Πολύ Αργά για να Πεθάνουν Νέοι(2018)

(Tarde Para Morir Joven / Too Late to Die Young) | Πρώτη προβολή: 15-08-2019

Μια ωδή στη χαμένη αθωότητα, με εικόνες σπάνιας δύναμης και μια μεστή, βραδυφλεγή αφήγηση.

H ιστορία της ενηλικίωσης δύο κοριτσιών και μαζί μιας ολόκληρης χώρας μέσα από μια υπαινικτική και πολυπρισματική ταινία που επιβεβαιώνει το ταλέντο της δημιουργού της ως μιας από τις σημαντικότερες σκηνοθέτιδες της Λατινικής Αμερικής.

Κι αν η διάρκεια του φιλμ, δεδομένης της απαλής υφής του, μοιάζει μεγαλύτερη απ' όσα μπορούν να τη γεμίσουν ή οι διατυπώσεις πιο αφαιρετικές απ' όσο ίσως θα χρειάζονταν, η ταινία χτίζει σε γερά θεμέλια μια εικόνα του μικρού παραδείσου που γεννιέται από την παιδικότητα κι είναι βέβαιο πως θα καταστραφεί με την ενηλικίωση. Σαν μια παράγκα χτισμένη με τα χέρια, που την πλησιάζει η φωτιά.

Όλα δοσμένα με τα πρόσωπα τοποθετημένα στους συγκεκριμένους κοινωνικούς χώρους, με εντυπωσιακές σκηνές διανθισμένες με χιούμορ (π.χ. η σκηνή με το σκύλο της μικρής Κάρλα), με ωραία φωτογραφία (του Ίντι Μπριόνες), με ένα αβίαστο ρυθμό μια εξαιρετική διεύθυνση των νεαρών ηθοποιών της, με τη φύση να παίζει ένα ρόλο που θυμίζει περισσότερο τις ταινίες του Τέρενς Μάλικ καρά εκείνες λατινοαμερικανών σκηνοθετών.

Το φιλμ της Χιλιανής σκηνοθέτιδας Ντομίνγκα Σοτομαγιόρ Καστίγιο αποτελεί ένα γοητευτικό, σχεδόν ακατέργαστα παρατηρητικό (ή ίσως επιτηδευμένο;) στο ύφος δράμα ενηλικίωσης, το οποίο παραμένει στις παρυφές μιας ιστορικής περιόδου της Χιλής, χωρίς να εισχωρεί ακριβώς στα δρώμενα ή στους χαρακτήρες οι οποίοι προσεγγίζονται περιγραφικά.

Καλές προθέσεις, μέτρια αποτελέσματα!

Φεστιβαλικό δράμα ενηλικίωσης που συστήνεται μόνο στους φανατικούς του world cinema οι οποίοι θα ήθελαν να γνωρίζουν τι κυκλοφορεί εκεί έξω.