Η Πιο Μεγάλη Απάτη(2018)
(JT Leroy) | Πρώτη προβολή: 09-05-2019
Άγγελος Πολύδωρος
2019-05-20
Ο σκηνοθέτης Τζάστιν Κέλι έχει καταφέρει να γυρίσει μια ψυχολογική ταινία χαρακτήρων και διαταραγμένων σχέσεων χωρίς να χάνει το μέτρο και να δημιουργεί ψυχοπλάκωμα, παρόλο που και οι δύο ηρωίδες αντιμετωπίζουν προβλήματα όχι μόνον στη μεταξύ τους σχέση, αλλά και στις σχέσεις τους με τον περίγυρό τους.
Ειρήνη Δρίβα
Το θέμα της ταινίας είναι δυνατό, που όμως δεν αξιοποιήθηκε από τον σκηνοθέτη και καταλήγει να είναι μια χαριτωμένη, ανάλαφρη ταινία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Τόσο η ανεξήγητη συμπεριφορά της πραγματικής συγγραφέως όσο και η μονίμως σιωπηλή, σχεδόν αυτιστική στάση της «βιτρίνας» που θυμίζει emo υπό την επήρεια ναρκωτικών, δημιουργούν μια μονίμως ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που προκαλεί εμπόδια στη ροή της ταινίας η οποία σύντομα εξαντλείται.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αν και διαθέτει τρεις εξαιρετικές ερμηνείες από τις Κρίστεν Στιούαρτ, Λόρα Ντερν και Νταϊάν Κρούγκερ, μένει στην αστραφτερή και ενδιαφέρουσα επιφάνεια των γεγονότων χωρίς να καταφέρνει να εμβαθύνει στο παιχνίδι των έμφυλων ταυτοτήτων, στους χαρακτήρες και τη ψυχολογία τους, πέρα από το προφανές.
nicolas1810
Από τις πραγματικές ιστορίες που είναι περίπου αδιανόητο πως έχουν συμβεί στ' αλήθεια, το φιλμ όμως αν και μπαίνει με χίλια χάρη κυρίως στης έξοχη Λόρα Ντερν η οποία ειδικά όταν υποδύεται την δήθεν Αγγλίδα μάνατζερ είναι απόλαυση, από τη μέση και μετά αρχίζει να χάνει στροφές μην ξέροντας που να οδηγήσει ακριβώς την πλοκή.
Τατιάνα Καποδίστρια
2019-05-12
Το αληθινό λογοτεχνικό «σκάνδαλο» για μια κοπέλα που παρίστανε τον νεαρό εκδιδόμενο γκέι-συγγραφέα τριών παινεμένων βιβλίων που στην πραγματικότητα είχε γράψει μια άλλη γυναίκα, σε μια στερεότυπη, ξώφαλτση αφήγηση.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-05-16
Ψύχραιμη και αποφορτισμένη καταγραφή της περιβόητης λογοτεχνικής απάτης για την ύπαρξη του συγγραφέα Τζέι Τι Λίροϊ, την οποία μεγαλοποίησαν κάποτε τα αμερικανικά μέσα, μέσα από τις αγωνίες και τα κίνητρα των 2 γυναικών που πρωταγωνίστησαν σε αυτήν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-05-14
Η οπτική της ταινίας του Τζάστιν Κέλι περνάει μέσα από το βλέμμα της Κνουπ, πάνω στο αυτοβιογράφημα της οποίας βασίζεται το σενάριο. Δηλαδή, βλέπουμε ό,τι νομίζει εκείνη από το κουβάρι ενός πρωτοφανούς σε διάρκεια κόλπου.
Αγγελική Αντωνίου
Το JT LeRoy (Η πιο μεγάλη απάτη) του Justin Kelly είναι μια εξαιρετικά ασαφής ταινία, για μια ασυνήθιστη και ενδιαφέρουσα θεωρητικά ιστορία που παρουσιάζεται όμως επίπεδα και τυποποιημένα.
Δωροθέα Ανδρικάκη
Η ταινία παραμένει σε γενικές γραμμές ουδέτερη, ακολουθεί τους ήρωες από απόσταση και δεν σχηματίζει ξεκάθαρα πορτρέτα επιτρέποντας τους να μας αποκαλυφθούν μέσα από τις πράξεις τους. Κυλά έτσι ευχάριστα, με πολλά χρώματα, avant garde κουστούμια και παιχνιδιάρικη new wave μουσική, χωρίς να προσπαθεί να χτίσει υπερβολικά το μύθο της, επικεντρωμένη στα συναισθήματα των χαρακτήρων.
zerVo
Η σκηνοθεσία του σαραντάχρονου Justin Kelly, άνευρη και υποτονική, νανουρίζει εκνευριστικά όσο η υπόθεση κινείται μέσα στα δαιδαλώδη χαμηλόφωτα διαμερίσματα, ενώ αλλάζει απότομα και μονομιάς, όταν μεταφέρει την δράση στο κόκκινο χαλί των Καννών, προφανώς με τρόπο απαίδευτο και σαν στημένο στο πόδι.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Σε όλο το δεύτερο μέρος χάνεται κάθε αίσθηση μέτρου, η υπερβολή δεν αφήνει την ιστορία να ανασάνει και το αρχικά καυστικό χιούμορ φλερτάρει πλέον με μια αφόρητη κακογουστιά.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ακόμη μια ταινία, της οποίας η ιστορία βασίζεται σε αληθινή ιστορία, που θέλει να πει κάτι σημαντικό, αλλά γρήγορα ξεμένει από έμπνευση, από δυνάμεις και ξεπέφτει σε μια πλαδαρότητα, ενώ πλασάρει περισσότερο το ανάλαφρο του θέματος, τόσο που την παίρνει ο αέρας και την πάει κατευθείαν στις προθήκες των βίντεο κλαμπ.
Τάσος Ντερτιλής
Όντως η πιο μεγάλη λογοτεχνική απάτη του 21ου αιώνα σε μια ενδιαφέρουσα άλλα άνιση ταινία από τον νεαρό Τζάστιν Κέλι.
Λήδα Γαλανού
2019-05-08
Ξεκάθαρα ενδιαφέρουσα και ως σύλληψη και ως δομή, μια ταινία -και μια ιστορία- που διαγράφει κύκλους γύρω από το τι είναι αληθινό και τι όχι, αλλά και το τι αποτελεί τέχνη ή τι είναι άξιο θαυμασμού, υποφέρει από το ίδιο της το εύρημα.
Χρήστος Μήτσης
2019-05-10
Αληθινή αλλά δραματικά ισχνή ιστορία, που δυσκολεύεται να γίνει ένα ενδιαφέρον σχόλιο πάνω στο (δημόσιο) φαίνεσθαι και το (πραγματικό) είναι.
Θανάσης Πατσαβός
2019-05-06
Η συναρπαστική ιστορία πίσω από το λογοτεχνικό σκάνδαλο με το όνομα «JT Leroy» αποκτά μια όχι και τόσο συναρπαστική κινηματογραφική εκδοχή, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των Λόρα Ντερν και Κρίστεν Στιούαρτ.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2019-05-04
Δεν έχει το συναισθηματικό βάθος και την έξυπνη σκηνοθεσία που θα της άξιζε, ωστόσο αξίζει τα 108 λεπτά της, κυρίως για το βασικό και πανανθρώπινο θέμα της προσωπικής ταυτότητας και των «προσωπείων» που βάζουμε καθημερινά στη ζωή μας.
Άντα Δαλιάκα
Μπερδεμένη όσο και μπανάλ σκηνοθετημένη μεταφορά ενός αληθινού λογοτεχνικού σκανδάλου που αδυνατεί να συνθέσει ικανοποιητικά τις θεματικές του αυτοπροσδιορισμού, των διαφορετικών ταυτοτήτων στην προσωπική ζωή και την τέχνη, του παραλογισμού της σόουμπιζ και των Μέσων με τη διασημότητα...
Πάρις Μνηματίδης
Το παραγόμενο προϊόν θα μπορούσε καταληκτικά να χαρακτηριστεί ως μια διασκεδαστική γυναικοκεντρική παραλλαγή του «Πιάσε Με Αν Μπορείς» από μια πιο προσγειωμένη σκοπιά, χωρίς όμως την ίδια «νοστιμιά».
Αχιλλέας Βασιλείου
2019-05-02
Υποτιθέμενες δηλώσεις του σκηνοθέτη για ανδρόγυνες ταυτότητες, για τα έμφυλα και για ανακάλυψη πραγματικού χαρακτήρα δεν μπορούν παρά να προκαλέσουν μειδίασμα με αυτό το αποτέλεσμα που σε τίποτα δεν μπορεί να ολοκληρώσει ότι υποτίθεται ήθελε να πει.
