Revenge(2017)
Πρώτη προβολή: 03-05-2018
nikos fekkas
Θρίλερ εκδίκησης που προσφέρει άφθονη αγωνία και πάρα πολύ αίμα!Σίγουρα το σενάριο είναι συνηθισμένο και προβλέψιμο και η επιβίωση της πρωταγωνίστριας κάποιες φορές μοιάζει μη ρεαλιστική,όμως οι φαν των exploitation θα διασκεδάσουν πάρα πολύ!
Μάρα Θεοδωροπούλου
Μια Λολίτα (Ματίλντα Λατζ) μετατρέπεται σε τιμωρό των βιαστών της στην «πρώτη #MeToo ταινία» από την Κοραλί Φαρζά, που ανατρέπει σε κάθε ζωτικής σημασίας πλάνο της την παραδοσιακή rape revenge αισθητική και αφήγηση.
Ηλίας Φραγκούλης
2018-05-20
Απίθανες δόσεις σασπένς, στιλ κινηματογράφησης, ρυθμός, άπλετο αίμα, βία χωρίς αιδώ. Όχι μια ταινία τρόμου, αλλά κάπως έτσι θα σε κάνει να αισθάνεσαι στην παρακολούθησή της. Οι hardcore fans των exploitation και του grindhouse θεάματος σχολής 70s να πάνε τρέχοντας!
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-05-18
Είτε τη δέχεσαι είτε όχι αυτή την υπερρεαλιστική συνθήκη σεναρίου, η οποία βέβαια μυρίζει από μακριά «Kill Bill», το βέβαιο είναι ότι η ματιά της σκηνοθέτριας Κοραλί Φαρζά σε συνεπαίρνει, ακόμη και η γεμάτη έκσταση εμμονή της με το αίμα έχει μια εικαστική ομορφιά.
Νίκος Δρίβας
Το Revenge είναι straight to the point και για το είδος που αντιπροσωπεύει είναι αξιοπρεπέστατο και σε καλύπτει απόλυτα για αυτό που περιμένεις να δεις και να περάσεις την ώρα σου όσο το δυνατόν καλύτερα.
Τατιάνα Καποδίστρια
Η εκδίκηση που παίρνει από τρεις άντρες μια βιασθείσα μπίμπο σε βιλάρα στην έρημο μετατρέπεται σε ένα οργιαστικό, όλως καλλιτεχνικό, απίθανα σκηνοθετημένο και σκεπτόμενο λουτρό αίματος από την πρωτοεμφανιζόμενη Φαρζάτ.
Ign Staff
Φιλόδοξο ντεμπούτο απ' την πρωτοεμφανιζόμενη Γαλλίδα, που γεμίζει την οθόνη με τη σκόνη της ερήμου και το άφθονο αίμα των πρωταγωνιστών. Ταινία εκδίκησης, στα χνάρια των παλιών grindhouse, με ενδιαφέρουσα φρέσκια αισθητική άποψη που παραπέμπει και σε γουέστερν.
Βασίλης Γιαννάκης
Αν ξέρεις εκ των προτέρων τι θα δεις, ίσως να την εκτιμήσεις περισσότερο. Είναι όπως τα slasher που ακολουθούν μια συγκεκριμένη φόρμουλα, αλλά το κοινό δεν τα βαριέται, όσες φορές κι αν τη δει.
Dimitris Dx
Μετά από το Revenge της Fargeat, το Bad Batch της Ana Lily Amirpour και το Laissez Bronzer Les Cadavres της Hélène Cattet (άντε, και του Bruno Forzani) έχω να δηλώσω: Αφήστε τις γυναίκες σκηνοθέτιδες να γεμίσουν αίμα και neon φώτα την έρημο.
Σταύρος Γανωτής
Έχουμε ένα b-movie χάρμα οφθαλμών, που καταφέρνει να μην είναι ακόμα ένα αιματοκύλισμα δίχως νόημα, όπως τα τόσα και τόσα που έχουν δει τα μάτια μας σε αυτό το πονεμένο είδος.
Μάνος Θηραίος
Παντρεύοντας επιτυχώς το action με το slasher και με μπόλικο gore (πόσες αγγλικές λέξεις χωρούν σε μία πρόταση;) το "Revenge" πλάθει έναν θηλυκό "Ράμπο" που όμως προέρχεται από τα κοσμικά σαλόνια και τα instagram giveaways και καθόλου από τα πεδία μάχης του Βιετνάμ.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-05-12
Παρά το με αρκετές αδυναμίες σενάριο και τις μέτριες βασικά ερμηνείες, η Κοραλί Φαρτζά δείχνει να γνωρίζει πολύ καλά το είδος και να χρησιμοποιεί τους κανόνες του για να φτιάξει μια γεμάτη σασπένς, αιματοβαμμένη, φεμινιστική ταινία (σίγουρα θα ικανοποιήσει τους οπαδούς του @Me Too), με ωραίες, πρωτότυπες ιδέες και μαύρο χιούμορ, με σκηνές που εκμεταλλεύονται τους εξωτερικούς απέραντους χώρους της ερήμου του Μαρόκου, με ωραία χρώματα και ευρήματα, με εικαστικά συναρπαστικά πλάνα...
Νεκτάριος Σάκκας
2018-05-14
Το δυναμικό σκηνοθετικό ντεμπούτο της Κοραλί Φαρζάτ είναι ένα αγριεμένο φιλμ εκδίκησης που γεμίζει την οθόνη με άφθονο αίμα, στήνοντας παράλληλα πονηρές παγίδες στα έμφυλα στερεότυπα του είδους του exploitation.
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-05-16
Ένα κλασικό στόρι εκδίκησης, πολύ – πάρα πολύ – όμορφο, απίθανο τελείως φυσικά, με κάτι τρελά πλάνα (τύπου στάλα αίμα πέφτει πάνω σε μυρμήγκι και πάει να το πνίξει) που λατρεύουν το gore, και μια σούπερ (πρωτ)αγωνίστρια με αδιαπραγμάτευτη σεξουαλικότητα. Από γυναίκα σκηνοθέτιδα παρακαλώ.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-05-10
Η Φαρζά βουτά ανενδοίαστα σε ένα συμπαγές υφολογικό σύμπαν, αντλώντας εικόνες από τη βίαιη δεξαμενή του καθαρού exploitation σε μια ταινία που διασταυρώνει τον ανοιχτό ορίζοντα κινδύνου των Mad Max με τις αποφασιστικές, αήττητες γυναίκες του Ρας Μέγιερ.
Γιώργος Καραλιάς
To Revenge -δυστυχώς- ακροβατεί σε μια λεπτή γραμμή: από τη μία πολύ χοντροκομμένο για να είναι μια καλή ταινίας εκδίκησης, και από την άλλη δεν αγκαλιάζει πλήρως τη σαχλότητά της ώστε να αφεθεί στα καλτ μονοπάτια των b-movies που τόσο αγαπάμε.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-05-08
Ακραίας βίας στιλιζαρισμένο σπλάτερ με αρκετές σκηνές που δοκιμάζουν τις αντοχές του θεατή (μιλάμε για πολύ αίμα) καθώς και μια ανελέητη ιστορία εκδίκησης όπου οι θύτες και το θύμα τους αλλάζουν συνεχώς θέση.
Λήδα Γαλανού
2018-05-06
H ταινία της Κοραλί Φαρζά έρχεται με φόρα από το Φεστιβάλ του Τορόντο ως το απόλυτο female horror της χρονιάς, αλλά μπλέκει τα (εξαιρετικά καλλίγραμμα) μπούτια της.
Τάσος Ντερτιλής
Η ταινία της Φαρζά είναι ένα μεγαλοπρεπές σινεφίλ κακούργημα προορισμένο να εξάπτει τη γαλαρία στις μεταμεσονύχτιες προβολές ευπρεπών φεστιβάλ και να διχάζει τους σινεφίλ με τον αήθη χαρακτήρα του και την προκλητική ισοπέδωση ηθών και φύλων σε όφελος μιας τάχα μου αλληγορίας υπέρ των καταπιεζόμενων γυναικών.
Ακης Καπράνος
Τούτο το υστερικά στυλιζαρισμένο σπλάτερ κουβαλά πίσω από τη δράση μια αναντίρρητα φεμινιστική ρητορική, που μας αποκαλύπτεται περίτρανα στο τελευταίο κάδρο, μέχρι όμως να φτάσουμε εκεί ο θεατής μπορεί να απολαύσει τα κάλλη της Ματίλντα Λουτζ και ένα λουτρό αίματος που συναρμονίζεται με το κατάμαυρο χιούμορ της σκηνοθέτιδας Κοραλί Φαρζάτ. Σεναριακά, όμως, όλο αυτό εξαντλείται πάρα πολύ γρήγορα.
Αντώνης Γκούμας
Στο σύνολο της είναι μια ταινία που εστιάζει περισσότερο στο κομμάτι του οπτικού αισθησιασμού, αλλά χάνει παντελώς σε ρεαλισμό και συναίσθημα, απαραίτητα σε ταινία επιβίωσης. Η μεγάλη διάρκεια της πιθανόν να κουράσει ενώ παίρνει πολύ σοβαρά τον εαυτό της, ενώ φαίνεται πως της λείπει η κωμική χροιά, που την έχουν τελικά αυτά που μας δείχνει.
Χρήστος Μήτσης
2018-05-04
Μια στιλιζαρισμένη, σεναριακά εξωπραγματική και ιδεολογικά διφορούμενη ιστορία θηλυκής εκδίκησης, προορισμένη για cult μεταμεσονύχτιες προβολές.
Σωτήρης Χάιδας
Όσο και να θέλει κάποιος να αφήσει στην άκρη όλα αυτά και να την παρακολουθήσει ως μια απλή ποπκορν-περιπέτεια, σίγουρα θα βρει εμπόδια στην απόλαυσή της με τις επιτηδευμένες σκηνές να δίνουν και να παίρνουν, ποντάροντας στο να σοκάρει και να προσελκύσει το αγύμναστο μάτι που θα πέσει στην παγίδα του οπτικού πειρασμού, καθότι άπειρο και ως εκ τούτου εύκολα χειραγωγήσιμο.
kazanipouvrazei
Αγωνία ουσιαστικά δεν υπάρχει, αίμα όμως με τους κουβάδες, χωρίς οι θάνατοι να διαθέτουν κάτι το ξεχωριστό. Η όποια αισθητική αξία συνίσταται στην αντίθεση που προκαλεί, το έρημο σκηνικό χώρο της δράσης (το χωρίς ίχνος δυτικού πολιτισμού Μαρόκο), με το μοντέρνας αισθητικής και διακόσμησης σπίτι, που έχει "φυτρώσει" εκεί.
Βασίλης Παπαστεργίου
2018-05-02
Το Revenge είναι ένα απαράδεκτο κατασκεύασμα, και αυτό το γράφει ένας άνθρωπος που μεγάλωσε με exploitations, ακόμη γουστάρει τα B-movies και δεν είχε ποτέ του πρόβλημα με την ωμή βία στο πανί.
