Ο Πρίγκηπας του Καρτέλ(2018)

(Driven) | Πρώτη προβολή: 15-08-2019

Όχι τόσο οξυδερκές όπως το πρόσφατο παρεμφερές American Made, το φιλμ του Βρετανού δημιουργού διαθέτει εντυπωσιακή ανασύσταση εποχής, επαρκέστατο καστ, χιούμορ και σωστό ρυθμό και παρακολουθείται ευχάριστα, δίνοντας μια ειρωνική εικόνα για το «Αμερικάνικο όνειρο» στις αρχές της περιόδου Ρήγκαν.

Ο Nick Hamm είναι ένας σκηνοθέτης.. τόσο όσο. Χωρίς μία πραγματικά μεγάλη ταινία σε ολόκληρη τη καριέρα του, το Driven ακολουθεί το ίδιο μοτίβο της μετριότητας.

Υπερβολικό, ακραίο, αλλά βλέπεται πολύ ευχάριστα ως κομψή αναπαράσταση της εποχής και μονορούφι.

Η ένωση των ιστοριών δεν είναι μια κινηματογραφική υπερβολή αλλά βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που βάζουν στο ίδιο μίξερ «βρώμικα» λεφτά, FBI, κασέτες, μικροφωνάκια και τον ΝτεΛόριαν, και δημιουργεί ένα υποτυπώδες σασπένς, μέσα από μια μονίμως ελαφριά και χιουμοριστική σκοπιά που λειτουργεί σαφώς υπέρ της ταινίας.

Η ουσία είναι ότι η ταινία παραπαίει μεταξύ κωμωδίας και σοβαρής περιπέτειας κυρίως εξαιτίας της διανομής των ρόλων, αλλά και του τρόπου που αυτοί «εκτελούνται». Το δίδυμο των πρωταγωνιστών Τζέισον Σουντέκις (ως Τζιμ Χόφμαν) και Λι Πέις (ως Τζον Ντελόριαν), παραπέμπει περισσότερο σε κωμωδία παρά σε μια περιπέτεια με άξονα την αυτοκινητοβιομηχανία, τα ναρκωτικά και την ανάμιξη του FBI.

Δεν τα καταφέρνει και διασημότητες, ναρκωτικά, χλιδή, άνθρωποι με πραγματικά οράματα, διωκτικές αρχές, πληροφοριοδότες και σκάνδαλα μιας σημαντικής δεκαετίας πετιούνται όπως όπως στο μπλέντερ για να κτυπηθούν με βιάση, καταλήγοντας σε ένα άγευστο, χλιαρό κοκτέιλ, που έχει μεν ατμόσφαιρα αλλά όχι ψυχή και σώμα.

Τίποτε το αξέχαστο, η ώρα περνά.

Μια (τραγι)κωμική αστυνομική ταινία, βασισμένη στην αληθινή ιστορία του σχεδιαστή αυτοκινήτων Τζον Ντελόριαν που δεν πατά ποτέ το γκάζι με τον τρόπο που θα μπορούσε.

Τηλεοπτικής αισθητικής και διεκπεραιωτικού χαρακτήρα, η ταινία αφήνει ανεκμετάλλευτες τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της.

Ούτε για τους φίλους του αυτοκινήτου, ούτε για εκείνους που τους αρέσουν οι δραματοποιημένες αληθινές ιστορίες, ούτε για τους οπαδούς των crime stories. Ημιβιογραφικό δράμα, που η αξία του εξαντλείται στην ανάδειξη μιας παράξενης αν μη τι άλλο υπόθεσης, άγνωστης ίσως στο ευρύ κοινό.