα υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει στο σύνολο της η ταινία, ενώ όσο περνάει η ώρα εξελίσσεται με ενδιαφέρον.
Γιώργος Νυκταράκης
Είναι μια πολύ ωραία ταινία με αρκετές φιλοσοφικές παραμέτρους στη βάση της και εξαιρετική σκηνοθεσία, η οποία δεν απευθύνεται μόνο σε ένα σινεφιλικό και «κουλτουριάρικο» κοινό, αλλά αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή για όποιον αναζητά έναν πιο εναλλακτικό αλλά όχι πολύ βαρύ ή πειραματικό κινηματογράφο.
Μαρία Γαβαλά
Όταν ο στοχασμός κι η ποίηση της Τέχνης, εδώ του κινηματογράφου, υψώνουν ανάστημα μπροστά στη Μισαλλοδοξία – γενικώς, και πάνω απ' όλα.
Ακης Καπράνος
2018-03-10
Οι χιουμοριστικές στιγμές που προκύπτουν μέσα από αυτές τις διαδρομές έρχονται αναπάντεχα, λειτουργούν όμως καταλυτικά: υπογραμμίζουν όλο τον παραλογισμό μιας συνθήκης όπου ο τελευταίος υπολογίσιμος παράγοντας είναι ο ανθρώπινος. Και ταυτόχρονα, μια αναφορά στον χορό φόξτροτ, και τα βήματά του, που λειτουργεί ως κλειδί ανάγνωσης μιας ταινίας η οποία πατά σε ένα ιδιαίτερο μοντέλο αφήγησης. Και σ' αυτό το τελευταίο τα χαλάμε λίγο...
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-03-06
Το Foxtrot επιχειρεί να αποδομήσει μια αδιέξοδη νοοτροπία και το κάνει με σύνθετη ματιά στο πρόβλημα. Χρησιμοποιώντας συχνά πλονζέ πλάνα σαν μια θεϊκή δύναμη, ουδέτερη και ατάραχη να επιβλέπει τα καμώματα και τα πάθη των ανθρώπων, ο Μαόζ διευθετεί σκηνοθετικά τη δύναμη της μοίρας, το τυχαίο ως κινητήρια δύναμη που κοροϊδεύει αθόρυβα την ψευδαίσθηση της επιλογής.
Χριστίνα Καλογεροπούλου
O Maoz δένει κάθε σκηνή με εξαιρετικά πλάνα και λεπτομερή επιλογή ακόμα και του τρόπου με τον οποίο θα κυλήσει μία κονσέρβα στο πάτωμα. Δεν υπάρχει η αίσθηση της αρμονίας, όμως ταυτόχρονα, όλα φαίνονται κάπως να δένουν.
Βασίλης Μάλτας
Περίτεχνη σκηνοθετικά αν και περισσότερο απ' όσο θα θέλαμε στυλιζαρισμένη σε ορισμένες σκηνές, δεν μεταδίδει όλα όσα θέλει να εκφράσει για την έλλειψη επίγνωσης της κληρονομικότητας του τραύματος και των επιπτώσεων της (όπως τις ενοχές του Μίχαελ για τη μητέρα του που νοσηλεύτηκε στο ψυχιατρείο ή για τον στρατιώτη που τυχαία σκοτώθηκε αντί του ίδιου). Όμως, η εικαστικότητα, η αινιγματική ατμόσφαιρα, η τραγικότητα των καταστάσεων που μας μεταδίδεται και η θαρραλέα κριτική, συνθέτουν μια ιδιαίτερη ταινία που επανέρχεται στη μνήμη μας.
Κωστής Θεοδοσόπουλος
2018-03-08
Οκτώ χρόνια μετά τον Χρυσό Λέοντα που κέρδισε στο Φεστιβάλ Βενετίας για τον εξαιρετικό «Λίβανο», ο Σάμουελ Μαόζ επιστρέφει σε μια γνώριμη γι' αυτόν θεματική, υπογράφοντας μια γλυκόπικρη σπουδή πάνω στον μιλιταριστικό παραλογισμό και στα απροσδόκητα παιχνίδια του πεπρωμένου στις ζωές των ανθρώπων.
Χρήστος Μήτσης
2018-03-04
Το ανεξέλεγκτο των πράξεών μας, τα παιχνίδια της μοίρας, η ενοχή, η αμαρτία και η νέμεσις σε μια μοντέρνα εκδοχή αρχαίας τραγωδίας, με φόντο την παράλογη βία της ισραηλινο-αραβικής διαμάχης.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Μαόζ ξέρει να συνδυάζει έντεχνα και με γνώση το ρεαλισμό (από τον οποίο δεν λείπει η ειρωνεία και το χιούμορ) με την ποίηση και το λυρισμό...με το κάθε τι να έχει ξεχωριστή σημασία, ακόμη και ο χορός (το Foxtrot του τίτλου), για να διεισδύσει στα πιο μύχια βάθη της ανθρώπινης ψυχής και να καταγράψει τον παραλογισμό, την απελπισία και τον αβάσταχτο ανθρώπινο πόνο μπροστά στα χτυπήματα μιας μοίρας που ο ίδιος ο άνθρωπος δημιουργεί.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Οι σουρεαλιστικές εικόνες και η αδυσώπητη θλίψη κάνουν έναν ισχυρό συνδυασμό, με το Foxtrot να "χτυπάει" μερικές έντονες συναισθηματικές αλήθειες για το διαρκές κόστος του πολέμου. Ο Maoz, ο οποίος πολέμησε στον πόλεμο του Λιβάνου του 1982, έχει σαφώς πάρα πολλά να πει, και εμείς ελπίζουμε ότι θα έχει την ευκαιρία να το κάνει ξανά σύντομα.
Ιάκωβος Γωγάκης
Δυσνόητα στοιχεία αρχικά υπάρχουν, αλλά εξουδετερώνονται από τη βαθμιαία σεναριακή κλιμάκωση, καθιστώντας το μπρεχτικό τέλος της ταινίας, ως το μεγάλο επίτευγμά της, δίνοντας την «καθαρή ιδέα» του σκηνοθέτη της, ότι η ανθρώπινη ζωή παίζεται κορώνα-γράμματα για μας, χωρίς εμάς.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-03-02
Ο σουρεαλισμός, το μαύρο χιούμορ και η αφηγηματική πρωτοτυπία (σπάσιμο του χρόνου, ανακάτεμα ιστοριών και ειδών καθώς και η προσθήκη ενός εξαίσιου animation που δίνει το υπαρξιακό στίγμα της ιστορίας) δεν χαρακτηρίζουν απλώς το φιλμ, αλλά το απογειώνουν παρά το θλιβερό θέμα του και του προσδίδουν μια αμφίσημη γοητεία που σε αρκετά σημεία καθηλώνει.
