Η Καρδερίνα(2019)
(The Goldfinch) | Πρώτη προβολή: 19-09-2019
Άγγελος Πολύδωρος
2019-09-20
Παρά τη μεγάλης διάρκειας ταινία (2 ώρες και 29 λεπτά), ο σκηνοθέτης Τζον Κρόουλι, μέσα από flashbacks, καταφέρνει να κεντρίζει το ενδιαφέρον του θεατή, ο οποίος ξεκινά με την ιδέα ότι βλέπει ένα κοινωνικό δράμα χαρακτήρων, αλλά καταλήγει να παρακολουθεί μια ταινία και αστυνομικού ενδιαφέροντος.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
2019-09-18
H ταινία παρά τη σχετικά μεγάλη διάρκεια (αν και τις 2,5 ώρες δεν τις λες και «μεγάλη διάρκεια» όταν υπάρχουν και κάτι 4ωρες...) καταφέρνει κι αρπάζει τον θεατή και τον κρατά εκεί, ίσαμε το τέλος. Και τούτο γιατί υπάρχει εξαιρετική αφήγηση κι η αφήγηση εδώ είναι συγκερασμός σκηνοθεσίας και σεναρίου (από διασκευή του βιβλίου της ΝΤΟΝΑ ΤΑΡΤ- θα πούμε παρακάτω γι αυτό διότι εδώ κρύβεται το επίμαχο σημείο) κι υπάρχουν κι εξαιρετικοί ηθοποιοί, εξαιρετική δουλειά στην ανεύρεση ηθοποιών- για να είμαι πιο σαφής.
Αγγελική Στελλάκη
Τα κατάφερε περίφημα, επιτυγχάνοντας να μεταφέρει την αίσθηση που αποπνέει το μυθιστόρημα. Όχι η Καρδερίνα δεν είναι οι Μεγάλες Προσδοκίες -αίσθηση που σου αφήνει το βιβλίο-, αποπνέει, όμως, την ατμόσφαιρα εγκλωβισμού, θλίψης και συναισθηματικού βάρους που συνοδεύει την ιστορία του Θίο.
Δημήτρης Αποστολόπουλος
2019-09-16
Ο σκηνοθέτης και η παραγωγή διαθέτουν μεράκι κι αγάπη γι' αυτό που δημιουργούν, το cast είναι ισχυρό, με την Nicole Kidman να δεσπόζει, τα θέματα που θίγονται σημαντικότατα, κάποια επιμέρους προβλήματα ωστόσο, δεν αφήνουν το "Goldfinch" να επικοινωνήσει και να ταυτιστεί με το κοινό.
Αλέξανδρος Κυριαζής
Σίγουρα δε μπορεί να συγχωρεθεί η αποτυχία να συνδέσει τον πίνακα της Καρδερίνας με τη ζωή του Theo, κάτι που άλλωστε είναι και η καρδιά της ιστορίας, όμως έστω και χωρίς αυτή, παίρνουμε μια πολύ ωραία coming-of-age δραματική ταινία, αρκετά σκληρή, χωρίς συναισθηματισμούς και μελοδράματα, η οποία όμως δεν οδηγεί τελικά πουθενά.
Μαρίνα Τσικλητήρα
Οπτικά απολαυστική και εγκεφαλικά ερεθιστική, η Καρδερίνα θυμίζει μια υπερβολικά περίπλοκη συνταγή, που δεν «έδεσε» όσο φιλοδοξούσε. Όμως η επιμονή της πως όσα μας συμβαίνουν συνδέονται μεταξύ τους και ότι κάθε τι γίνεται για κάποιον λόγο, είναι η αισιόδοξη απάντηση στη μηδενιστική, σύγχρονη άποψη ότι όλα είναι τυχαία.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2019-09-14
Τρυφερή, συγκινητική, πανέμορφη, η μεταφορά της «Καρδερίνας» της Ντόνα Ταρτ στην οθόνη από τον σκηνοθέτη του «Μπρούκλιν», Τζον Κρόουλι, είναι μια ταινία που δεν κατορθώνει να ανοίξει τα φτερά της με τον συγκλονιστικό τρόπο που θα ήθελες.
Τάσος Ντερτιλής
Κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου best seller από τον ευαίσθητο σκηνοθέτη του Brooklyn.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
...μια ταινία που προσπαθεί, με διάφορα φλας-μπακ και μια μεγάλη χρονολογικη διαδρομή, να συνδυάσει το πέρασμα στην ενηλικίωση με το κοινωνικό δράμα και το μυστήριο, όχι πάντα με την ίδια επιτυχία.
Δημήτρης Νταβανάς
Η ταινία μαραζώνει στην προσπάθεια να προσιδιάσει στο βιβλίο, φαλκιδεύει τη σημασία της Τέχνης ως φορέα του διηνεκούς αγώνα ενάντια στη φθορά, καταφεύγει σε χλιαρή μελοδραματικότητα για να καταγράψει την ερωτική της διάσταση και αιθεροβατεί νομίζοντας πως οι αυτούσιες παραθέσεις φράσεων από το μυθιστόρημα θα συνδράμουν στην ενίσχυση των επί της οθόνης τεκταινομένων.
Λήδα Γαλανού
2019-09-12
Παρά το καστ των επώνυμων και θαυμάσιων ηθοποιών, παρά την αισθητική πολυτέλεια, τη σκηνοθεσία του Τζον Κρόουλι του «Μπρούκλιν», τη φωτογραφία του μετρ Ρότζερ Ντίκινς, το σενάριο του Πίτερ Στρον που αναμετρήθηκε με το «Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι» και κέρδισε, η κινηματογραφική «Καρδερίνα» μένει στην Ιστορία (γιατί όχι και στα τεχνικά Οσκαρ) ως ένα φωτογενές, αργόσυρτο, αδιέξοδο, γοητευτικό χάος.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-09-10
Η αξιοπρεπής Καρδερίνα διαρκεί πολύ και, αν και δεν απογοητεύει συνολικά, μας κάνει να φανταστούμε πώς η κομψότητα και το βασικό της κοντράστ, δηλαδή η ατυχής ζωή ενός παιδιού με ευαισθησίες απέναντι σε ένα ενήλικο σύμπαν κρυμμένων μυστικών και δραματικών ανατροπών, λειτουργεί με καταλύτη την Τέχνη μέσα στο βιβλίο. Κι αυτή είναι μια ήττα στα σημεία.
zerVo
Ότι ένα βιβλίο εξάπτει την φαντασία των αναγνωστών, δεν σημαίνει ταυτόχρονα πως θα καταφέρει το ίδιο και με εκείνη των θεατών της οπτικοποιημένης διασκευής του.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-09-04
Ανισοβαρής, άνευρη και μελοδραματική μεταφορά του βραβευμένου με Πούλιτζερ μυθιστορήματος της Ντόνα Ταρτ.
Dimitris Dx
Αν κυκλοφορούσε το 1997 και αν το σκηνοθετούσε ο Anthony Minghella, μάλλον θα είχε σαρώσει στα Όσκαρ.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Όμορφα κινηματογραφημένο , αλλά ως επί το πλείστον αδρανές, σκοντάφτει από σκηνή σε σκηνή, χειροτερεύει το αρχικό του υλικό, χαλαρώνει με μια ασύνδετη αφήγηση και χωρίς τον συναισθηματικό συντονισμό που απαιτείται για να μεταμορφωθεί, το κατ' ομολογίαν εκπληκτικό best seller, σε μια εμπεριστατωμένη εμπειρία θέασης , συγχέει τόσο στήν δομή του και γίνεται άλλο τόσο βαρετό στην εκτέλεση του.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Επιμέρους, όλα μοιάζουν να έχουν γίνει σωστά, στο σύνολό τους όμως τελικά, δεν υποστηρίζουν το φιλμικό οικοδόμημα τόσο, όσο θα χρειαζόταν στο να καταφέρει να εμπλέξει συναισθηματικά και τον θεατή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2019-09-06
Το φιλμ διαρκεί δυόμισι ώρες αλλά έχω την αίσθηση ότι δεν έχει τελειώσει ακόμα. Καλό καστ πάντως, περιλαμβάνει εκτός άλλων τη Νικόλ Κίντμαν (της οποίας το πρόσωπο είναι πια τόσο εύθραυστο που νομίζεις ότι θα διαλυθεί αν το φυσήξεις) και τον Λιουκ Γουίλσον (σε κόντρα ρόλο ως καταχρεωμένος πατέρας του κεντρικού ήρωα).
Μάρα Θεοδωροπούλου
...ο Κρόουλι περπατάει τόσο προσεκτικά και δειλά ανάμεσα στα ερείπια της έκρηξης που εύχεσαι η ταινία να είχε πεθάνει κι αυτή στο Met.
Χρήστος Μήτσης
2019-09-08
Ένα πλούσιο ιδεών, βραβευμένο με Πούλιτζερ μυθιστόρημα της Ντόνα Ταρτ μεταφέρεται στην οθόνη με δραματικό τυφλοσούρτη. Βραδυκίνητο και μεγάλο σε διάρκεια, περιορίζεται σε μια στείρα εικονογράφηση μιας βαρυφορτωμένης πλοκής.
Παύλος Γκουγιάννος
Μερικά βιβλία ίσως καλύτερα να μην μεταφέρονται στο σινεμά, όσο απλά και αν φαντάζουν θεματολογικά. Αυτή είναι η μεγαλύτερη δυσκολία τους και η παγίδα στην οποία πέφτουν σκηνοθέτες και σεναριογράφοι που θεωρούν εαυτούς ικανούς να μεταφέρουν τα πάντα.
Πάρις Μνηματίδης
Χαμένη ευκαιρία, λοιπόν; Μάλλον ναι, όχι όμως δίχως κάποιες γοητευτικές αρετές ανά σημεία, που αποδεικνύονται αρκετές για να κρατήσουν μια αξιοπρεπή συντροφιά σε αυτόν που παρακολουθεί μέχρι το τέλος.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η ταινία «Καρδερίνα» του Τζον Κρόουλι, ως παραγωγή είναι καλοβαλμένη, αλλά νοσεί από αθεράπευτη «αλαλία». Απλά, δεν έχει τίποτα να πει.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-09-02
Κρατάμε τη θετικότατη παρουσία των ηθοποιών, κρατάμε τη φωτογραφία του Ρότζερ Ντίκινς, σημειώνουμε το όνομα του σχετικά καινούργιου στο κινηματογραφικό κουρμπέτι Τρέβορ Γκουρέκις που σχεδόν ελέγχει τονικά όλο το έργο με τη μουσική του και... κοιτάμε το ρολόι στη μιάμιση ώρα περίπου, με την απορία «πού το πάει;». Δεν δίνει απάντηση (σίγουρα όχι ικανοποιητική) η «Καρδερίνα», μία χαμένη ευκαιρία που πήγε από... σεναριακή θρασύτητα. Εσείς που έχετε διαβάσει το βιβλίο, τσακωθείτε παραδίπλα...
Παναγιώτης Γκαραβέλας
Η δαιδαλώδης πλοκή ανοίγει πολλαπλά θεματικά και σεναριακά μέτωπα, τα οποία είτε δεν αναπτύσσονται και παρουσιάζονται επιφανειακά, είτε παραμένουν έωλα, αφήνοντας στο τέλος μια πικρή γεύση.
