Το Πράσινο Βιβλίο(2018)
(Green Book) | Πρώτη προβολή: 03-01-2019
Ευτυχία Χ. Κοκκίνη
Η ταινία αυτή μέσα από μία απλή και βαθιά ανθρώπινη ιστορία εξυμνεί με λυρισμό το δικαίωμα σεβασμού κάθε ανθρώπινης ζωής ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής και προτιμήσεων.
kazanipouvrazei
Το Green Book διαθέτει πολλές και εύστοχες κωμικές στιγμές, προσφέρει συγκίνηση και προβληματισμό, ενώ οι δυο πρωταγωνιστές του έχουν εξαιρετική χημεία και πραγματικά «ταξιδεύουν» το θεατή, σε μια αξέχαστη και ακούραστη (παρά τα 130' της διάρκειάς της) διαδρομή.
Nikos Pavlidis
Οι Viggo Mortensen και Mahershala Ali προσέφεραν κατά την ταπεινή μου γνώμη το καλύτερο δίδυμο σε θέμα χημείας και ερμηνειών μετά το δίδυμο των Matthew McConaughey και Jared Leto στο Dallas Buyers Club πίσω στο 2013. Πήραν ένα πολύ δυνατό σενάριο και το απογείωσαν με τις ερμηνείες τους, συνδυάζοντας άψογα το δράμα με την κωμωδία.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-01-20
Το «Πράσινο Βιβλίο» διαθέτει στιγμές ηχηρού και παρατεταμένου γέλιου, αληθινή συγκίνηση και τις αρετές ενός old fashioned χολιγουντιανού σινεμά που φτιάχτηκε για να δικαιώσει την επιλογή σου να «κλειστείς» σε αίθουσα.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Η ταινία είναι εντυπωσιακά καλή και περνάει αυτά που θέλει να πει με εύγλωττο και εκλαϊκευμένο τρόπο. Ο στωμύλος Λιπ ταιριάζει γάντι με τον αξιοπρεπή αλλά ανοιχτόμυαλο Σέρλι. Αμφότεροι οι πρωταγωνιστές ξεπερνούν το πετσί του ρόλου τους και εμβαθύνουν στα άπατα.
Γιώργος Σαμαράς
Συνολικά μια εκπληκτική παραγωγή του Hollywood που θύμισε τις εποχές και τους λόγους που έχει γίνει η σημαντικότερη σχολή ταινιών όλου του πλανήτη. Δεν υπάρχει λόγος να σας προτρέψω να την δείτε, είμαι σίγουρος ότι όλα τα παραπάνω σας έχουν ήδη οδηγήσει σε αυτή την απόφαση.
Γιώργος Νυκταράκης
Όμορφο, γλυκό, αστείο, διδακτικό. Ένα road movie το οποίο αποτελεί μια από τις καλύτερες ταινίες αυτής της κινηματογραφικής χρονιάς.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο σκηνοθέτης Πίτερ Φαρέλι κρατάει μια ισορροπία μεταξύ δράματος και κωμωδίας, χωρίς όμως να αποφεύγει να κριτικάρει αυστηρά τον ρατσισμό και την ξενοφοβία.
Στέργιος Πουλερές
Η μετάβαση από την εξωφρενική κωμωδία στη συγκίνηση, μετά στο καταγγελτικό ύφος, ύστερα στο bromance και τέλος στο happy end είναι παροιμιώδης και ο Πίτερ Φαρέλι προσπαθεί να παρέμβει όσο το δυνατόν λιγότερο. Μια τέτοια ιστορία δεν έχει ανάγκη από φιοριτούρες. Της αρκεί να δώσεις έμφαση στις στιγμές που ο δεσμός των ηρώων ξεφεύγει από το ευτελές της επαγγελματικής συναλλαγής και περνάει στην επιλογή.
Αντώνης Ζαούτσος
Μια ιστορία όμορφη, άλλοτε κωμική και χαρούμενη, άλλοτε συγκινητική και σοβαρή, που κρατά το ενδιαφέρον στο έπακρο καθ΄όλη τη διάρκειά της.
Κώστας Ζαλίγκας
Χωρίς φανφάρες και μεγαλόστομες διακηρύξεις, ο Φαρέλι ανταποκρίνεται στο αίτημα της εποχής μας και υπογράφει ένα αντιρατσιστικό σχόλιο με ελαφρότητα και χάρη, αλλά χωρίς να χαρίζεται όταν η ιστορία του το απαιτεί.
nicolas1810
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Στην απλότητά του, το "Green Book" καταφέρνει κάτι που πια φαντάζει δύσκολο. Να μας κάνει να πιστέψουμε ξανά στο καλό σινεμά. Και ναι, ίσως μεγάλη μερίδα του κοινού να το βρήκε κάτι παρακάτω από απλοϊκό, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η ταινία του Farrelly είναι (ίσως) μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.
Νίκος Δρίβας
Η ταινία Green Book διασκεδάζει τον θεατή και παράλληλα τον κάνει να σκέφτεται κάποια πράγματα, έχει μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει στο σύνολο της, ενώ όσο περνάει η ώρα εξελίσσεται με έναν άκρως ψυχαγωγικό τρόπο.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Άκρως διασκεδαστικό χιουμοριστικό φιλμ, ύμνος στους κώδικες της φιλίας, αλλά και σάτιρα στις πολιτισμικές διαφορές και ήθη της Αμερικής των '60s, στοιχεία που βρίσκουν την άρτια ενσάρκωσή τους, στους εξαιρετικούς Viggo Mortensen και Mahershala Ali.
Αγγελική Αντωνίου
Το Green Book (Το Πράσινο Βιβλίο) του Peter Farrelly είναι μια συναρπαστική ταινία, ευχάριστη και χαοτική με την κωμωδία και το δράμα να ισορροπούν εξαιρετικά σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι αντιθέσεων και προκαταλήψεων.
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Μία συγκινητική ιστορία που τις περισσότερες φορές καταφέρνει να ξεπεράσει κλισέ και διδακτισμούς χρησιμοποιώντας το χιούμορ, τη συγκίνηση και τους ηθοποιούς της για να περάσει στο τέλος αβίαστα τα μηνύματά της.
Κώστας Μπουντούκος
Πιθανότατα να μην είναι η καλύτερη ταινία της χρονιάς αλλά ήταν η ταινία που εκμεταλλεύτηκε το τάιμινγκ και ξεχώρισε. Προτείνεται ανεπιφύλακτα τόσο για ιστορικούς λόγους (αν και η οικογένεια του Σίρλεϊ υποστηρίζει ότι η σχέση των 2 ανδρών ποτέ δεν εξελίχθηκε σε φιλική) όσο και για καλλιτεχνικούς λόγους.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
...ένα έργο τόσο ζεστό, τόσο ευχάριστο, τόσο περιεκτικό, τόσο απολαυστικό που όλο μαζί μοιάζει με ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΑΓΚΑΛΙΑ που τυλίγει τον θεατή στη θαλπωρή της.
Μαρία Μαγκάκου
Όμορφη, δραματική και απλή αφήγηση, χωρίς να προσβάλει, αγγίζει σοβαρά ζητήματα με χιουμοριστικό τρόπο, αλλά πάντα με ειλικρίνεια.
Τάσος Ντερτιλής
Αξιολάτρευτο δείγμα κοινωνικής κομεντί, με υποδειγματικό σενάριο και ανεπανάληπτες ερμηνείες που παρασύρουν το θεατή βαθιά στον Αμερικάνικο Νότο του 60.
Αντρέι Κοτσεργκίν
Στο GREEN BOOK το 'τρίο' των Farrelly, Mortensen και Ali συνθέτει μια απολαυστική ταινία που μέσω του απλού αλλά και εξαιρετικά πετυχημένου χιούμορ θίγει τις τρομερές φυλετικές και κοινωνικές ανισότητες που κυριαρχούσαν στον Αμερικάνικο Νότο των 60s και παράλληλα μας δίνει μερικά πολύ αληθινά μηνύματα γύρω από τον ρατσισμό του σήμερα.
Έλενα Χρηστοπούλου
2019-01-18
Καταπληκτικές ερμηνείες και από τους δύο ηθοποιούς, σε μια ταινία που μπορεί να μην διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας αλλά έχει κάτι από βάλσαμο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-01-16
Εκτός από γλυκόπικρο, feelgood και «παρακολουθήσιμο», γίνεται σκληρό και εμπνευσμένο, χάρη στην αφοσίωση του Βίγκο Μόρτενσεν και του Μαχέρσαλα Άλι.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Καθώς παρακολουθείς το Green Book, ως νοερός συνεπιβάτης των Viggo Mortensen και Mahershala Ali στο γλυκόπικρο αυτό ατμοσφαιρικό τουρνέ στην ενδοχώρα των Νότιων Πολιτειών, ετοιμάσου για ένα δικό σου ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης και εξερεύνησης πάνω στους τέσσερις τροχούς μίας τιρκουάζ Cadillac, με το εκπληκτικό soundtrack του Kris Bowers και την πανέμορφη φωτογραφία του Sean Porte να σε συνοδεύουν σαν ένα απαλό, ούριο αεράκι.
Γιώργος Ξανθάκης
Το «Πράσινο Βιβλίο» είναι μία γλυκόπικρη αντιρατσιστική ταινία, πνευματώδης και ζεστή σαν κασμίρ, που μετεωρίζεται υπέροχα ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα.
Τατιάνα Καποδίστρια
2019-01-14
Ιταλοαμερικανός μπράβος χρίζεται σοφέρ-συνοδός ενός εκλεπτυσμένου αφροαμερικανού πιανίστα που περιοδεύει δίνοντας ρεσιτάλ στον αμερικανικό Νότο του 1962, σε αυτή την ευφρόσυνη, γλυκόπικρη και θαυμάσια παιγμένη μεταφορά μιας αληθινής ιστορίας.
gaRis
Από τις περιπτώσεις που αν δεν την πάρεις σοβαρά, θα καταναλωθεί ευχάριστα έως λυτρωτικά από όσους πιστεύουν στο «έλα μωρέ και οι μαύροι άνθρωποι είναι» και πέραν τούτου ουδέν. Για τους άλλους όμως...σόδες. Πολλές.
Σωτηρία Κακαγιά
Ο σκηνοθέτης Πίτερ Φαρέλι παίρνει στα χέρια του ένα σεναριακό υλικό στο οποίο έχει συμβάλλει και ο ίδιος και που θα μπορούσε να εξιστορήσει άλλη μια χιλιοειπωμένη αντιρατσιστική ταινία με μελοδραματισμούς και δακρύβρεχτες κορώνες. Καταφέρνει όμως να είναι συγκρο(α)τημένος με μαθηματική ακρίβεια ακόμα κι εκεί που οι τόνοι δείχνουν να ανεβαίνουν επικίνδυνα και να μας ξεσκεπάσει σταδιακά το χρυσάφι που κρύβεται στις ψυχές των πρωταγωνιστών – χωρίς να έχει καμία σημασία το χρώμα, η μόρφωση ή ο σεξουαλικός προσανατολισμός, αλλά μόνο η ανθρωπιά, η αναγνώριση και η αποδοχή.
Ευδαίμων Ράνια
Πάρις Μνηματίδης
Δεν πρόκειται για κινηματογράφο που ανακαλύπτει τον τροχό σε επίπεδο νοηματικής κι αισθητικής, ωστόσο η δημιουργία του Farrelly είναι αδιαμφισβήτητα ένα όμορφο δείγμα χολιγουντιανού επαγγελματισμού κατασκευαστικά και καλοκάγαθου ιδεαλισμού πολιτικά αποτελώντας ένα στιβαρό πακέτο αμερικάνικου κινηματογράφου που μπορεί να μιλήσει με ευκολία σχεδόν σε όλους.
Παύλος Γκουγιάννος
Το «The Green Book», αν και δεν αποφεύγει το κλισέ στόρι ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς ήρωες που στο τέλος θα γίνουν φίλοι, είναι μία αρκετά χιουμοριστική προσέγγιση μίας διαφυλετικής ανδρικής φιλίας.
Αχιλλέας Βασιλείου
Κλασική συνταγή αλλά ευχάριστη και στο επίκεντρο δύο πολύ καλές ερμηνείες, το Πράσινο Βιβλίο περνάει τα ωραία μηνύματα του και βγάζει ως νικητή την αποδοχή και την αρμονική συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετικές κουλτούρες και πεποιθήσεις.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-01-08
Η ταινία πληροί όλα τα στάνταρ της κινηματογραφικής feelgood ψυχαγωγίας: εμπορικό προφίλ, σενάριο που δεν κάνει κοιλιά, ερμηνείες άλφα-άλφα (εξαίσιος ο Άλι στο ρόλο του σνομπ καλλιτέχνη), χιούμορ και συγκίνηση.
Στράτος Κερσανίδης
Ένα αντιρατσιστικό φιλμ από το σκηνοθέτη ο οποίος μας είχε κάνει να γελάσουμε μέχρις δακρύων με την αντισυμβατική κωμωδία «Κάτι τρέχει με τη Μαίρη» (1998).
vandimir
Το περίεργο είναι η ταινία είναι γεμάτη κλισέ. Μερικές φορές μάλιστα είσαι σίγουρος ποιο απ' αυτά θα εμφανιστεί στην επόμενη σκηνή. Κι όμως, βρήκα το φιλμ γοητευτικό και το παρακολούθησα πραγματικά ευχάριστα. Αμερικανιά λοιπόν. Αλλά από τις πλέον καλοφτιαγμένες, σωστά στοχευμένες και, τελικά, feel good τέτοιες. Οπότε, με όλα αυτά υπ' όψιν, το συνιστώ.
Μάρα Θεοδωροπούλου
Παρά τον αδέξιο, επιδερμικό χειρισμό του, το Πράσινο Βιβλίο είναι αρκετά ευχάριστο και όμορφα κινηματογραφημένο για να κάνει κάποιους ανθρώπους που δεν είναι ρατσιστές αλλά και δεν πολυσκέφτονται τέτοια θέματα να αισθανθούν καλά με τον εαυτό τους, όπως ακριβώς συμβαίνει και με το λευκό ήρωά του.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-01-10
Με δύο πραγματικά πολύτιμους ηθοποιούς στη διάθεσή του, ο Φαρέλι μπορεί να κάνει, στην κυριολεξία, ό,τι θέλει και παρότι κάποιες σκηνές είναι γυρισμένες ακριβώς όπως περιμένεις να τις δεις, αυτό δεν ενοχλεί καθόλου. Αντιθέτως, το απολαμβάνεις.
Φίλιππος Χατζίκος
«Το Πράσινο Βιβλίο» συγκινεί χωρίς να συγκλονίζει, διαβαίνει πεπατημένες οδούς τόσο θεματολογικά όσο και αφηγηματικά και δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει μία ενδελεχή ανάγνωση των φυλετικών σχέσεων. Καταφέρνει όμως να γίνει αφοπλιστικά απολαυστικό και καλοπροαίρετα παλιομοδίτικο.
Λήδα Γαλανού
2019-01-04
Συμβατική, ώς και παλιομοδίτικη στην ψυχή και στην εικόνα της, η ταινία, στη φόρμα του κλασικού road movie δυο φαινομενικά αταίριαστων ηρώων που θα βρουν την αμοιβαία εκτίμηση, αναδεικνύει τους δύο, έτσι κι αλλιώς, αριστουργηματικούς πρωταγωνιστές της, χτίζει ένα πολύχρωμο ντεκόρ της εποχής, κάνει και το συμβατικό πολιτικό της σχόλιο, σ' ένα σύνολο ψυχαγωγικό και καλαίσθητο, χωρίς παραπάνω απαιτήσεις.
Χρήστος Μήτσης
2019-01-12
Ο πατέρας της σύγχρονης ενήλικης, χοντροκομμένης κωμωδίας («Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη») χειρίζεται με ευρηματικό τρόπο όλα τα κλισέ μιας χολιγουντιανής αντιρατσιστικής δραμεντί, η οποία είναι ανάμεσα στα μεγάλα φετινά οσκαρικά φαβορί.
Newsroom
Μια σωστά γραμμένη και σχεδιασμένη να αρέσει σε όλους διδακτική ταινία οσκαρικών βλέψεων στα πρότυπα του «Ο σωφέρ της κυρίας Ντέιζι», σε μία τρυφερή, έξυπνη και απελευθερωτικά χιουμοριστική ματιά στις φυλετικές και ταξικές διακρίσεις της Αμερικής.
Ιάκωβος Γωγάκης
Το έργο μπορεί να είναι ευχάριστο και σωστά δομημένο, αλλά δεν εξελίσσεται πολυδιάστατα, για να δικαιολογήσει μεγαλύτερη βαθμολογία και επαίνους.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2019-01-02
Δεν υπάρχει τίποτα το απρόβλεπτο σε τούτη την πορεία, καμία συνάντηση, καμία απειλή, κανένας διδακτισμός που να μην εκπέμπεται πολύ πριν την κάθε στροφή. Προδιαγραμμένοι όλοι οι σταθμοί, σαν τον οδηγό του έντυπου κολαούζου. Κι όμως, η διαδρομή σε συνεπαίρνει αβίαστα.
Κωνσταντίνος Ρουμελιώτης
Ο Peter Farrelly -για πρώτη φορά χωρίς τον αδερφό του Bobby-, καταφέρνει χωρίς μελοδραματισμούς να αποδώσει μια αληθινή ιστορία που ενώ έχει όλα τα κλισέ μιας αντιρατσιστικής ταινίας του Χόλιγουντ, μας κερδίζει και μας πείθει για την ειλικρίνεια και την εντιμότητά της.
Λουκάς Κατσίκας
2019-01-06
Μια περήφανα ψυχαγωγική και απολαυστικά ερμηνευμένη ταινία μηνυμάτων.
Γιάννης Τσιρόγλου
Σεναριακά έχει δυνατό περιεχόμενο: σχέση δυο διαφορετικών κόσμων, μια κοινωνία που βρίσκεται σε μετάβαση και αποδοχή μιας φυλής, σκληρό ρατσισμό, βία και κρυφή ομοφυλοφιλία. Στα θετικά το λεπτό χιούμορ, οι απολαυστικές κόντρες των δυο χαρακτήρων μα το κυριότερο ευαισθησίες που ξεφυτρώνουν από εκεί που δεν το φαντάζεσαι. Καλογραμμένο δηλαδή, αλλά οκ, πόσα ποια θα δούμε; Τα εμπεδώσαμε.
Έφη Καραχάλιου
Αυτή η ξεπερασμένη κόπια του «Σοφέρ της κυρίας Ντέιζι» αναδεικνύει ωστόσο το ταλέντο των δυο ηθοποιών, βγάζοντας τον Viggo Mortensen από την αφάνεια και επιβεβαιώνοντας το εκλεπτυσμένο και αέρινο στυλ του αψεγάδιαστου Mahershala Ali. Η ταινία χωρίς να είναι λοιπόν κάτι ιδιαίτερο, εντούτοις καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον και να γίνει μελλοντικά μια καλή επιλογή για ξένη ταινία τα Σαββατοκύριακα στην ελληνική τηλεόραση.
Νίκος Γαργαλάκος
Το «Green Book» ώρες ώρες παραπέμπει στις ταινίες εκείνες που υπενθυμίζουν ένα ιδιαίτερα «σκοτεινό» παρελθόν με απώτερο σκοπό να προσφέρουν στο κοινό μια αίσθηση επιβράβευσης για την πρόοδο που έχει σημειωθεί στο μεταξύ.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχουν ακόμα ταινίες σαν το "Πράσινο Βιβλίο", μια φρικτά παλιομοδίτικη -στα όρια του "Σοφέρ της Κυρίας Νταίζη"- ταινία που κοιτάζει το παρελθόν σαν αχνογυαλισμένο μπιμπελό και αναλογίζεται "πωπω κοίτα να δεις, κάποτε έπαιζε πολύς ρατσισμός φίλε" πριν προχωρήσει με ασφάλεια να λύσει το πρόβλημα.
