Peppermint(2018)
Πρώτη προβολή: 18-10-2018
nikos fekkas
Παραδοσιακή περιπέτεια εκδίκησης με άφθονη δράση και μια εξαιρετική Jennifer Garner σε έναν ρόλο που της πάει πολύ!Τεχνικά είναι πολύ προσεγμένη τόσο όσον αφορά τις ερμηνείες όσο και τη σκηνοθεσία!
Σαμαράς Γιώργος
Είναι μια ταινία για να περάσει η ώρα και μέχρι εκεί, όχι για να την δείτε στο σινεμά σίγουρα.
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-10-18
Συμβατική αμερικανίδα χήρα μεταμορφώνεται σε ανίκητο τιμωρό-πιστολέρο, εξαπολύοντας αιματηρή δικαιοσύνη στους δολοφόνους συζύγου και μικρής κόρης, σε αυτή την σπιντάτη, καλογυρισμένη αλλά εντελώς απαράδεκτη αμερικανιά, του κερατά...
Νίκος Παλάτος
2018-10-20
Τυπική περιπέτεια εκδίκησης που δεν προσφέρει τίποτε σοβαρές εκπλήξεις μεν, είναι αξιοπρεπέστατη για το είδος της δε.
zerVo
Η Jennifer Garner, που τα θαλάσσωσε οικτρά όταν πήρε την μεγάλη ευκαιρία της καριέρας της, εισερχόμενη στον κόσμο της Marvel ως Elektra, πετά ακόμη έναν λαχνό στα σκουπίδια παίζοντας εδώ την 45άρα μοναχική πιστολέρο, γυμνασμένη μεν, αλλά και σαφώς χωρίς την γλύκα στην έκφραση, του πρώτου καιρού που την γνωρίσαμε.
Παύλος Γκουγιάννος
Το σενάριο του Chad St. John πατάει πάνω σε όλα τα κλισέ του είδους, δημιουργώντας μία γραμμική και επιδερμική ιστορία, με μία ηρωίδα-Υπεράνθρωπο, που ως είθισται, δεν παθαίνει τίποτα όσο και να την πυροβολούν, ενώ οι «κακοί» της υπόθεσης πεθαίνουν με ένα γύρισμα του χεριού.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αμοραλιστική και ρατσιστική (όλοι οι κακοί είναι ισπανόφωνοι), την ίδια στιγμή που θίγει ελαφρά το θέμα της διαφθοράς κάποιων οργάνων της τάξης κι είναι γυρισμένη στον δρόμο των αστέγων του Λος Άντζελες, αφορά τους φαν του συγκεκριμένου είδους οι οποίοι όχι απλά θα ικανοποιηθούν, αλλά θα αδημονούν και για τη συνέχεια.
Γιάννης Φραγκούλης
Αν τη συσχετίσουμε με το «Death wish», εδώ θα έχουμε περισσότερο μία αντιδραστική αφήγηση, όχι αναγκαστικά φασιστική και ρατσιστική, απλά βάζει τους «έγχρωμους» πολίτες των ΗΠΑ για να ξεχωρίσει το κακό από το καλό με ένα συνήθη τρόπο, σύμφωνα με την πολιτική του Χόλιγουντ. Η συμμορία του ισπανόφωνου μαφιόζου είναι πολύ υποδεέστερη των λευκών δρώντων προσώπων, για να φτάσουμε, έτσι στην παρωδία. Παρά την προσπάθεια του σκηνοθέτη να καλύψει αυτό το έλλειμμα με κινήσεις της κάμερας, οι οποίες δημιουργούν ενδιαφέρον, δε σώζεται η κατάσταση.
Έλενα Ρωμαντή
Το σενάριο δεν είναι πρωτότυπο, η σκηνοθετική ματιά επίσης, και δεν μπορώ να πω πως είναι μια ταινία που άξιζε όλη αυτήν την ταλαιπωρία για να βγεί στο σινεμά. Έχεις καταλάβει από την αρχή την όλη κατάληξη και σίγουρα δεν υπάρχουν απρόσμενα γεγονότα. Μια οργισμένη γυναίκα έχει μπει σε killing spree και το καταφέρνει μια χαρά, αλλά ως εκεί.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Το Pepermint δεν ανακαλύπτει τον κινηματογραφικό τροχό, ούτε φυσικά δίνει μια νέα πνοή σε ένα είδος που κοντεύει σε εξαφάνιση, αυτό της καλής -και γιατί όχι ένοχης απόλαυσης- περιπέτειας, το σκοπό του όμως (για όποιον τολμήσει να περάσει το κατώφλι της σκοτεινής αίθουσας) τον πετυχαίνει...να περάσεις απλά και καλά.
Γιώργος Νυκταράκης
Μια τυπική περιπέτεια εκδίκησης η οποία ακολουθεί και μια αρκετά τυπική ιστορία για να στήσει μια σειρά αιματηρών εκκαθαρίσεων. Αυτό και τίποτα περισσότερο.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-10-16
Το έχουμε δει δεκάδες φορές με διάφορες παραλλαγές, είναι πάντα εύπεπτο στην παρακολούθησή του και συνήθως προβλέψιμο (παρά την έξυπνη ανατροπή που εδώ υπάρχει).
Νίκος Δρίβας
2018-10-12
Ενώ σίγουρα θα μπορούσε να είναι μια ταινία που απλά περνάει η ώρα, έχει τρανταχτά λάθη σε πολλά επίπεδα, κενά σημεία και καλύτερα να δείτε αυτή που κατάφερε να τα πάει περίφημα στο θέμα της εκδίκησης, το Revenge.
Πάνος Αχτσιόγλου
2018-10-14
Ταπεινή εργαζόμενη μητέρα μεταμορφώνεται σε αδίστακτο τιμωρό και προστάτη των αδυνάτων στην νιοστή επανάληψη μιας πασίγνωστης ιστορίας εκδίκησης, έκδηλα κακότεχνη και νοηματικά επίπεδη.
Λήδα Γαλανού
Μέτριες σκηνές δράσης κι ένα προβλέψιμο, στερεοτυπικό σενάριο.
Χρήστος Μπακατσέλος
2018-10-10
H εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο - εδώ και αμάσητο, με μοναδική γεύση την action ηρωίδα Τζένιφερ Γκάρνερ.
Άγγελος Πολύδωρος
2018-10-04
Ο σκηνοθέτης της πρώτης «Απαγωγής» (Taken) με τον Λίαμ Νίσον ξέρει καλά τη δουλειά του και διεκπεραιώνει τυπικά αυτή την περιπέτεια κάνοντας την Τζένιφερ Γκάρνερ ένα νέο «Τιμωρό της νύχτας».
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-10-06
Τρομακτικά ξεσπάσματα βίας και άκρατος πεσιμισμός, δίνουν το στίγμα μιας κοινότυπης κινηματογραφικά ιστορίας που στο παρελθόν έχουμε δει αμέτρητες φορές.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-10-08
Το Peppermint του Πιερ Μορέλ ακολουθεί την κουρασμένη και κουραστική λογική του αυτόκλητου τιμωρού ως ανθρώπου της διπλανής πόρτας που πλήττεται από την εγκληματική συμπεριφορά των κακοποιών ‒και την επίσης εγκληματική ανικανότητα των Αρχών‒ και αναπτύσσεται πάνω στην ξεδιάντροπη κολακεία προς τον ελάχιστα απαιτητικό θεατή που ψάχνει ιστορίες εκδίκησης με όποιο κινηματογραφικό κόστος.
Παύλος Θ. Κάγιος
Ανοησίας το... ανάγνωσμα με την Τζένιφερ Γκάρνερ ("Κωδικός Alias", "Daredevil"), να μεταμορφώνεται από συνηθισμένη μητέρα σε αδίστακτη τιμωρό υπό τις οδηγίες του «σπεσιαλίστα» σε ανάλογες μπουρδολογίες δράσης Πιέρ Μορέλ
Πάρις Μνηματίδης
Ποιος να το περίμενε ότι θα ερχόταν κανείς στο σημείο να νοσταλγεί μέχρι και τον αείμνηστο "Εκτελεστή της Νύχτας"...
Χρήστος Μήτσης
2018-10-02
Η Τζένιφερ Γκάρνερ παίρνει το όπλο της και ξεπαστρεύει σενάριο, αληθοφάνεια κι ένα λόχο γκάνγκστερ σε μια «και μπαμ και μπουμ οι κουμπουριές» ασυνάρτητη αποθέωση της αυτοδικίας.
