Στους Διαδρόμους(2018)
(In den Gängen / In the Aisles) | Πρώτη προβολή: 17-01-2019
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Χαμηλόφωνη αλλά καθόλου απλοϊκή αφήγηση, που πίσω από τον γερμανικό τευτωνισμό της, ξεχειλίζει από συναισθήματα, σε μια εναλλακτική, feelgood ταινία, γλυκά μελαγχολική, αναπάντεχα τρυφερή και ουσιαστικά αισθαντική.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-01-20
Ο έρωτας, η φιλία και η συντροφικότητα γυρεύουν τον δικό τους αναγκαίο προσανατολισμό στους αχανείς διαδρόμους ενός πολυκαταστήματος στο οποίο εργάζεται μία κοινότητα σύγχρονων Σισύφων, στο φιλμ του Τόμας Στούμπερ που κέρδισε την καρδιά μας.
Τάσος Ντερτιλής
Ένα γλυκόπικρο και ρομαντικό πορτραίτο της σύγχρονης εργατικής τάξης με φόντο τους αχανείς διαδρόμους ενός σούπερ μάρκετ.
Μαρία Γαβαλά
Υπάρχουν ταινίες με θέμα τη μελαγχολία και ταινίες πράγματι πολύ μελαγχολικές. Η ταινία «Στους διαδρόμους» του Γερμανού Thomas Stuber συνδυάζει και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά.
Ευδαίμων Ράνια
Ο Stuber όμως, δεν αφήνεται στο σκηνικό προβάδισμα, πάει παρακάτω παρουσιάζοντας τον Christian, την Marion και τον Bruno στα αντίστοιχα κεφάλαια της ταινίας του, ως οικογένεια μεταξύ τους, αλλά και δική μας. Είναι μονότονα ελλειπτικό το στιλ, με τρυφερότητα, μισόλογα και ένα τόνο βλέμματα.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2019-01-18
Όλοι οι ηθοποιοί είναι τρομεροί, χωρίς να εκβιάζουν με φανταχτερές, εξωστρεφείς «κοίτα τι σπουδαία που παίζω» ερμηνείες. Υπηρετούν το σκηνοθετικό όραμα με τον καλύτερο τρόπο. Και δικαιώνονται όλοι, καθώς το τελικό αποτέλεσμα είναι μια πολύ όμορφη, πολύ γλυκιά ταινία.
Ιωάννα Βαρδαλαχάκη
Ο Stuber, κλείνοντας τους ήρωές του συνεχώς στο σούπερ μάρκετ, δημιουργεί ένα καταθλιπτικό σκηνικό, το οποίο, ωστόσο, αποθεώνει με τις λήψεις του καθώς εκμεταλλεύεται εξαιρετικά την αρχιτεκτονική και τη διαρρύθμιση του χώρου- ακόμη και τις λίγες σκηνές εκτός σούπερ μάρκετ τις τραβάει σε χώρους με ορισμένη γεωμετρία.
Έλενα Χρηστοπούλου
Έχει μεγάλη καρδιά η ταινία, όχι μόνο για τους πρωταγωνιστές, αλλά για όλους τους χαρακτήρες, και για όλες τις γωνίες ενός περιβάλλοντος που δε δέχεται συχνά αγάπη.
Πάρις Μνηματίδης
Τα όσα έχει να πει το σενάριο αλλά και ο τρόπος με τον οποίο τα διατυπώνει επιβεβαιώνουν την ήρεμη δύναμη του γερμανικού κινηματογράφου όταν αποφασίζει να στρέψει τον καθρέφτη προς την κατεύθυνση της κοινωνίας από την οποία πηγάζει.
Κώστας Ζαλίγκας
Απολαυστικό, χαμηλών τόνων, δράμα ρεαλισμού που δεν αρκείται στην εξιστόρηση ενός ειδυλλίου εν τη γενέσει του, αλλά παράλληλα τοποθετείται απέναντι στη σύγχρονη εργατική τάξη, που λιμνάζει νυχθημερόν σε δουλειές χωρίς προοπτική, με πενιχρούς μισθούς και επίφοβες συνθήκες εργασίας.
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Στούμπερ, φανερώνει μια ανιδιοτέλεια στις προθέσεις του , διατηρώντας ένα προφίλ, που θέλει τον ίδιο αλλά και το δημιούργημά του, να παραμείνουν έξω από τα δυνατά φώτα της δημοσιότητας. Όσοι τους ανακαλύψουν, θα είναι σίγουρα τυχεροί.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ένα μικρό σφίξιμο το σήκωνε, και δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά η ταινία έχει προσωπικότητα και γοητεία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-01-14
Δεν συμβαίνουν και τόσα στην ταινία και παρά το γεγονός ότι οι χώροι παραμένουν μονίμως οι ίδιοι και η διάρκεια είναι πολύ μεγάλη (δύο ώρες και πέντε λεπτά) το «Στους διαδρόμους» δεν γίνεται ποτέ κουραστική. Αντιθέτως, κεντρίζει την περιέργεια και ενίοτε αγγίζει την ποίηση (προσέξτε τη σκηνή με τα ψάρια).
Μανώλης Κρανάκης
2019-01-10
Το φιλμ του Τόμας Στούμπερ είναι ρομαντικό, τρυφερό, γλυκόπικρο, μια μικρή ιστορία για τη μεγάλη ανθρώπινη μοναξιά.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2019-01-08
Οι αργόσυρτοι ρυθμοί, οι λιγοστές σεναριακές εξελίξεις και ο λακωνικός διάλογος σε μια ταινία που έπρεπε να έχει μεγαλύτερη χρονική οικονομία από τις υπερβολικές δύο ώρες της, την κάνουν πιο «απαιτητική» και ίσως δύσκολη επιλογή, ωστόσο η μεγαλύτερη ανταμοιβή είναι το ειλικρινές συναισθηματικό της βάθος μέσα από μια ιστορία αγάπης, όχι (μόνο) σε επίπεδα ρομάντζου αλλά (πιο γενικά) και ουμανισμού.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-01-06
Με σπαρτιάτικο διάλογο και γενναιόδωρα ευρυγώνιες οπτικές συνθέσεις, ο Τόμας Στούμπερ δεν πραγματεύεται μόνο τη μοναξιά περιθωριακών υπαλλήλων στον ναό της κατανάλωσης, ένα τεράστιο σούπερ-μάρκετ, αλλά επιχειρεί μια σπάνια ματιά στην οξεία αντίθεση του εργασιακού χώρου με την προσωπική εστία.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-01-12
Μια ιστορία αγάπης, τρυφερή και λιτή, που κερδίζει τοn θεατή με τις ανεπαίσθητες αλλά σημαντικές λεπτομέρειές της.
Χρήστος Μήτσης
2019-01-16
Σκληρά ρομαντική, υποδειγματικά γραμμένη και υποδόρια κωμική αποτύπωση της σύγχρονης έλλειψης επικοινωνίας (και μοναξιάς), με μια γενναιόδωρη απλότητα που θυμίζει Τζάρμους και Καουρισμάκι.
Λήδα Γαλανού
Καθώς στην πορεία της, προχωράει σε μια αλληγορική σύνδεση με την παλιά και νέα Γερμανία, τις πληγές του παρελθόντος και την εθνική μοναξιά μιας ακόμα διχασμένης χώρας, χάνει τη χάρη και τη γοητεία της σε αδιέξοδους αφηγηματικούς διαδρόμους.
Αντώνης Γκούμας
Ατμοσφαιρική ταινία, σχεδόν κλειστοφοβική, κινείται σχεδόν εξολοκλήρου στο εσωτερικό της αποθήκης και στη νύχτα, τόσο που όταν η ταινία βγαίνει ημέρα εκτός αυτού του μικρόκοσμου φαντάζει κάπως αταίριαστο.
Άντα Δαλιάκα
2019-01-04
Στους υποφωτισμένους απρόσωπους διαδρόμους ενός τεράστιου σούπερ μάρκετ όπου το τελετουργικό της καθημερινότητας είναι ίδιο και απαράλλαχτο με αυτό της προηγούμενης ο Γερμανός Τόμας Στούμπερ συνθέτει ένα επιδέξιο μεν στόρι εσωτερικής αφύπνισης, ταυτόχρονα δε «εύκολο» σαν σημειολογική προσέγγιση της σύγχρονης μοναξιάς.
nicolas1810
Γιατί δύο γιομάτες ώρες ρε μάστορα; Καλά το πήγαινες, κόψε όμως μισή ωρίτσα.
Παύλος Γκουγιάννος
2019-01-02
Στο τέλος η ταινία αποκτά κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία, και κάποια ανατροπή, αλλά μέχρι τότε έχει μεσολαβήσει ένα αρκετά αδιάφορο κύριο μέρος, πολύ υποτονικό και όχι τόσο εύστοχα καθορισμένο στο τι ακριβώς στοχεύει να δείξει.
