Χίτλερ Εναντίον Πικάσο και των Άλλων(2018)

(Hitler versus Picasso and the Others) | Πρώτη προβολή: 24-01-2019

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ, μια κινηματογραφική περιήγηση μέσα από τέσσερις εκπληκτικές εκθέσεις που αποκαλύπτει στην μεγάλη οθόνη τη ναζιστική εμμονή για την τέχνη ογδόντα χρόνια αφότου ο Χίτλερ κήρυξε τον πόλεμο στην «εκφυλισμένη» τέχνη.

Ο Τόνι Σερβίλο αφηγείται και ιστορικοί περιγράφουν διεξοδικά και με σαφήνεια ένα άγνωστο κομμάτι της σύγχρονης ευρωπαϊκής πολιτιστικής Ιστορίας.

Παρότι η αφήγηση βαδίζει σε άτολμα μονοπάτια, με τη χρήση της μουσικής να επιβάλει το συναίσθημα στον θεατή και την αφήγηση του Τόνι Σερβίλο να καταδεικνύει συνεχώς την τραγικότητα του ναζιστικού ολέθρου, ο Ιταλός δημιουργός προσεγγίζει το θέμα του από ποικίλες σκοπιές οι οποίες εντάσσονται ισορροπημένα στο σύνολο. Η κλασική τέχνη ως αντικείμενο χιτλερικής προπαγάνδας, η κακοποίηση της ευρωπαϊκής κουλτούρας, αλλά και ο ρόλος του καλλιτέχνη ως όντος πολιτικού συγκροτούν έναν πολύπλευρο προβληματισμό που φαντάζει θλιβερά επίκαιρος.

Ογδόντα χρόνια αργότερα κι ενώ ακόμα χιλιάδες έργα αγνοούνται, τέσσερις εκθέσεις αναδεικνύουν την ομορφιά, τη σημασία και την ελευθερία τους, σ' ένα συμβατικό, αλλά καίριο ντοκιμαντέρ.

...ένα ντοκιμαντέρ που λειτουργεί ως προειδοποιητικός μύθος για τον κίνδυνο της ιδιοποίησης της τέχνης από την εξουσία μέσω της προπαγάνδας.

Με αφετηρία την διοργάνωση τριών νέων εκθέσεων, το 2017, το ντοκιμαντέρ, με οδηγό του τον Τόνι Σερβίλο, αφηγείται τί συνέβη στους κλεμμένους θησαυρούς των Ναζί, αλλά και στους ανθρώπους που ενεπλάκησαν στα γεγονότα.

Ράους απ' το σπίτι και «παρουσιάστε, αρμ!» για τα συντάγματα του εικαστικού κύκλου και των λάτρεων των παραλειπομένων Δευτέρου Παγκοσμίου: σ' αυτό το όρυγμα θα καλυφθούν από αρκετά έως πολύ, ακόμη κι αν δεν βάζουν στο σημάδι την doc φόρμα, οι μονιμάδες της οποίας θα υπακούσουν άνετα ακόμη κι αν δεν γνωρίζουν τα καθέκαστα. Αν ακούς ελληνική μετεκφώνηση και το βάζεις στα πόδια, ωστόσο, δείξε γενναιότητα. Η Χρυσή Αυγή στη φυλακή, μην τολμήσει.

Όπως και να' χει, πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ έρευνας που ποντάρει πάνω στο καυτό θέμα του. Κι έστω κι αν ενίοτε επαναπαύεται σ' αυτό, καθόλου δεν υστερεί στη στοιχειοθετική του αποτελεσματικότητα.

Ο Τόνι Σερβίλο καθοδηγεί την αφήγηση στο – ακαδημαϊκής κοπής - ντοκιμαντέρ του Κλάουντιο Πόλι, το οποίο ανιχνεύει την ιστορία της λεηλασίας και κλοπής έργων τέχνης που έλαβε χώρα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

To ενδιαφέρον αυτό ντοκιμαντέρ μιλάει για τη λεηλασία της πολιτισμικής κληρονομιάς της Ευρώπης από τους ναζιστές, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου άρπαξαν εκατοντάδες χιλιάδες πίνακες και άλλα έργα τέχνης από μουσεία ή προσωπικές συλλογές – ιδίως Εβραίων.

Η αληθινή ιστορία της αρπαγής αμέτρητων έργων τέχνης αμύθητης αξίας από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπως την διηγείται ο Τόνι Σερβίλο και την εμπλουτίζουν ενδιαφέρον αρχειακό υλικό και πλήθος αποκαλυπτικών μαρτυριών.

Δεν έχει, όμως, να αφηγηθεί τίποτα καινούριο, ενώ παραλείπει και αρκετά στοιχεία. Μοιάζει περισσότερο με αφιέρωμα τηλεοπτικής εκπομπής για το θέμα, παρά για ντοκιμαντέρ προορισμένο για τη μεγάλη οθόνη.

...εξαντλείται σχετικά γρήγορα και μετά την πρώτη ώρα λέει τα ίδια πάλι από την αρχή.