Ad Astra(2019)
Πρώτη προβολή: 19-09-2019
Άγγελος Πολύδωρος
Μια εξαιρετική ταινία Επιστημονικής Φαντασίας, που θα συναρπάσει τους φίλους του είδους, ειδικά της κατηγορίας της Ήπιας Ε.Φ. χωρίς εξωγήινους και τέρατα με εξαίρεση μια σύντομη μάχη με «πειρατές του διαστήματος» στον Άρη.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Με απλά λόγια, δεν της βρήκα κάποιο ψεγάδι, πέρα από το ότι όντως δεν είναι αριστούργημα. Αυτό όμως δεν είναι ψεγάδι. Αν αγαπάς να πηγαίνεις στο σινεμά, είναι ταινία για να περάσεις καλά, και περνάς, αυτή δεν είναι ταινία για να σε δυσαρεστήσει.
Νίκος Γαργαλάκος
Καμουφλαρισμένο κάτω από το περιτύλιγμα ενός sci-fi έπους, το «Ad Astra» συμπεριφέρεται ως ένα άριστα δομημένο ψυχολογικό δράμα που εξερευνά με γενναιότητα τον δεσμό πατέρα-υιού και τις τραγικές συνέπειες της ρήξης του.
Παναγιώτης Πυλαρινός
2019-09-20
Από την τεταμένη και γεμάτη ένταση αρχική σεκάνς, μέχρι το βαθύ και συναισθηματικό φινάλε του, το Ad Astra είναι μια απορροφητική μελέτη χαρακτήρων, μεταμφιεσμένη ως sci-fi περιπέτεια. To Ad Astra είναι μια από τις καλύτερες ταινίες του 2019.
Κώστας Τσιάλτας
Το Ad Astra δεν είναι άλλο ένα Sci-Fi που θα πάει ο θεατής με σκοπό να δει εκρήξεις στο διάστημα και διάφορους πλανήτες να αποτυπώνονται με 100% αληθοφάνεια στην οθόνη. Είναι ένα βαρύ δράμα, που εκτυλλίσεται στο διάστημα και έχει σκοπό να σου πει πως καθένας μας είναι λίγος, μικρός, σε αυτό το αχανές σύμπαν και η αγάπη και η στοργή είναι πολύ σημαντικά για να τα απορρίπτει ο καθενας μας με τόση ευκολία.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Το Ad Astra μας προτρέπει ναι μεν να έχουμε το θάρρος να αποκωδικοποιήσουμε το μυστηριώδες, το ανοίκειο όπως και να επιδιώξουμε με κάθε ευκαιρία μία όσο το δυνατόν πιο μεστή εμπειρική αναζήτηση της γνώσης. Μα, το πιο σπουδαίο: να προβούμε σε μία πιο κριτική και ώριμη αποτίμηση των όσων μας περιστοιχίζουν, καθώς πολλά απ' όσα αξίζουν συχνά τα εντοπίζουμε πιο κοντά απ' όσο υποθέτουμε, χωρίς απαραίτητα να χρειαστεί να κινήσουμε γη και ουρανό για να τα βρούμε.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το Ad Astra είναι ένα εξαιρετικό δείγμα σκεπτόμενου και ατμοσφαιρικού sci fi, με την εξαιρετική παρουσία του ηθοποιού Brad Pitt που σε ταξιδεύει κινηματογραφικά αλλά και συναισθηματικά σε ένα κοντινό μέλλον που αν και όλα δείχνουν πως έχουν προχωρήσει, ο άνθρωπος και η ψυχή του αντιμετωπίζουν τα ίδια θεμελιακά διλήμματα. Στα άστρα λοιπόν.
Νικήτας Φεσσάς
Η ταινία του καλού σκηνοθέτη James Gray (βλ. Two Lovers, και το αδικημένο The Lost City of Z), αν και πολύ εντυπωσιακή οπτικά, είναι λιγότερο διαστημικό έπος, και περισσότερο εσωτερικό, υπαρξιακό ταξίδι αναζήτησης.
Δημήτρης Μπαμπούλης
Είτε αν είσαι απαιτητικός θεατής είτε πιο ελαστικός, αξίζει σίγουρα να αφιερώσεις λίγο χρόνο στην θέαση της, καθώς περιέχει κομμάτια που μπορεί πολλοί να ταυτιστούν και να βιώσουν με μοναδικό τρόπο την κατάσταση του πρωταγωνιστή και της ψυχολογικές του αναζητήσεις, αλλά και σημεία που γίνεται αρκετά διδακτική.
Κωνσταντίνος Πάτρας
Το Ad Astra δεν είναι άλλο ένα διαστημικό blockbuster ακόμα κι αν μοιάζει σαν τέτοιο. Παρά το γεγονός πως η κινητήρια δύναμη του έργου είναι η ανακάλυψη του διαστήματος, στη βάση του το Ad Astra είναι ένα ξεκάθαρο ψυχολογικό δράμα και ένας εσωτερικός μονόλογος ενός ανθρώπου που προσπαθεί να βάλει σε σειρά τα κομμάτια της ζωής του. Και αυτό το πέτυχε εξαιρετικά ο Brad Pitt, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν ικανοποίησει πλήρως όλους τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας.
Αγγελική Αντωνίου
Το Ad Astra του James Gray είναι μια συναρπαστική και επική κινηματογραφική ταινία, εκπληκτικά κινηματογραφημένη διηγείται μια ιστορία για την ανθρώπινη ανάγκη της εξερεύνησης.
Λήδα Ειρήνη Αδάμου
Σκηνοθετικά, παράλληλα, και βάσει της προφανούς "2001: A Space Odyssey" επιρροής, το "Αd Astra" θα μπορούσε άνετα να θεωρηθεί ως μια εν δυνάμει συνέχεια του «έπους» του Stanley Kubrick. Tόσο το «η αυγή του ανθρώπου» ιστορικό πλαίσιο (που υποβόσκει και στο Ad Astra) όσο και η έκθεση του αέναου (αθέμιτου) ανταγωνισμού μεταξύ των ανθρώπων, η οποία παραλληλίζεται με «πιθήκια» και «πιθηκισμούς» και στο σύμπαν, ωθούν την πρόσφατη δημιουργία προς μια Κιουμπρική όδο!
Τάσος Ντερτιλής
Ο Μπραντ Πιτ ταξιδεύει στα άστρα σε μια ατμοσφαιρική scifi βερσιόν υπαρξιακού ψυχοδράματος από τον Τζέιμς Γκρέι.
Αντώνης Παυλίδης
Το θέμα, λοιπόν, είναι άμα κατάφερε να πετύχει τον αρχικό του σκοπό η ταινία. Να μας εμπλέξει συναισθηματικά, δηλαδή, με τον πρωταγωνιστή και να μας κάνει να αισθανθούμε την ψυχική του ανισορροπία, καθώς αυτός βρίσκεται περιτριγυρισμένος από πελώριους πλανήτες στα πέρατα του ηλιακού μας συστήματος. Φυσικά και δουλεύει το εγχείρημα του Gray, ο οποίος δίνει τα απαραίτητα στοιχεία, αλλά και τον κατάλληλο χώρο και χρόνο στον θεατή για μια βαθύτερη ενδοσκόπηση στον ψυχικό κόσμο του κεντρικού χαρακτήρα.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-09-18
Ένα πρωτότυπο έργο, ένα παράξενο αστρικό ταξίδι, μινιμαλιστικό στα εφέ αλλά πολύ πλούσιο σε ιδέες και στη φιλοσοφία του. Ενα ταξίδι ενηλικίωσης, προσωπικής κάθαρσης και λύτρωσης.
Σωτηρία Κακαγιά
Η ταινία διαθέτει όμορφα διαστημικά «κάδρα» και υπέροχη φωτογραφία, ενώ καταφέρνει να περάσει στον θεατή εκείνο το σφίξιμο και τη μοναξιά μιας σιωπηλής απεραντοσύνης δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων μακριά από τη γη. Ερμηνευτικά μπορεί να χαρακτηριστεί και ως one man show, αφού το βάρος πέφτει ξεκάθαρα στον Brad Pitt που χειρίζεται τον ρόλο του προσεκτικά και πειστικά.
Φίλιππος Χατζίκος
Είναι ένα ανθρωποκεντρικό, βαθιά ιδεαλιστικό φιλμ, ο δημιουργός του οποίου ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα για τις γήινες σχέσεις που καταρρέουν και όχι για τις υπερκόσμιες που αναπτύσσονται.
Νίκος Γιακουμέλος
Ο Gray καταφέρνει να μεταφέρει τις κλειστοφοβικές, καθαρά εσωτερικευμένες εικόνες του και να τις προβάλλει στο αχανές διάστημα και την ίδια στιγμή επιτυγχάνει στην απεικόνιση του μεγάλου κενού με το δέος που επιβάλλει η ωμή δύναμη του χάους και της μοναξιάς που μας περιβάλλει. Την ίδια στιγμή όμως όλη αυτή η πίεση θα ήταν ανώφελη αν δεν υπήρχε η φιγούρα του Brad Pitt (Ιnterview With a Vampire, Seven) να την αξιοποιήσει.
Γιώργος Πρίτσκας
Το Ad Astra θα ήθελα να μου αρέσει περισσότερο. Με συγκινούν αυτά που έχει να πει αλλά όχι πάντα με τον τρόπο που τα λέει. Εν τέλει, είμαι πολύ χαρούμενος που υπάρχει αλλά μου είναι δύσκολο να την αγαπήσω πραγματικά.
Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur.
Σαν καλή σινε-τελετουργία, έχει πράγματα να μας δώσει αν αφεθούμε στα χέρια του, στους ρυθμούς του και στη συνειρμική, αφαιρετική λογική του. Κι άλλωστε, ξεψαχνίζοντάς το ως πεζή αφήγηση μάλλον χάνουμε το νόημα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-09-10
Ο Γκρέι δεν αποφεύγει την πλοκή, μειώνει τα στοιχεία της επιστημονικής φαντασίας προς όφελος της λυρικής περιπέτειας στο Διάστημα, θέτει τον Μπραντ Πιτ, στον ρόλο του εγκρατούς, μοναχικού αστροναύτη και πονεμένου survivor ενός αμφιλεγόμενου πατέρα, ως συνδημιουργό (εκτός από συμπαραγωγός, είναι ενεργά παρών σε κάθε καρέ της ταινίας) και προχωρά, χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση στον διάλογο ή φαντασία στην εικόνα, σε μια συνετή, αν και αργή ανάπτυξη χαρακτήρα στο επίκεντρο ενός κολοσσιαίου, συμπαντικού στοιχήματος.
Ηλίας Δημόπουλος
2019-09-12
Είναι ένα έργο πάνω στην εσωτερική επούλωση αλλά και την αλλαγή. Μπορεί η ωρίμανση στο voice over του ήρωα να έρχεται ταχέως και κάπως αδικαιολόγητα, όμως το μέλημα είναι να μπορέσουμε να βρούμε τον Άλλον, να ξεφύγουμε από το περίκλειστο, αυτάρεσκο Εγώ
kazanipouvrazei
Δεν είναι ακριβώς συναρπαστικό το έργο (τα Another Earth και Interstellar παραμένουν τα κορυφαία στο είδος τους για τη δεκαετία), αλλά τρυπώνει σε σκοτεινά σημεία του μυαλού και έχει σίγουρα ενδιαφέρον για τους φαν της σκεπτόμενης επιστημονικής φαντασίας.
Άντα Δαλιάκα
2019-09-16
Μια γοητευτική, ωστόσο, άνιση στην ανάπτυξη και τον σχεδιασμό της διαστημική αποστολή που αφήνει την ισορροπία να γείρει στην πλευρά των απλοϊκών λύσεων και των ηθικοπλαστικών μηνυμάτων.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
...πέρα από την ατμόσφαιρα, τα τέλεια ειδικά εφέ, το σασπένς και τον προσεγμένο ρυθμό (μαζί και μια καλή παρουσία από τον Μπραντ Πιτ), δεν καταφέρνει να προσθέσει στο είδος εκείνο το κάτι που θα την απογείωνε και θα της έδινε την υπέρβαση και τη δύναμη που είχε η «Χαμένη πόλη» του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-09-14
Πάνω από όλα όμως το φιλμ είναι ένα δυνατό οπτικά επίτευγμα που ακόμη κι όταν οι αφηγηματικές δυνατότητές του δεν αγγίζουν τα υψηλότερα επίπεδα που απαιτεί ένα τόσο φιλόδοξο έργο, καταφέρνει να γίνει αποτελεσματικό και κάποιες ελάχιστες φορές αρκετά συναρπαστικό.
gaRis
Ο θεατής που θα πάει να δει κάτι σαν Gravity ασούμε θα την κάνει με ελαφρά στο ημίωρο εάν δεν αντέξει μέχρι την τελική έκβαση όπου το Ad Astra μοιάζει σε πλήρη αποδρομή, ως διάττων αστήρ που σβήνει και χάνεται στη λήθη, καναδυό ωρίτσες μετά την έξοδο από τον σινεμά.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
...η ταινία καταφέρνει να γίνει αρκετά πειστική, με το γνωστό, συγκρατημένο less is more ύφος του σκηνοθέτη. Όταν επεκτείνεται στον ρόλο της τεχνολογίας και της επιστήμης όμως, παρά τα εντυπωσιακά κάδρα του μακρινού διαστήματος, οι διαπιστώσεις του μοιάζουν απλουστευτικές και οι απαντήσεις του διδακτικές.
Απόστολος Κίτσος
H space opera του Γκρέι μας ζητάει να δεχθούμε αρκετά πράγματα αμάσητα με βάση την φυσική, αλλά την ίδια στιγμή λίγες είναι οι φορες που καταφέρνει την ίδια στιγμή να μας ταξιδέψει πραγματικά, ώστε να του τα συγχωρήσουμε.
Λήδα Γαλανού
2019-09-06
Ενώ η ταινία θέτει όλες τις σημαντικές, αρχέγονες ερωτήσεις, οι απαντήσεις όπου την οδηγεί ο πάντα συντηρητικός Γκρέι είναι εύκολες και κοινότοπες.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2019-09-04
Οπτικά εντυπωσιακό και αφηγηματικά άκρως υποσχόμενο, το «Ad Astra» του Τζέιμς Γκρέι επιλέγει να συμπληρώσει τελικά τα πανέμορφα κάδρα του με υπεραπλουστευμένες απαντήσεις και εύκολες επιλογές.
Χρήστος Μήτσης
2019-09-08
Ενήλικη επιστημονική φαντασία με έντονα φιλοσοφική και ψυχαναλυτική διάθεση, η οποία δανείζεται έτοιμες ιδέες από μια σειρά εμβληματικών ταινιών του είδους.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Η διαστημική πυξίδα του «Ad Astra» στον φανταστικό, τον επιστημονικό, αλλά και στον φιλοσοφικό ορίζοντα του θέματος είναι εντελώς απομαγνητισμένη. Η βελόνα γυροφέρνει ζαλιστικά μέχρι το τέλος της ταινίας δίχως αποτέλεσμα και εμείς είμαστε χαμένοι στο διάστημα!
Ρεγγίνα Ζερβού
Η ένταση και αγωνία του πρώτου μισού δεν 'δένει' με την ψυχολογική κλιμάκωση του δεύτερου, η τελική σύγκρουση πατέρα/γιου δεν πείθει, η τελευταία τους 'μάχη' στο συμπαντικό κενό μοιάζει γκροτέσκα, αν όχι κωμική. Το δε αναμενόμενο τέλος των blockbuster προδιαγραφών αφήνει μια στυφή γεύση στο στόμα.
Γιώργος Κοκτσίδης
Ο Αμερικανός κινηματογραφιστής θα εστιάσει υπέρ το δέον στην υφολογική σύνθεσή του δράματος και θα χάσει εντελώς από την προσοχή του την αφηγηματική του ανάπτυξη, καταλήγοντας έτσι σ' ένα εξαιρετικά ανισοβαρές κι «ασπόνδυλο» καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-09-02
Μηδαμινή δράση, δήθεν voice-over τονισμοί του «δράματος» για τη ζωή που δεν χάρηκε ποτέ ο ήρωας που υποδύεται ο Μπραντ Πιτ, απιθανότητες που δεν θέλεις να μπεις στον κόπο να εξηγήσεις ρεαλιστικά γιατί θα σου φανεί ακόμη χειρότερο το φιλμ!
