Νεκρωταφίο Ζώων(2019)
(Pet Sematary) | Πρώτη προβολή: 04-04-2019
nikos fekkas
Πρόκειται για ένα καλό remake που αξίζει μια ματιά ακόμα κι αν έχεις δει το πρωτότυπο!
Νικήτας Φεσσάς
Το θέμα είναι τέτοιο (και δίνεται και με τέτοιο τρόπο, χωρίς ούτε μια χιουμοριστική ανάσα) που είναι αδύνατον να μην μπει κάτω από το δέρμα του θεατή, και αρνείται να φύγει από εκεί τουλάχιστον καθόλη τη διάρκεια της θέασης, αν όχι και μετά.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Οι φίλοι του είδους και του συγγραφέα θα την απολαύσουν, οι υπόλοιποι να ξέρουν πως δεν φταίει το φιλμ αλλά η σχέση τους με το είδος.
Μαρία Μαγκάκου
Με ανατριχιαστικά εφέ, από τους ξαφνικούς ήχους, μέχρι τα εντυπωσιακά μακιγιάζ, τα απανωτά jumpscares και την πλοκή που δεν σταματάει πουθενά η ταινία είναι σίγουρα τρομακτική, με ένα εντυπωσιακό και έξυπνο φινάλε.
Στέργιος Πουλερές
2019-04-20
Είτε το δεις στα χαρακτηριστικά αφήγησης και τεχνικών είτε το δεις ως προς την τοποθέτηση του στον κόσμο του Κινγκ, είναι ένα έργο που στέκεται επάξια. Έχει τα μικρά jumpscares που σου χτίζουν την προδιάθεση για όσα θα έρθουν μετά. Έχει τη ρίζα όλου του κακού που την αντιλαμβάνεσαι προς τις τελευταίες σκηνές. Έχει τη σύνδεση με τον τόπο. Έχει το μεταφυσικό. Έχει τον τρόμο.
Μαρία Μαρκουλή
Το Pet Semetary επιστρέφει (σε σκηνοθεσία Kevin Kölsch και Dennis Widmyer), φτιάχνει ατμόσφαιρα, δένει χαρακτήρες, σέβεται το στόρι (με τις αλλαγές του, οκ) και ....ξέρεις πια πως ...αν σε κοίταζε περίεργα η γάτα σου το πρωί, θα πρέπει να εξετάσεις και αυτή την εκδοχή.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
Πρόκειται για μια φιλότιμη και τίμια προσπάθεια, βλέπεται ευχάριστα στο σινεμά, έχει τις στιγμές του με κάποιες πετυχημένες σκηνές και ατμόσφαιρα, αλλά και σεναριακές ατασθαλίες, κυρίως προς το τέλος, που δίνουν ένα κάπως προβληματικό σύνολο.
Αντώνης Παυλίδης
Είχε εξαιρετική ατμόσφαιρα, με πολύ ενδιαφέρουσες ερμηνείες και ένα όμορφα δομημένο σενάριο το οποίο δίνει μεγάλη βαρύτητα στους χαρακτήρες, με μοναδικό του μειονέκτημα αυτό του τελευταίου μέρους.
Φίλιππος Χατζίκος
H ικανότητα των σκηνοθετών Κολς και Γουϊντερμάγιερ να συνθέτουν τον εφιάλτη και να αγγίζουν υψηλά επίπεδα έντασης πρέπει να αναγνωριστεί. Συνολικά, το φιλμ διατηρείται στις ράγες του, αν και συχνά η πορεία του κλυδωνίζεται από υπερβολικά πολυφορεμένες επιλογές.
Χρήστος Μπακατσέλος
2019-04-18
Το διάσημο best-seller του Στίβεν Κινγκ σε ακόμη μια «ανορθόγραφη» κινηματογραφική μεταφορά, με σημαντικές αλλά τελικά λειτουργικές παρεκκλίσεις από το γράμμα του διάσημου βιβλίου.
Μαρία Ιωάννου
Αν και πειράξανε αρκετά σημεία από αυτά που ήταν γραμμένα στο βιβλίο, προσπαθώντας να κάνουν κάτι ξεχωριστό ή δικό τους, το μόνο που κατάφεραν είναι να μας κάνουν να αναπολούμε το βιβλίο και να καταριόμαστε την ώρα και την στιγμή που είδαμε την εν λόγω προσπάθεια.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ειδικά, για το συγκεκριμένο μυθιστόρημα που είναι ένα από τα καλύτερα, τρομακτικότερα και πιο σκοτεινά του, οι φαν θα εγείρουν σίγουρα κάποιες αντιρρήσεις για το τελικό αποτέλεσμα. Οι νεώτεροι και όσοι δεν γνωρίζουν το έργο, πιθανόν και να το ευχαριστηθούν και με το παραπάνω.
Πάνος Γκένας
2019-04-16
Οι καλές εντυπώσεις «τρώνε χώμα» λίγο πριν το φινάλε (άλλη μία αλλαγή σε σχέση με τη λογοτεχνική πηγή), όπου το σενάριο βιάζεται και σπρώχνει την πλοκή σε μία επανάληψη που αδυνατίζει την ιδέα του Κινγκ και ίσως λειτουργήσει, χωρίς πρόθεση, κωμικά. Με δεδομένο πως «μερικά πράγματα καλύτερα να παραμένουν νεκρά», αυτό το ριμέικ έχει σίγουρα λόγο ανάστασης.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-04-14
Δεν εμπιστεύεται τη δύναμη ενός πιο ρευστού μοντάζ, κόβοντας συχνά και άτσαλα τη δράση, και θεωρεί δεδομένες κάποιες άστοχες επιλογές, όπως η μετακόμιση της οικογένειας με δύο ανήλικα παιδιά σε ένα όμορφο σπίτι ακριβώς δίπλα σε έναν επικίνδυνο αυτοκινητόδρομο και η ανάθεση του πρωταγωνιστικού ρόλου στον στέρεο, λογικό, ελάχιστα επιρρεπή σε οποιοδήποτε κλονισμό Τζέισον Κλαρκ, ο οποίος παίζει τον πατέρα - γιατρό - σύζυγο μιας γυναίκας με προβληματικές και αξεπέραστες παιδικές μνήμες.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Το φιλμ αποτελεί μία σχετικά φιλότιμη προσπάθεια να βγει σε πιο ζωντανή μορφή ένα ακόμη λαμπρό "πνευματικό παιδί" του σπουδαίου αυτού μετρ του τρόμου, και που σε σύγκριση με την παλαιότερη version προσεγγίζει το θέμα από μία κάπως πιο αλλιώτικη σκοπιά. Το Νεκρωταφίο Ζώων αποπειράται να μας φέρει εγγύτερα με το άγνωστο και την μεταθανάτια ζωή, απλά διστάζει να σκάψει πιο βαθιά και να μας τραβήξει στα έγκατα του αγνού τρόμου του παραφυσικού.
kazanipouvrazei
Δυστυχώς όμως, έρχεται κάποια στιγμή η παιδαριώδης και αφελής κλιμάκωση του φινάλε. Ο ρυθμός επιταχύνεται άγαρμπα και υπάρχει μια αδυναμία συγκράτησης των υπερβολών. Το μόνο που είχαν να κάνουν οι δημιουργοί στο τέλος, ήταν να αφήσουν τον τρόμο να σε διαπεράσει με πιο πρωτότυπο και -γιατί όχι- υπαινικτικό τρόπο.
Αντρέι Κοτσεργκίν
Μια στιλιζαρισμένη διασκευή ενός παλιού και αγαπημένου κομματιού που δεν έχει τίποτε το καινούργιο ή το καλύτερο να μου δώσει σε σχέση με το αυθεντικό άσμα.
Μάρα Θεοδωροπούλου
...αυτό το ριμέικ του low-budget θρίλερ του 1989 συχνά παραπατάει εξαιτίας των αστείων ερμηνειών, των κενών λογικής (ναι, η λογική δεν είναι απαραίτητη σε ταινίες με δολοφονικές γάτες, αλλά λόγω του τολμηρού, σοβαρού θέματος της συγκεκριμένης θα βοηθούσε) και της έλλειψης μιας πραγματικά ενδιαφέρουσας πατρικής φιγούρας που οδηγείται σε ακραίες πράξεις.
Λήδα Γαλανού
2019-04-10
Μικρές αλλαγές στην ιστορία κι ένα τεχνολογικό φρεσκάρισμα στήνουν μια ταινία που μπορεί να αφήνει ανεκμετάλλευτες μπόλικες πλευρές της ιστορίας και των δυνατοτήτων της, αλλά σίγουρα προσφέρει δυνατές τρομάρες που ακολουθούν τον θεατή και στον δρόμο για το σπίτι.
Αγγελική Στελλάκη
Άλλη μια μάλλον χαμένη ευκαιρία για κάτι πραγματικά ξεχωριστό, λοιπόν.
Χρήστος Μήτσης
Αρκετά τρομακτική, αν και συνταγογραφημένη, μεταφορά ενός από τα καλύτερα μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ.
Παύλος Γκουγιάννος
Μια στείρα και νιχιλιστική ταινία τρόμου, από τις πολλές μέτριες μεταφορές βιβλίου του Κίνγκ.
Τάσος Ντερτιλής
2019-04-08
Θα περίμενε κανείς από ένα νεαρό σκηνοθετικό δίδυμο κάτι παραπάνω από μια ρουτινιάρικη επιστροφή στον οίκο των Κριντ με ολίγη από ανατροπή κάποιων δεδομένων, δυστυχώς όμως το σενάριο μοιάζει να γράφτηκε έχοντας υπόψη το νεανικό κοινό των multiplex με την ως επί το πλείστον ελλειμματική προσοχή, μένοντας στην επιφάνεια των πραγμάτων και αφήνοντας ανεκμετάλλευτες τις αλληγορικές δυνατότητες του έργου.
Παναγιώτης Πυλαρινός
2019-04-12
Το νέο Pet Sematary, δεν το λες ιερόσυλο remake. Σκεφτείτε το ως έναν άλλο τρόπο να εξετάσετε την ίδια ιστορία, από μια άλλη οπτική γωνία αν θέλετε.
zerVo
Στέκεται αποκλειστικά και μόνο στα βασικά δεδομένα, του τσικ τρομάγματος και της οδυνηρής απώλειας, ξεχνώντας να ρίξει στο τραπέζι το παρανόρμαλ, φολκλόρ χαρτί, που θα βοηθούσε σημαντικά στο κτίσιμο ανάλογα ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας σασπένς, εν αντιθέσει με το υπερ-φλάτ τετριμμένο χόρορ, κακέκτυπου Blumhouse.
Antonis Katsaros
Περίμενα εν αγωνιωδώς να δω την ταινία, σαν φανατικός φίλος του βιβλίου, όμως δεν πλησίασε τις προσδοκίες μου, ούτε στο ελάχιστο. Κρίμα, γιατί θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα πολύ δυνατό θρίλερ, αντάξιο του βιβλίο του Στίβεν Κινγκ...
Αλέξανδρος Παπαγεωργίου
Αποφεύγοντας, εν τέλει, να συνδυάσει το πένθιμο με το καλτ, το ειλικρινές με το εξωφρενικό, το ώριμο με το ανώριμο, το νέο Pet Sematary καταλήγει να μην παίρνει το πρωτότυπο υλικό του ούτε όσο σοβαρά ούτε όσο ασόβαρα του αξίζει. Εκ των πραγμάτων, αποτυγχάνει να γίνει τρομακτικό, αποτυγχάνει να γίνει και διασκεδαστικό.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Μηδέ ο Τζέισον Κλαρκ, μηδέ ο Τζον Λίθγκοου σώζουν την κατάσταση που βυθίζεται στα κλισέ και στην απουσία ατμόσφαιρας.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur.
Μάλλον ανέμπνευστα γυρισμένη, συχνά στηριζόμενη σε -παντελώς- αχρείαστα jump-scares για να υπερκαλύψει την βραδύκαυστη εσωτερική ένταση της ιστορίας, μοιάζει πολύ σπάνια ως κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί πολλές φορές στο παρελθόν.
Νίκος Παλάτος
2019-04-06
Κάποια καλοκουρδισμένα «μπου» δεν φτάνουν για να σώσουν ένα ακόμα θρίλερ τρόμου, το οποίο δείχνει πως έχει βγει από το ίδιο «εύκολο» καλούπι των δεκάδων άλλων πρόσφατων του genre, τα οποία αντί να το ανανεώνουν, περισσότερο το ευτελίζουν.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-04-04
...άλλη μια ανορθογραφία στο χώρο του μεταφυσικού τρόμου με περίσσευμα σπλατεριάς και υπερβολής...
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-04-02
Πέντε λεπτά πλοκή και τα υπόλοιπα 95 μια παρέλαση κοινοτοπίας και κλισέ που έχουμε συναντήσει (και δυστυχώς θα ξανασυναντήσουμε) σε εκατοντάδες μεταφυσικά θρίλερ τρόμου.
