Κόλπο Γκρόσο(2018)

(Ricchi di Fantasia) | Πρώτη προβολή: 27-06-2019

Ο σκηνοθέτης ΦΡΑΝΤΣΕΣΚΟ ΜΙΤΣΙΚΕ', που είχε προταθεί για Dadid di Donatello πρωτοεμφανιζόμενου το 2016 με το «LORO CHI?», την κωμωδία που τον ανέδειξε, επιστρέφει με τούτο εδώ και με σταθερό συνεργάτη στο σενάριο τον ΦΑΜΠΙΟ ΜΠΟΝΙΦΑΤΣΙ (το ελληνικό κοινό δεν είδε ποτέ του το «SI PUO FARE» του, παρά μόνο οι θεατές της προβολής εκείνης όταν το είχα παίξει στο «Tutto Italia»...), σεναριογράφο ικανότατο που ακολουθεί τα βήματα της μεγάλης ιταλικής σχολής στη διακωμώδηση του δράματος με τον Μιτσικέ να έχει το χάρισμα να του βάζει και φαρσικά στοιχεία και να ξέρει το μέτρο.

Ευχάριστη, καλοκαιρινή ιταλική κωμωδία.

Λαϊκή κωμωδία, πιστή στην ιταλική παράδοση, που κάνει και το κοινωνικό της σχόλιο, βασίζεται όμως στις φαρσικές υπερβολές και τις εύκολες, συχνά καλοδεχούμενες συμπτώσεις.

Το έχουμε ματαδεί το ποίημα, σε πολύ ποιοτικότερες και κυρίως ευρηματικότερες εκδοχές.

Μια πρόχειρη και χονδροειδής στα περισσότερα από τα σημεία της φάρσα, ένας κακομοίρης Κλέψας Του Κλέψαντος που δεν αποκλείεται με την καλή καρδιά του να συγκινήσει αρκετούς σε θερινό, παρέα με παγωμένη μπύρα και διάθεση για αποενοχοποιημένα, κενά χαχανητά.

Λαϊκή ιταλική κωμωδία με περιορισμένο χιούμορ και εμπνεύσεις από άλλη εποχή, που έρχεται συστημένη για την εποχή των θερινών στη χώρα μας ως χαλαρό θέαμα.

Το κόλπο δεν είναι γκρόσο. Μπορεί να έχει μια αρκετά καλή ιδέα και ένα πρόθυμο καστ, αλλά η σεναριακή ανάπτυξη, η σκηνοθεσία και η παραγωγή είναι τεμπέλικα και φτωχούλικα.

...μια αφελής ιστορία εξωσυζυγικών σχέσεων, ανώδυνων παρεξηγήσεων και ξαναζεσταμένων εμπορικών συνταγών με πρωταγωνιστή τον Σέρτζιο Καστελίτο.

Παρεξηγήσεις και πλαστοπροσωπίες σε μια ιταλική κωμωδία που εκβιάζει άγαρμπα το φαρσικό της κόνσεπτ.