Μαργκερίτ Ντιράς: Η Οδύνη(2017)
(La Douleur) | Πρώτη προβολή: 26-04-2018
Χριστίνα Καλογεροπούλου
2018-04-20
Ο Emmanuel Finkiel έχοντας δουλέψει δίπλα στον Godard, έχει επηρεαστεί σε τεράστιο βαθμό από τις μεθόδους του. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται τόσο τους ηθοποιούς του αλλά και τα κάδρα του, αποτυπώνει το ιδιαίτερο στυλ του, ακόμα κι όταν έχει να δουλέψει με ένα κλασικό και δύσκολο κείμενο όπως αυτό της Duras.
Βασίλης Μάλτας
Χάνουμε την αίσθηση του χρόνου μαζί με την Μαργκερίτ, μας μεταδίδεται η απομόνωσή της μέσα από παραμορφωτικούς φακούς και την ανησυχητική μουσική, πάνω απ' όλα από την ερμηνεία της Μελανί Τιερί, σαν να ερμηνεύει η ίδια η Ντυράς τον ρόλο του εαυτού της.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η αδυσώπητη αναμονή της Μαργκερίτ Ντυράς για την επιστροφή του αντιστασιακού άντρα της από τα ναζιστικά στρατόπεδα, σε μια γοητευτικά δομημένη και φιλμαρισμένη κατάδυση στην απόγνωση της εξαιρετικής πρωταγωνίστριας.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Εναλλάσσοντας συνεχώς εικόνες με πλάνα λουσμένα στο φως, ο Finkiel καταφέρνει να αποτυπώσει την εσωτερική κατάσταση ενός ανθρώπου που περιμένει, ακροβατώντας συνεχώς ανάμεσα στον πόνο και την ελπίδα, φτιάχνοντας έτσι ενα στιβαρό και καλοστημένο δράμα εποχής, αποφεύγοντας τα μελό, όπως άλλωστε θα ήθελε και η ίδια η συγγραφέας.
Γιάννης Φραγκούλης
Ο Finkiel και ο φωτογράφος του, ο Alexis Kavyechine, δημιουργούν, μέσα από το θολό ή αντικατοπτρικό τοπίο, κάτι σαν ένα πολεμικό θρίλερ, εκτείνοντας το αφηγηματικό κείμενο σε άλλους αισθητικούς τομείς. Μετά την απελευθέρωση η Duras μένει μόνη της με τις σκέψεις της και τα αισθήματα που απαιτούν αντιδράσεις.
Νεκτάριος Σάκκας
Επιβλητική η φιγούρα της Μελανί Τιερί στο ρόλο της δημοφιλούς Γαλλίδας λογοτέχνιδας και σεναριογράφου του «Χιροσίμα Αγάπη Μου», σε ένα αξιόλογο βιογραφικό δράμα που ξεχωρίζει για την επιδεξιότητα του σκηνοθέτη Εμανουέλ Φινκιέλ να προσεγγίσει σε βάθος τόσο την ηρωίδα του, όσο και πολιτικά φορτισμένο κοινωνικό πλαίσιο της εποχής.
Τάσος Μελεμενίδης
2018-04-10
Με τον χρόνο να αποτυπώνει μια συλλογική αποτυχία με έναν τρόπο που μοιραία θυμίζει το Χιροσίμα αγάπη μου, στο οποίο εμπλέκεται επίσης η συγγραφέας, το φιλμ προτιμά την ασάφεια από τη γραμμική αφήγηση, προσπαθώντας να εισχωρήσει σε σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού.
Χρήστος Μήτσης
2018-04-18
Η λογοτεχνική αφήγηση του ημερολογίου της Ντιράς οδηγεί με στερεό βήμα ένα στιβαρό, καλοστημένο δράμα εποχής, πραγματικά ερωτευμένο με τις λέξεις της διάσημης συγγραφέα.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-04-16
(Ο Φινκιέλ) Βοηθά τον θεατή να βρεθεί πλήρως μέσα στην ψυχή και στο πνεύμα της ηρωίδας και συγχρόνως κινηματογραφεί με πειθώ το εξωτερικό περιβάλλον της γερμανικής κατοχής και της μόνιμης απειλής που επικρατούσε τότε στη Γαλλία, μια χώρα μοιρασμένη σε πατριώτες και δωσίλογους, όπως ο μυστηριώδης αστυνομικός (Μπενουά Μαζιμέλ) που θα σταθεί στο πλευρό της ηρωίδας.
Λήδα Γαλανού
2018-04-14
Μέρη της είναι φτιαγμένα ως εικονογραφημένη ανάγνωση με μουσική κι αυτά είναι τα πιο αδύναμα, τα πιο περιττά, μια χαρακτηριστικά λόγια γαλλική επιλογή που υπερφορτώνει την κινηματογραφική πρόθεση. Τα υπόλοιπα, αυτά της δράσης και της ανάπτυξης μιας σαγηνευτικής προσωπικότητας στην περίοδο της παγκόσμιας οδύνης, είναι εκείνα που κερδίζουν το στοίχημα, με την οθόνη και με την Ιστορία.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2018-04-12
Μια από τις περιπετειώδεις σελίδες στη ζωή της σπουδαίας Μαργκερίτ Ντιράς σε ένα ατμοσφαιρικό, λογοτεχνικό φιλμ που ξεχωρίζει για την απαιτητική ερμηνεία της Μελανί Τιερί.
Αγγελική Στελλάκη
Εξαιρετική η Μελανί Τιερί στον ρόλο της Ντυράς, μιας γυναίκας που βυθίζεται στην εμμονή της δυστυχίας στον απόλυτο βαθμό. Η Τιερί καταφέρνει να κάνει την Μαργκερίτ τη φιγούρα που μένει χαραγμένη στο μυαλό του θεατή μετά το τέλος της ταινίας.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2018-04-06
Δεν χωράει αμφιβολία πως αυτή είναι μια καλή ταινία. Δεν χωράει όμως επίσης καμία αμφιβολία πως αυτή είναι μια δύσκολη ταινία. Όχι κουλτουριάρικη, ούτε απωθητική, ούτε ερμητικά κλεισμένη στον εαυτό της. Απλώς, είναι μια ταινία που θέλει να πει με το δικό της τρόπο, χωρίς να κολακεύει τον θεατή, την αλήθεια της.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-04-08
Όπως και στα βιβλία της συγγραφέως η μελαγχολία ποτίζει κάθε σελίδα τους, έτσι κι ο σκηνοθέτης επιλέγει να ακολουθήσει αντίστοιχη γραφή: συναισθηματικά έντονη, αργόσυρτα βασανιστική και με την οδύνη της απουσίας να συνοδεύει την ιστορική σημασία (το Παρίσι της γερμανικής κατοχής αλλά και της εποχής που ακολουθεί την Απελευθέρωση πρωταγωνιστεί με διττό συμβολισμό) των τραγικών γεγονότων.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-04-04
Παρά την πολύ καλή ερμηνεία της Μελανί Τιερί, ο Φινκιέλ αδυνατεί να αποδώσει την αληθινή, ρεαλιστική ατμόσφαιρα του Παρισιού της εποχής, περιορίζοντας τη σκηνοθεσία του στο λόγο (πολύ κουραστικό πρέπει να πω) και μια το ίδιο επίμονη και κουραστική μουσική.
Βαρβάρα Κοντονή
2018-04-02
Αυστηρά και μόνο για λάτρεις του... θέματος, το «Μαργκερίτ Ντυράς: Η Οδύνη» είναι μια ταινία που ποτέ κανείς δεν θα καταλάβει πώς έφτασε μέχρι τις ελληνικές αίθουσες, δεδομένου ότι απευθύνεται σε ένα ιδιαίτερο και πολύ συγκεκριμένο κοινό.
