Vice: Ο Δεύτερος στην Ιεραρχία(2018)
(Vice) | Πρώτη προβολή: 27-12-2018
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-12-20
Το Vice είναι πολύ πιο εύστοχο, διαφωτιστικό και ψυχαγωγικό. Αλλάζει συχνά οπτικές αφήγησης, με αποκορύφωμα την εξιστόρηση των πεπραγμένων του Τσένεϊ από έναν χαρακτήρα που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ποιον ακριβώς ρόλο θα διαδραματίσει στη συνέχεια.
Άγγελος Πολύδωρος
Το σενάριο είναι κάτι παραπάνω από μια βιογραφία. Περισσότερο είναι μια ταινία για τον εγωισμό και την αλαζονεία της εξουσίας και για την τραγική κατάληξη που μπορεί να έχουν οι κυβερνώντες, όταν ξεχνούν ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο στους διαδρόμους της εξουσίας και ότι όλοι υποβλέπουν όλους.
Νίκος Δρίβας
Οι ηθοποιοί υπηρετούν με εξαιρετικό τρόπο τους ρόλους τους (και μάλιστα μερικοί είναι κόντρα σε όσα τους έχουμε συνηθίσει και με περίεργα χαρακτηριστικά), η σκηνοθεσία είναι αριστοτεχνική σε κάποια διαστήματα και η ταινία Vice είναι σχεδόν αψεγάδιαστη.
Νικήτας Φεσσάς
Ο Adam McKay (ξεκίνησε απ το Anchorman για να καταλήξει στο The Big Short) επιτίθεται στο υλικό και το θέμα του με περισσό θράσος, μπρίο, και μπόλικη τρέλα, παρουσιάζοντάς μας, με παιχνιδιάρικη γραφή και σκηνοθεσία (την οποία στερούνται οι εννιά στις δέκα κινηματογραφικές βιογραφίες σήμερα), την ιστορία του αμοραλιστή, οπορτουνιστή, αδίστακτου, απατηλού, αδιαπέραστου, και σκιώδους Dick Cheney, και μέσω αυτής την άνοδο στην εξουσία των "Γερακιών του Πολέμου"(βλ. Rumsfeld, Wolfowitz & ΣΙΑ).
Κώστας Ζαλίγκας
Η σκηνοθεσία του ΜακΚέι και το μοντάζ του Χανκ Κόργουιν δίνουν στην ταινία μια απολαυστική ροή, καθώς ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν πάει χαμένο, ενώ ο μεγάλος όγκος πληροφοριών για πρόσωπα και πράγματα στην Ουάσιγκτον διαχέεται τόσο ισορροπημένα που σε καμία στιγμή δεν νιώθεις «μπουκωμένος».
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Όσο ενοχλητικός κι αν θα μπορούσε να μας φανεί ο τρόπος που παρουσιάζει ο Mckay τα πράγματα (και όσο άκυρο κι αν μας φαίνεται το πώς «εγκιβωτίζεται» η αυτοβιογραφία του Cheney στο ίδιο το φιλμ, με τους τίτλους τέλους να πέφτουν, εν μέσω της ταινίας, κάνοντας πολλούς από μας να κοιτάξουμε το ρολόι μας, για το αν τελείωσε όντως τόσο γρήγορα η ταινία!), τα εν λόγω τεχνάσματα του McKay παραμένουν η προσωπική σφραγίδα του σκηνοθέτη! Και η σφραγίδα αυτή είναι αξιοπρεπής...
Ιάκωβος Γωγάκης
Η επιτυχία της ταινίας κι ο δικός μας έπαινος, έγκειται στον ελκυστικό τρόπο, που παρουσίασε ο Μακεΐ την ιστορία- ζωής του Ντικ Τσέινι και το παιχνίδι εξουσίας, όπως επίσης και τους ψυχολογικούς παράγοντες που επέδρασαν στις άκρατες φιλοδοξίες του (ποτό, αδύναμος φοιτητής στο Γέιλ και η υπόσχεση που έδωσε στη γυναίκα του).
Τατιάνα Καποδίστρια
Ασεβές, αποκαλυπτικό, κωμικοτραγικό, σατιρικό, αστείο, πανέξυπνο και εξαιρετικά παιγμένο πορτρέτο του Ντικ Τσένι, του πανίσχυρου αντιπροέδρου του μικρού Μπους, σερβιρισμένο μέσα από ένα αριστοτεχνικό τουρλού σε ύφος ψευδοντοκιμαντέρ...
Μαρία Πλάκα
O Adam McKay καταφέρνει με γρήγορο ρυθμό, αναφορές στην ποπ κουλτούρα και μία αριστοτεχνική σχεδόν ακροβασία μεταξύ κωμωδίας, προσωπικού δράματος και πολιτικού θρίλερ να παρουσιάσει την δεκαετία που επηρέασε περισσότερο ίσως από κάθε άλλη όχι μόνο την αμερικανική πολιτική σκηνή αλλά και την παγκόσμια.
Τάσος Ντερτιλής
Η εντελώς unauthorized βιογραφία του Ντικ Τσένεϊ, του ισχυρότερου και πιο σκοτεινού Αντιπροέδρου της Αμερικάνικης Ιστορίας, από τον ευφυή δημιουργό του Μεγάλου Σορταρίσματος.
nicolas1810
Ένα τρελά χαβαλεδιάρικο χιούμορ, που κάνει το φιλμ να απέχει εντελώς από τις τυπικές ακαδημαϊκές βιογραφίες της πιάτσας.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Η ταινία είναι σαν να παρακολουθείς ένα κωμικό Ted-Talk. Και μπορεί η προηγούμενη ταινία του Adam McKay, το "The Big Short", να τον καθιέρωσε ως έναν σύγχρονο σατιρικό σκηνοθέτη και συγγραφέα, το "Vice" είναι η ταινία που τον καθιερώνει σαν τολμηρό σκηνοθέτη.
Γιώργος Νυκταράκης
Συγκεντρωτικά, μια πολύ κεφάτη βιογραφική ταινία η οποία λειτουργεί και ως μέσο κριτικής του πολιτικού συστήματος, που χαρακτηρίζεται από μια σπιρτόζικη σκηνοθεσία και έναν συγκλονιστικά καλό Christian Bale στον πρώτο ρόλο.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Με μια μεγαλειώδη οσκαρική ερμηνεία στις αποσκευές του, το "Vice", με κάποιες οφθαλμοφανείς λανθασμένες σκηνοθετικές επιλογές, αποτελεί την καλύτερη πολιτική-βιογραφική ταινία των τελευταίων δύο ετών, διανθισμένη με μεράκι και μπόλικη fun διάθεση εκ μέρους των συντελεστών.
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Βασισμένη σε ένα καλά δομημένο σενάριο με μικρή διάρκεια και σωστές ανατροπές, αν και κάποιες φορές προβλέψιμες, η ταινία απαιτεί- και λαμβάνει- μια δυνατή ερμηνεία από τον πρωταγωνιστή της, Jakob Cedergren, ο οποίος στην ουσία είναι και ο μόνος ήρωας που αποκτά φυσική υπόσταση στην οθόνη μας.
Μαρία Μαρκουλή
Το σινεμά του Adam McKay (The Big Short του 2015) μ' αρέσει, μ' ενδιαφέρει. Το Vice τώρα – πολιτική/κωμωδία/πρωτότυπη αφήγηση/ εξαιρετικές ερμηνείες.
Παύλος Γκουγιάννος
2018-12-16
Μία από τις καλύτερες βιογραφίες πολιτικού, ακριβώς γιατί έχει μία ευρύτερη οπτική, και με πολλά inside jocks απέναντι στον κινηματογράφο, όπως την απολαυστική σκηνή μετά τα credits.
Χρήστος Μήτσης
2018-12-18
Η βιτριολική αλήθεια για το «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο» μέσα από μια ξεκαρδιστικά πικρή σάτιρα, στα χνάρια του «Μεγάλου Σορταρίσματος», υποψήφια για 6 Χρυσές Σφαίρες.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2018-12-12
Για την μεταμόρφωσή του σε Ντικ Τσένεϊ, ο Κρίστιαν Μπέιλ μάλλον θα διεκδικήσει το Οσκαρ Α ανδρικού ρόλου όμως η αξία της ταινίας του Ανταμ Μακέι (Το μεγάλο σορτάρισμα) είναι ότι μέσω της ιστορίας του αντιπροέδρου των ΗΠΑ επί κυβερνήσεως Τζορτζ Μπους Τζούνιορ, καθρεφτίζει σε όλο της το μεγαλείο την ...γελοιότητα της πολιτικής σκηνής και γενικότερα της αμερικανικής κοινωνίας.
Πάρις Μνηματίδης
Γενικότερα οι μοναδικές σοβαρές ενστάσεις είναι ο προαναφερθής διδακτισμός, ίσως και το ότι σε επίπεδο φόρμας ο McKay δε φαίνεται να ανανεώνεται, ίσως να γίνεται και ελαφρώς πιο συντηρητικός. Κατά τα άλλα είναι μια δημιουργία που κρατάει αναμμένο τον πυρσό ενός είδους που χρειάζεται ενδυνάμωση όσο περνούν τα χρόνια, και αυτό δεν είναι λίγο...
Άντα Δαλιάκα
2018-12-14
Οι εξυπνακισμοί περισσεύουν -βεβαίως ο ΜακΚέι κατέχει την τεχνική να προσδίδει τόλμη και ακτιβιστική άποψη στο φιλμ του με έναν Κρίστιαν Μπέιλ εκπληκτικά όμοιο με τον Ντικ Τσένι, σε ρεσιτάλ επιδεικτικότητας, εναρμονισμένο με τις επιταγές μιας πομπώδους όσο και διασκεδαστικής σάτιρας.
Αγγελική Στελλάκη
Το Vice διαθέτει χιούμορ και νεύρο, αλλά δεν διαθέτει τη φρεσκάδα της προηγούμενης ταινίας του ΜακΚέι, θυμίζοντας σε στιγμές καταγγελτικό ντοκιμαντέρ παρά ταινία μυθοπλασίας.
Φίλιππος Χατζίκος
Με μία post credits scene που φανερώνει μία σχετική αμηχανία και την passive aggressive διάθεσή προς το κοινό που θα την κριτικάρει από οποιαδήποτε σκοπιά, ο ΜακΚέι ομολογεί τη δική του ανασφάλεια ως προς το φιλμ. Γιατί όσο ισορροπημένο είναι στους όρους της δραματουργίας του, άλλο τόσο προδήλως και τεχνηέντως χειριστικό είναι εκτός αυτών. Ένας τόσο ευφυής και ρηξικέλευθος δημιουργός σαν και αυτόν, είναι επόμενο να το αναγνωρίζει. Πάντως, για ένα κοινό που δεν επιθυμεί να συσχετίσει την ταινία με την εποχή της, η απόλαυση είναι σχεδόν βέβαιη.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-12-10
Μακριά από τις αγκυλώσεις μιας πολιτικής στείρας βιογραφίας ο ΜακΚέι μετά από το εξαίσιο «Μεγάλο Σορτάρισμα» αφηγείται άλλη μια συναρπαστική καταγγελία για το πολιτικό παρασκήνιο των ΗΠΑ στο οποίο δέσποζε ο ρεπουμπλικανός πολιτικός.
Στράτος Κερσανίδης
Γλαφυρός και συχνά με χιούμορ, ο σκηνοθέτης αφηγείται στιγμιότυπα από τη ζωή του Τσένεϊ σε μια πολύ δυνατή και ενδιαφέρουσα ταινία.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ξεκινά ως σάτιρα αλλά καταλήγει σε έργο ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ. Αυτό είναι που παίρνεις μαζί σου φεύγοντας, αυτό είναι που κατασταλάζει εντός σου, όσο περνούν οι μέρες.
Βικτωρία Μιχαήλ
2018-12-08
Πιο κατανοητό και πιο φινιρισμένο από «Το Μεγάλο Σορτάρισμα», θα αρέσει στο κοινό των συμπαθούντων το τελευταίο αλλά ίσως φανεί πιο σαπουνόπερα στους κουλτουριάρηδες και πιο... Ράδιο Αρβύλα στους ενημερωμένους επάνω στο θέμα. Οι ρέποντες προς το συνοφρυωμένο πιθανόν να το βρουν ιδιόρρυθμα χαχαχούχα και οι του εμπορικού ελλειμματικά διασκεδαστικό. Must για τους επαΐοντες του ζητήματος. Δεν συστήνεται στους κάτω των 15.
Jim Papamichos
Η δομή της ταινίας είναι πρωτότυπη για τυπική χολιγουντιανή βιογραφία με συχνά ασύγχρονα φλας μπακ και αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο από τον μελλοντικό σωτήρα του Ντικ και δότη της καρδιάς του. Κυριολεκτικά άκαρδος ο Ντικ, αντιμετώπιζε συχνά προβλήματα υγείας, τόσα όσα ούτε η ίδια του η καρδιά δεν άντεχε από αυτόν! Γλαφυρός συμβολισμός που δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε στιγμή. Με σκωπτικό, κωμικό τρόπο (στα λημέρια του ο Άνταμ Μακέι) αντιμετωπίζει τις καταστάσεις και τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στην ταινία Vice.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Σίγουρα η δίψα για εξουσία και ο ρόλος των δυναστειών Μπους ήταν σημαντικά στην όλη πολιτική της τότε περιόδου (από τη Γουόλ Στριτ και τη άρνηση του ελέγχου της οπλοφορίας, μέχρι τους πολέμους του Αφγανιστάν και του Ιράκ), εκείνο όμως που χάνεται πίσω από το κάπως τηλεοπτικό σόου του ΜακΚέι, που εδώ δείχνει να αντιγράφει αυτά που είπε πολύ καλύτερα και με πρωτοτυπία στο «Μεγάλο σορτάρισμα», είναι η εμβάθυνση και μια πρωτότυπη ματιά στο όλο θέμα.
Λήδα Γαλανού
2018-12-06
Μετά το «Μεγάλο Σορτάρισμα», ο Ανταμ ΜακΚέι αφηγείται τη συναρπαστική ζωή και τα έργα του αμφιλεγόμενου Αντιπροέδρου των ΗΠΑ επί Προεδρίας Τζορτζ Μπους, Ντικ Τσένεϊ, με τη γνωστή πια, πληθωρική ή και χειριστική τακτική του.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Δεν είναι σαφές το σε ποιον απευθύνεται η ταινία: Στους ομοϊδεάτες χολιγουντιανούς φίλους του; Στην «ελίτ των δύο ακτών»; Στη μέση Αμερική; Ή σε κάποιο θεατή από οποιοδήποτε άλλο μέρος του πλανήτη που θα αναφωνήσει «κοίτα ρε φίλε τι γίνεται στην Αμερική»;
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2018-12-04
Είναι το κινηματογραφικό αντίστοιχο του να κάθεσαι μαζί με φίλους και να διαβάζετε φωναχτά μεταξύ σας τη βιογραφική σύνοψη του έργου ενός ανθρώπου που μισείτε. Έχει κι αυτό την αξία του, υποθέτω.
Λουκάς Κατσίκας
2018-12-02
Αν ο Όλιβερ Στόουν ή ο Μάικλ Μουρ, οι δυο μεγαλύτεροι προβοκάτορες του μοντέρνου σινεμά, αναλάμβαναν να γράψουν κωμικά σκετς πολιτικής αιχμής για λογαριασμό της εκπομπής Saturday Night Live, το αποτέλεσμα δεν θα απείχε πολύ από αυτή την αυτάρεσκη σάτιρα που διερευνά επιφανειακά μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της σύγχρονης αμερικανικής πολιτικής.
