Η Προσβολή(2017)
(L`Insulte) | Πρώτη προβολή: 12-04-2018
Άγγελος Πολύδωρος
Μια άβολη ταινία γι' αυτούς που θεωρούν μονοπώλιό τους την εθνικοφροσύνη, αλλά και για εκείνους που νομίζουν ότι έχουν ηθικό πλεονέκτημα. Κατά το σκηνοθέτη, ο κόσμος πάει μπροστά και η αναμόχλευση του παρελθόντος δεν πρέπει να γίνεται α λα καρτ, ενώ η αξιοπρέπεια είναι δικαίωμα όλων και όχι μόνον αυτών που κατέχουν την εξουσία.
Ελένη Ουλάνη
Παραβλέποντας τις επιμέρους σκηνοθετικές αδυναμίες που επιχειρούν να φορτίσουν συναισθηματικά την πλοκή –με κάποια άσκοπα κοντινά πλάνα και σημεία με αδύναμο μοντάζ-, η δύναμη του σεναρίου να καταδείξει την επιρροή που έχουν τα κοινωνικά στερεότυπα στους ίδιους τους ανθρώπους έδωσε δικαιωματικά στην ταινία μια θέση στις υποψηφιότητες της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στα φετινά Όσκαρ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-04-20
...με ωραία αναπτυγμένους χαρακτήρες κι ένα σενάριο με ζωντανούς, δοσμένους συχνά με χιούμορ, διαλόγους και με εξαιρετικές ερμηνείες, ιδιαίτερα από τον Καμέλ Ελ Μπάσα, που δίκαια κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ Βενετίας.
Νίκος Δρίβας
Μιλάμε σίγουρα για μια αξιοπρόσεκτη ταινία, η οποία μπορεί να είχε να δώσει κάποια πραγματάκια ακόμα, αλλά κακά τα ψέματα είναι μια προσπάθεια που χρειαζόμαστε για να δώσει μια άλλη οπτική σε επίκαιρα θέματα, χωρίς φανφάρες και κουραστικές αναλύσεις, μέσα από μια άκρως ενδιαφέρουσα ματιά.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-04-18
Το να χωρέσουν σαράντα χρόνια μίσους και βεβιασμένης συνύπαρξης ενός διχασμένου από τον εμφύλιο πόλεμο έθνους σε μια ταινία είναι ένα επίτευγμα που απαιτεί γνώση και την αίσθηση της αλήθειας που αλλάζει συνεχώς πλευρά.
Τάσος Ντερτιλής
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καλογραμμένη ταινία που υπηρετείται από ένα φλογερό καστ και έφθασε στην 5άδα του ξενόγλωσσου Oscar.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Μια χαρά ταινία, που λειτουργεί ποικιλοτρόπως και σε διαφορετικά επίπεδα. Το λες και επίτευγμα.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Με την κινηματογράφισή του ο Ντουεϊρί και παρ'ολο που το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται μέσα στην αίθουσα ενός δικαστηρίου, αλλά χάρη σε ένα πολύ δεμένο σενάριο,μας ξεδιπλώνει την ιστορία της χώρας του, αποδίδοντας της όμως μια οικουμενική διάσταση, αφού καταγραφεί πώς τελικά οι όποιοι διχασμοί δεν έχουν καμία ουσιαστική αιτία, αρκεί όμως μια μικρή αφορμή για να γίνει η σπίθα φωτιά.
Πάνος Λιάκος
Από τις ταινίες που μπορεί να μη θυμάσαι έντονα μετά από κάποια χρόνια αλλά παρόλα αυτά καταφέρνουν κάτι ουσιαστικό: να περάσουν μέσω της δραματουργίας από την προσωπική σύγκρουση των ηρώων σε ζητήματα, πληγές και κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας- εν προκειμένω του Λιβάνου
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-04-16
Θα μπορούσε κανείς να σταθεί και στις άλλες αδυναμίες της ταινίας, τα κενά στην πλοκή, το διδακτισμό, το φιλολογικό οίστρο, αλλά εν τέλει η «Προσβολή» στέκεται ως μια από τις πιο αποτελεσματικές ταινίες του είδους, εν μέρει γιατί αποτυπώνει το πως «κανείς δεν έχει το μονοπώλιο του πόνου».
Ακης Καπράνος
2018-04-14
...ο σκηνοθέτης Ζιάντ Ντουερί εστιάζει στους χαρακτήρες προσπαθώντας ίσως να αποφύγει έναν κάποιο διδακτισμό. Κακά τα ψέματα, δύσκολα το αποφεύγεις αυτό όταν καταπιάνεσαι με τέτοια θέματα, μερικές φορές όμως οι προθέσεις σώζουν το αποτέλεσμα.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-04-12
Υποψήφια για Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας εφέτος, η «Προσβολή» του Λιβανέζου Ζιάντ Ντουεϊρί συνδυάζει ελκυστικά ένα τρομερά ενδιαφέρον θέμα με μια μοντέρνα, άμεση, «αμερικανική» κινηματογράφηση που πολύ απλά συναρπάζει.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-04-10
Γεμάτη χρώματα, ωραία κάδρα και «χυμούς», η διεύθυνση φωτογραφίας του Τομάσο Φιορίλι δίνει ώθηση στη δράση, ενώ ο ρυθμός παραμένει σφριγηλός εντός και εκτός δικαστηρίου.
Δημήτρης Μπούρας
Ο Ντουέιρι μεγεθύνει το παράλογο, οδηγώντας τη σύγκρουση των δύο αντρών στην αίθουσα ενός δικαστηρίου. Από ένα σημείο κι έπειτα όμως παραφορτώνει την ταινία, ανοίγοντας πολλά μέτωπα, με αποτέλεσμα να χάνεται η πυκνότητά της. Για παράδειγμα, μεταθέτει το κέντρο βάρους στον ρόλο των πολιτικών και των μίντια στην αναπαραγωγή του μίσους.
Γιώτα Τσιορβά
Η σκηνοθεσία των ηθοποιών και ο χειρισμός της κάμερας αποτελούν τα κινηματογραφικά ατού της ταινίας, όμως η πολιτική προέκταση χάνεται τελικά σε αναλώσιμες τεχνικές που προδιαθέτουν μελοδραματικά την εξέλιξη της αφήγησης προς μια άτολμη και ουτοπική κατάληξη.
Λήδα Γαλανού
2018-04-06
Κι αν διάσπαρτα, αλλά και στο φινάλε της, η ταινία ακουμπά σ' έναν λαϊκισμό και μια απλούστευση που θα ζήλευε σειρά του Κοκκινόπουλου, εξασκεί, ωστόσο, με φιλικό κινηματογραφικό σχήμα, μια πολιτική διαλεκτική που αφήνει το αποτύπωμά της, σε μια εξαιρετικά φτωχή κινηματογραφική εβδομάδα.
Χρήστος Μήτσης
2018-04-08
Το άλυτο μεσανατολικό πρόβλημα γίνεται με έντεχνο, συγκινητικό όσο και διδακτικά «χολιγουντιανό» τρόπο πεζή καθημερινότητα μέσα από ένα καλογραμμένο δικαστικό δράμα, υποψήφιο για ξενόγλωσσο Όσκαρ και βραβευμένο στο Φεστιβάλ Βενετίας.
Βασίλης Παπαστεργίου
Το The Insult είναι πολύ ενδιαφέρον, μια που δείχνει έναν κόσμο που δεν έχουμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε, έστω και μέσα από μια ταινία. Αλλά επειδή πρόκειται για ταινία και όχι ντοκιμαντέρ, δεν μπορούμε και να μην παρατηρήσουμε την αφέλεια και τον διδακτισμό, μαζί με τις απιθανότητες και τις ευκολίες στις οποίες παρασύρεται ο Ντουεϊρί και για να περπατήσει την ιστορία του και για να μας δώσει το αναπόφευκτο συμφιλιωτικό κήρυγμα.
kazanipouvrazei
Η ταινία διαθέτει καλό ρυθμό και πειστικές ερμηνείες, αλλά ο σκηνοθετικός χειρισμός και οι αθροιστικές μελοδραματικές υποπλοκές (το γεγονός ότι οι αντίδικοι εκπροσωπούνται από πατέρα και κόρη, αποπροσανατολίζει την αφήγηση και την κάνει λίγο Φωσκολιάδα) στερούν πόντους από το δράμα στη κορύφωσή του.
Ηλίας Φραγκούλης
2018-04-02
Οι θιασώτες ενός πιο ethnic σινεμά θα δουν κάτι γνώριμο, αλλά με ύφος λιγότερο «art-house» από το... φεστιβαλικά τυποποιημένο. Η ιστορία δεν δικαιολογεί τόση υστερία, αλλά το δικαστικό μέρος κρατιέται στα πόδια του χάρη σε μικρές ανατροπές, που αναπτύσσονται χωρίς μελοδραματικές εξάρσεις (αν και έχουν προηγηθεί κάτι νοσοκομειακά που λαϊκίζουν σφόδρα). Οι θεατές που δεν γνωρίζουν και πολλά από την πολιτική κατάσταση στην περιοχή, όλο και κάτι θα μάθουν, αρκεί να τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο.
Νεκτάριος Σάκκας
Η ταινία πετυχαίνει να εμπλέξει τον θεατή με αρκετή επιδεξιότητα σε ένα πολύπλοκο πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο, την ώρα που τον φορτώνει με ένα σωρό αχρείαστα και υπερβολικά στοιχεία, τέτοια που σε χολιγουντιανή ταινία θα χαρακτηρίζονταν -αδόκιμα- ως «αμερικανιές»...
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Ο Ντουεϊρί θέλει φυσικά να χρησιμοποιήσει την ταινία του ως παραβολή για τη λιβανέζικη κοινωνία και τα απόνερα του εμφυλίου πολέμου. Όμως τα τρικ που χρησιμοποιεί (από το στημένο δικαστικό θρίλερ ως τη μελό πραγματικότητα μιας τηλεοπτικής σαπουνόπερας) βρίσκουν σπάνια το στόχο τους.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-04-04
Οι προθέσεις μπορεί να είναι καλές και η ιδέα πως κανείς δεν έχει μονοπώλιο στην ιδιότητα του μάρτυρα εν δυνάμει αξιοσημείωτη, μα το «The Insult» είναι προφανές σε όλα όσα έχει να πει, όπως το «ο φανατισμός είναι κακός» ή «δεν είναι ντροπή να ζητάς συγνώμη» και η κινηματογραφική του γλώσσα είναι βουτηγμένη στην υπερβολή και το μελόδραμα.
