Οι Αόρατες(2018)
(Les Invisibles) | Πρώτη προβολή: 27-06-2019
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το χιούμορ της ταινίας είναι και η ασπίδα της. καθώς συνδυάζει ιδανικά το καυστικό κοινωνικό σχόλιο με το γέλιο, επιλέγοντας αληθινές άστεγες γυναίκες να συμπρωταγωνιστήσουν με την αφρόκρεμα του γαλλικού σινεμά.
Άντα Δαλιάκα
2019-06-20
Ο καταγγελτικός τόνος του πιάνει τον σφυγμό του κοινωνικού αναβρασμού στην Γαλλία (ένα αγανακτισμένο «αχ» που εξαπολύει και το ισπανόφωνο σινεμά) και ακόμα και όταν παραβλέπει τον ρεαλισμό για χάρη μη ρεαλιστικών, «αγαθιάρικων» ανατροπών, δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις την πολιτική του στάση, επιτακτικά απαραίτητη σήμερα.
Στράτος Κερσανίδης
Εξαιρετικά, ενδιαφέρουσα κωμωδία με έντονο κοινωνικό σχόλιο για το τεράστιο πρόβλημα των αστέγων που αντιμετωπίζει η Γαλλία αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη.
Ελεάννα Μάνεση
Ένα έργο που συνδυάζει τα κωμικά στοιχεία με τα δραματικά. Το γεγονός ότι οι ρόλοι των άστεγων γυναικών παίζονται από πραγματικές άστεγες κάνει το σενάριο πιο ρεαλιστικό.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Καταπιάνεται με ένα πέρα για πέρα αληθινό και ιδιαιτέρως σοβαρό κοινωνικό ζήτημα και προσπαθεί να μας το παρουσιάσει ως μια feelgood κομεντί. Αν κατεβάσεις το διακόπτη και το παρακολουθήσεις σαν έφηβος όταν πάει να δει το νέο Transformers, είναι όντως μια ιδιαιτέρως ευχάριστη και τεχνικά άρτια ταινία, όμως αν αρχίσεις να το ψειρίζεις, μπάζει από παντού.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-06-18
Ο Πετί βάζει στο καστ του ηθοποιούς πλάι σε πραγματικές άστεγες, δημιουργεί μια φιλμική πραγματικότητα που δεν απέχει πολύ από αυτή του έξω κόσμου και μοιράζει απλόχερα γέλια και συναίσθημα – και αν το παρακάνει σε στιγμές, το ίδιο το θέμα τού δίνει συγχωροχάρτι.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2019-06-16
Τρυφερότητα και συγκίνηση, γέλιο και δάκρυ, σε μια συναισθηματικά γενναιόδωρη κινηματογραφική έκπληξη που ενθουσίασε μαζικά και δίκαια τη Γαλλία.
Άγγελος Πολύδωρος
2019-06-14
Βασισμένη σε ένα ντοκιμαντέρ για τις άστεγες γυναίκες («Αόρατες γυναίκες, που ζουν στους δρόμους») της Κλερ Λαζενί, η ταινία αυτή του Λουί-Ζουλιέν Πετί θίγει ακριβώς το ίδιο αυτό ευαίσθητο θέμα, λίγο πιο ανάλαφρα και με κάποιες δόσεις διακριτικού χιούμορ και αποτελεί ένα φόρο τιμής στις γυναίκες που διέγραψε η κοινωνία, αλλά και σε εκείνες που βρίσκονται καθημερινά δίπλα τους για να τις στηρίζουν.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Πετί έφτιαξε μια ταινία που συγκινεί τόσο με την αυθεντικότητά της (στην ανάπτυξη των καταστάσεων και στους διαλόγους) όσο και με την επιμονή στη διείσδυση στους χαρακτήρες των κάθε άλλο παρά «αόρατων» πια γυναικών καθώς και στα καθημερινά τους προβλήματα.
Παναγιώτης Γκαραβέλας
Η ταινία στο πρώτο της μισό κουράζει, αργεί να αποκτήσει τον ρυθμό εκείνο που μπορεί να σου κρατήσει το ενδιαφέρον, κι όταν αυτό επιτυγχάνεται, το αρκετά αδύναμο χιούμορ και κάποια άνοστα feelgood ή περιττά μελοδραματικά στοιχεία (όπως η παρεμβολή στιγμιοτύπων από την καθημερινότητα της μικροαστής εθελόντριας) δεν επιτρέπουν στο έργο να γίνει ένας αληθινά σπουδαίος φόρος τιμής στις «αόρατες».
Βαρβάρα Κοντονή
2019-06-06
Γλυκόπικρη και αστεία, η ταινία του Πετί είναι η αναπαράσταση μιας πραγματικότητας που βιώνεται καθημερινά από χιλιάδες ανθρώπους, εδώ με ένα twist ευτυχών συγκυριών που σε υποψιάζουν για τον προσανατολισμό του happy ending, εδώ όμως υιοθετημένου από νωρίς στο σύνολο της υπόθεσής της.
Χρήστος Μήτσης
2019-06-12
Κοινωνική κωμωδία με άγγιγμα Κεν Λόουτς και αληθινές άστεγες για πρωταγωνίστριες. Ισχυρή η θέληση για αισιόδοξο μήνυμα, άρα και μια προβλέψιμη σεναριακή εξέλιξη, στοιχεία που βοήθησαν την ταινία να γίνει μεγάλη εμπορική επιτυχία στη χώρα της.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-06-10
Σινεμά μάχιμης εμπορικότητας, κωμικού τόνου, κοινωνικής εστίασης κι ευαισθησίας, βγαλμένο απ' ευθείας από τα κιτάπια της (καιριότερης) εγγλέζικης παράδοσης.
Λήδα Γαλανού
2019-06-08
Με όπλο τις θαυμάσιες ηθοποιούς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, αλλά κι ένα πλήθος μη ηθοποιών, όντως άστεγων γυναικών που εργάστηκαν κι αμείφθηκαν ως δευτεραγωνιστές, η ταινία, βασισμένη στο βιβλίο της Κλερ Λαζενί, κερδίζει το στοίχημα της αυθεντικότητας και της ευαισθησίας, έστω κι αν στο δεύτερο μέρος και στο φινάλε της παραδίνεται σε μια... μυθοπλαστική αισιοδοξία.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Αν και η ταινία διακρίνεται από μια κρυφή αισιοδοξία, οι περιστάσεις την τραβούν όλο και πιο βαθιά στην κινούμενη άμμο της απελπισίας και η θλίψη επισκιάζει κάθε άλλο συναίσθημα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-06-04
Το καυστικό κοινωνικό σχόλιο ίσως να μη συνδυάζεται πάντα αρμονικά με το κωμικό στοιχείο (προφανής ο στόχος του σκηνοθέτη να μη γίνει μελό η ταινία του) καθώς κάποιες σεκάνς εγκλωβίζονται σε μια εξωραϊστική κατάσταση που φλερτάρει ελαφρώς με την αφέλεια. Ακόμη κι έτσι πάντως το φιλμ είναι απέραντα συμπαθητικό κι έντιμο και καταφέρνει να βγάλει μια νότα αισιοδοξίας παρά το ζόρικο θέμα του.
Α.Κ.
...γλυκόπικρη ταινία που αναλώνεται στην προβλέψιμη αισιοδοξία και στην ωραιοποίηση καταστάσεων στο όνομα του εύπεπτου feelgood feeling (που ενδεχομένως να αποφέρει και περισσότερα εισιτήρια).
