Αμπρακατάμπρα(2017)
(Abracadabra) | Πρώτη προβολή: 12-07-2018
Αντώνης Γκούμας
2018-07-20
Η ίδια η ταινία όμως φαίνεται να αμφιταλαντεύεται όπως και η πρωταγωνίστρια της. Περισσότερο στην προσέγγιση της και την τελική αίσθηση που θέλει να μας αφήσει. Είναι σε στιγμές λίγο πιο δραματική από όσο χρειαζόταν ή επιτάσσει η κωμική της πλευρά, ενώ αν ήταν λίγο πιο ανάλαφρο και αέρινο ή αντίθετα λίγο πιο σκοτεινό και τρομαχτικό να άφηνε μια εντελώς διαφορετική επίγευση.
Αλέξανδρος Κυριαζής
2018-07-18
Για να μη σας λέω μισόλογα, με μια μικρή διασκευή, η ταινία, στο μεγαλύτερο μέρος της, θυμίζει μέτριο επεισόδιο από τις Επτά Θανάσιμες Πεθερές!
Έλενα Χρηστοπούλου
Από τον σκηνοθέτη του πολύ αγαπημένου «Torremolinos 73», μια κομεντί μεταφυσικών απόηχων που θα ήταν μια σκέτη μπούρδα αν δεν υπήρχε αυτός ο εξαιρετικότατος ηθοποιός Αντόνιο ντε λα Τόρε στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Άγγελος Πολύδωρος
Δυστυχώς, η προσπάθεια συνδυασμού των στοιχείων που θέλει ο σκηνοθέτης (δράμα, ποπ, κωμωδία, μεταφυσική, σπλάτερ κλπ) σου δίνει την εντύπωση ότι είναι χωρίς στόχο και άνιση. Out of focus, για να το πούμε πιο ελληνικά. Κρίμα, διότι οι ερμηνείες είναι φιλότιμες και είναι το μόνο στοιχείο που σε κρατάει στο κάθισμα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-07-08
Η ταινία ξεκινά συμβατικά για να καταλήξει σε μια γκροτέσκα αποδόμηση του μάτσο ισπανού άντρακλα, με δανεικά κλισέ από τη μυθολογία του σπλάτερ και των σίριαλ κίλερς! Όλο αυτό το αταίριαστο οικοδόμημα είναι δύσκολο να στηριχθεί σε στιβαρά κωμικά θεμέλια παρά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του Μπέργκερ που προς τιμήν του πάντως δεν στρέφεται σε εύκολες λύσεις.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-07-06
Ένας αποκρουστικά μάτσο σύζυγος-πατέρας καταλαμβάνεται μέσω υπνωτισμού από το πνεύμα ενός φονιά-αυτόχειρα και γίνεται γλυκός και φροντιστικός, σε αυτή την καλοφτιαγμένη μεν, αλλά υπέρμετρα επιτηδευμένη και φλύαρη ισπανική ταινία.
Χρήστος Μήτσης
2018-07-16
Γκαγκ, ανατροπές και πολλά κωμικά στοιχεία προσπαθούν άτσαλα να ελαφρύνουν τη δραματική διαδρομή μιας γυναίκας προς την αυτοεκτίμηση και την ανεξαρτησία, καταλήγοντας όμως σε έναν αμήχανο συνδυασμό.
Τάσος Μελεμενίδης
2018-07-14
Πέντε χρόνια μετά τη δική του, ασπρόμαυρη, «Χιονάτη», ο Πάμπλο Μπέργκερ παραδίδει μια περίεργη μίξη κωμωδίας, δράματος και μυστηρίου, με σενάριο που δεν μπορείς να πάρεις στα σοβαρά αλλά και εμπνεύσεις που δεν μπορείς να αψηφήσεις.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-07-12
Η τρίτη -άνιση- ταινία του Πάμπλο Μπέργκερ, αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει καμιά μαγική λέξη για να πετύχεις τον συνδυασμό που θα γεννήσει μια αληθινά απολαυστική κωμωδία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-07-10
Το αποτέλεσμα, άνισο λόγω μιας τουλάχιστον ημίωρης σεναριακής κοιλιάς, δεν δικαιώνει τον Μπέργκερ, αλλά τουλάχιστον η διαδρομή διατηρεί νεύρο και ενέργεια, με υψηλά τεχνικά εφόδια και μια διάθεση συνεχών ανατροπών.
zerVo
Ούτε τα αστεία του σεναρίου προκαλούν το παραμικρό χαμόγελο, ούτε οι πιο δραματικές σεκάνς ταιριάζουν με το υπόλοιπο Άμπρακατάμπρα συρφετιλίκι και βέβαια ούτε (καν) το χόρορ υφάκι που παίρνει μπρος από το μέσον και μετά, μοιάζει να δικαιολογείται από κανένα ορθολογικό ειρμό.
Λήδα Γαλανού
Ο αξιοσημείωτος σκηνοθέτης του «Blancanieves» του 2012, μάλλον στοιχειώθηκε κι αυτός προσωρινά από το πνεύμα της κακόγουστης, γκροτέσκ κωμωδίας.
Ιωάννα Παπαγεωργίου
2018-07-04
Αν υπεραγαπάς τα 80s ίσως. Αν λατρεύεις το σινεμά του Αλμοδόβαρ, όχι. Αν έκοψες φλέβα με τη μεταμοντέρνα ασπρόμαυρη και βουβή «Χιονάτη» του ίδιου σκηνοθέτη, με τίποτα!
nicolas1810
Κωμωδία του φανταστικού, που το μόνο φανταστικό που πετυχαίνει είναι το πόσο μεγάλη μπούρδα είναι.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-07-02
Ερασιτέχνες μάγοι και εξορκισμοί της πλάκας συνθέτουν έναν αχταρμά ασυναρτησίας και κακής υποκριτικής στο «Abracadabra» (2018) του Πάμπλο Μπέργκερ.
