Ληστεία στο Μουσείο(2018)
(Museo) | Πρώτη προβολή: 08-11-2018
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-11-20
H δεύτερη μεγάλου μήκους του Μεξικανού Αλόνσο Ρουιζπαλάσιος είναι ένα απροσδόκητο, διασκεδαστικό, τρυφερό, μελαγχολικό heist film που δεν μπορείς παρά να αγαπήσεις.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η δεύτερη ταινία του Μεξικανού Αλόνσο Ρουιζπαλάθιος, ανακατεύει απολαυστικά πολλά διαφορετικά στοιχεία: το heist movie με την αγωνιώδη περιπέτεια και την σλάπστικ κωμωδία με το ψυχολογικό δράμα.
Χρυσαυγή Πατσάκη
Η σκηνοθεσία του Παλάσιος είναι μαεστρικά παιχνιδιάρικη και ο πειραματισμός του με διάφορες γωνίες λήψεις και κινηματογραφικά είδη είναι αναζωογονητικός και ειλικρινής. Η επιλογή του να μην προσπαθήσει να εξηγήσει τα κίνητρα της ληστείας, αλλά να επικεντρωθεί στο ταξίδι, πραγματικό και πνευματικό, του Χουάν δίνει στην ταινία μια γοητεία που συνεπαίρνει.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η «ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ» είναι ένα καθαρό φιλμ ληστείας μουσείου και θα μπορούσε άνετα να μπεί δίπλα στο «ΤΟΠ ΚΑΠΙ» του ΖΥΛ ΝΤΑΣΕΝ, την «ΚΑΥΤΗ ΠΕΤΡΑ» του ΠΗΤΕΡ ΓΕΗΤΣ και το «ΠΩΣ ΝΑ ΚΛΕΨΕΤΕ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΔΟΛΛΑΡΙΑ» του ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΟΥΑΪΛΕΡ, χωρίς να έχει να ζηλέψει σχεδόν τίποτα από εκείνα. Το μόνο που του λείπει είναι το «γκλαμ» εκείνων αλλά δεν πρόκειται για παραγωγή του Χόλυγουντ μα της μικρής μεξικανικής κινηματογραφίας. Κι όμως, τόσο ως σενάριο όσο κι ως σκηνοθετική διαχείριση είδους και σεναρίου πετυχαίνει τα ίδια αποτελέσματα με τα άλλα. Κι έχει και κάτι να πεί.
Πάρις Μνηματίδης
Σίγουρα συγκαταλέγεται στις ευχάριστες εκπλήξεις της τρέχουσας κινηματογραφικής χρονιάς, με μια δική της, αξιαγάπητη ιδιοσυγκρασία, μια τρυφερότητα που δεν ξεπέφτει ποτέ στο γλυκερό και αδιαμφισβήτητη ψυχαγωγική αξία, όχι όμως με έναν προφανή κι εύκολο τρόπο, αποδεικνύοντας πως από Λατινική Αμερική μεριά, οι άσοι στο μανίκι της εκεί κινηματογραφίας καλά κρατούν...
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-11-18
Υπέροχα φιλμαρισμένη και με έναν εξαιρετικό Μπερνάλ, η ταινία μιλάει με γλυκόπικρο στοχαστικό χιούμορ για το ξεχαρβαλωμένο Μεξικό, μέσα από μια (αληθινή) ληστεία αρχαιοτήτων που πραγματοποίησαν δυο φοιτητούδια.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Μπορεί βέβαια όλα αυτά να συνέβησαν ως έχει, αλλά μπορεί να επιμείνει κανείς πως ο τρόπος με τον οποίον όλα αυτά δίνονται είναι «αντιρεαλιστικός», συνεπώς και ολίγον τι συγκεχυμένος, με το φιλμ να καταλήγει να μπερδεύει παρά να διευκολύνει τον θεατή, στην ανάγνωση των πραγματικών γεγονότων! Κατά τα άλλα, η παραγωγή του "Museo" είναι αρκούντως καλή, με την εντυπωσιακή φωτογραφία να δεσπόζει και την παρουσία και μόνο του Gael Garcia Bernal, να κλέβει την παράσταση.
Dimitris Dx
Το πρώτο μέρος είναι σαφώς καλύτερο από το δεύτερο, με ρετρό αισθητική, άψογη ισορροπία χιούμορ και μελαγχολίας και στιγμές που κυμαίνονται από το personal drama στο heist movie αβίαστα και χωρίς ίχνος υπερβολής.
Λήδα Γαλανού
Από τις ταινίες που, παρά τα ελαττώματά της, δεν μπορείς παρά να αγαπήσεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-11-08
Με πολλές σκηνοθετικές επιρροές και ευδιάκριτο ύφος, στη δεύτερη ταινία του ο Αλόνσο Ρουιθπαλάθιος ξεκινάει με αναγνωριστικούς γύρους και αυτοπεποίθηση, και εξελίσσει το κοινωνικό road movie σε φαρσική σάτιρα, πάντα ευχάριστη, κατά τόπους σχηματική, προσφέροντας μια ανάσα ποιητικής ελαφρότητας στο πολυποίκιλο οικοδόμημα του νέου μεξικανικού κινηματογράφου.
nicolas1810
Ωραία χρήση αρχειακού υλικού κι ένας Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ που την καταβρίσκει στο κεντρικό ρόλο. Όχι η τεράστια ταινία, συμπαθέστατη όμως.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2018-11-10
Ο σκηνοθέτης ξεφεύγει από το συνηθισμένο είδος της ταινίας ληστείας για να αφηγηθεί την ιστορία του με αντικομφορμιστικό τρόπο, με άφθονο χιούμορ και ελαφράδα...
vandimir
Ενδιαφέρον φιλμ. Σας προειδοποιώ όμως ξανά: Μην ετοιμαστείτε να δείτε μια ακόμα ταινία με ληστεία, ένα απλό heist movie δηλαδή.
Χρήστος Μήτσης
2018-11-16
Η ταινία χειρίζεται όλες αυτές τις αναγωγές με διακριτικό χιούμορ και διηγηματική πρωτοτυπία (το ευρύ, ανοιχτό κάδρο, το οπερατικό μουσικό score, τα off σχόλια), μπολιάζοντας το πικρά σατιρικό δράμα με στοιχεία αστυνομικού θρίλερ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-11-14
Ο σκηνοθέτης Ρουίθ Παλάθιος συνδυάζει έξυπνα την περιπέτεια με το ψυχολογικό δράμα και το αποτέλεσμα είναι μια πολύ «εύπεπτη» ταινία, στην οποία το μόνο μειονέκτημα που βρήκα ήταν η υπερβολική χρήση μιας συμφωνικής μουσικής που δεν ταιριάζει καθόλου στο θέμα.
Λουκάς Κατσίκας
2018-11-12
Εκτός από άψογα εκτελεσμένη mainstream διασκέδαση, η «Ληστεία στο Μουσείο» γίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση ανάμεσα στο εφήμερο και το μυθικό.
zerVo
Εν ολίγοις για να κατηγοριοποιήσει κανείς το Museo θα φάει πάρα πολύ χρόνο και η προσπάθεια του, σίγουρα θα αποβεί άκαρπη, μιας και δεν μιλάμε ούτε για Italian Job, ούτε για Ocean's 11, αλλά για ένα ακριβό για τα χαμηλότονα μεξικάνικα σταθμά φιλμ, που μάλλον οδηγείται προς το κοινωνικό δράμα με έκδηλες διασκεδαστικές πινελιές.
Αγγελική Στελλάκη
Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που κουράζει, κυρίως γιατί είναι δύσκολο στον θεατή να κατανοήσει σε τι ακριβώς σκοπεύει ο σκηνοθέτης. Και ο Μπερνάλ, παρ' όλο που διαθέτει νεανικό πρόσωπο, είναι δύσκολο να πείσει πλέον ως νεαρός φοιτητής, αν και δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει ότι δεν προσδίδει την απαραίτητη ανεμελιά και ανευθυνότητα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-11-06
Η ταινία παραμένει προβλέψιμα συμβατική για μεγάλα διαστήματα (τα 128 λεπτά της διάρκειας δεν βοηθούν την κατάσταση) και μένει μόνο η περιέργεια να δούμε το φινάλε της –αυτοκτονικής σχεδόν– απόπειρας να αλλάξουν οι ήρωες τη μοίρα τους.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2018-11-04
Οι αρκετές αφηγηματικές και συναισθηματικές «μεταλλάξεις» θολώνουν τη δομή και τις προθέσεις της, ωστόσο αποτελεί ιδανική επιλογή για μια απολαυστική κινηματογραφική έξοδο, περιλαμβάνοντας αρκετές αναπάντεχα ειλικρινείς και ευρηματικές στιγμές.
Γιώργος Νυκταράκης
2018-11-02
Ο Bernal δίνει ένα παραπάνω κύρος στο όλο εγχείρημα με τη μεστή του παρουσία, αλλά με βάση το σενάριο λίγες φορές έχει τη δυνατότητα να αναδείξει τον χαρακτήρα του. Έτσι συνολικά έχουμε ένα αποτέλεσμα το οποίο μοιάζει συχνά ουδέτερο, χωρίς να εντυπωσιάζει αλλά και χωρίς να απογοητεύει.
