Μια Ευτυχισμένη Γυναίκα(2017)
(The Escape) | Πρώτη προβολή: 14-11-2019
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2019-11-20
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Ντόμινικ Σάβατζ, γράφει και σκηνοθετεί ένα μινιμαλιστικό ψυχολογικό δράμα για το συναισθηματικό κενό μέσα μας, για το σκοτάδι που κρύβεται πίσω από τη λαμπερή επιφάνεια της κανονικότητας και του σύγχρονου τακτοποιημένου μηχανιστικού τρόπου ζωής μας.
Χρήστος Μήτσης
2019-11-18
Μινιμαλιστικής πλοκής αλλά έντονων συναισθημάτων οικογενειακό δράμα, το οποίο ακούει προσεκτικά την υπόκωφη κραυγή της σύγχρονης αστικής αλλοτρίωσης.
Χάρης Αναγνωστάκης
Ενδιαφέρουσα ταινία, η οποία θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματική αν ήταν ένα μικρότερης διάρκειας και είχε προχωρήσει λίγο βαθύτερα στα αίτια αυτού του γυναικείου δράματος.
Ελένη Ζαρκάδα
Στις ημέρες μας, που η υποτιθέμενη ισότητα των φύλων θέτει ακόμα μεγαλύτερους προβληματισμούς για το αν πράγματι οι γυναίκες έχουν τις ίδιες αξιώσεις με τους άντρες σε όλους τους τομείς, θα ήταν καλό ταινίες σαν και το «Μια Ευτυχισμένη Γυναίκα» να δίνουν έμπνευση μέσα από μία πιο ολοκληρωμένη και πιο to the point αφήγηση.
Γιάννης Αποστολίδης
Αυτό που τελικά μένει εκτός από την συγκινητική ερμηνεία της Gemma Arterton, είναι ένα εύστοχο κοινωνικό σχόλιο σε ένα ειλικρινές φιλμ, που υποκύπτει όμως τελικά στις ευκολίες και τον διδακτισμό.
Λήδα Γαλανού
Μια χαμηλών τόνων, αλλά εύστοχης συναισθηματικής νοημοσύνης ταινία, που αναδεικνύει, περισσότερο από το μάλλον τραβηγμένο σενάριό της, την υποκριτική δεινότητα της, έτσι κι αλλιώς πανέμορφης, Τζέμα Αρτερτον, που βρέθηκε και υποψήφια για BAFTA για την ερμηνεία της.
Νεκτάριος Σάκκας
2019-11-16
Νεαρή γυναίκα ψάχνει απεγνωσμένα να ανασάνει έξω από έναν πνιγηρό γάμο, σε ένα δράμα που επενδύει στο ταίριασμα δύο δυνατών ερμηνειών (Τζέμα Άρτερτον, Ντόμινικ Κούπερ) και στην αποτελεσματική απεικόνιση μιας προσωπικής φυλακής.
Ρόμπυ Εκσιέλ
2019-11-14
Πορτρέτο μιας καταπιεσμένης νοικοκυράς που αποζητά τη μεγάλη απόδραση, με την έξοχη Τζέμα Άρτερτον να δίνει υπόσταση σε έναν μάλλον «αραιό» σεναριακά χαρακτήρα.
Τάσος Μελεμενίδης
2019-11-12
Η απόδρασή της (όπως είναι ο αυθεντικός τίτλος της ταινίας) είναι λυτρωτική, αλλά σχεδιασμένη χωρίς τον αντίστοιχο σεναριακό κόπο του πρώτου μέρους, εκεί όπου η λεπτομέρεια πραγματικά μετρούσε, ως μια πρόχειρη λύση σε ένα πρόβλημα υπαρκτό και τεράστιο, στο οποίο ευτυχώς η ταινία επιστρέφει προς το φινάλε της.
Μαρία Ιωάννου
Η δραματική αυτή ταινία δεν θα σας καταπλήξει, ούτε θα σας συγκινήσει.
Κώστας Ζαλίγκας
Απλοϊκή και χωρίς ιδιαίτερες εξηγήσεις και αγωνίες ιστορία αναζήτησης ταυτότητας.
Νίκος Δρίβας
Θα μπορούσε να είχε περισσότερο ενδιαφέρον και βλέπεται μεν ανώδυνα, ωστόσο μερικά από τα κενά της κάπως την... χαλάνε, ειδικά από τα μισά και μετά που σίγουρα μπορούσε να έχει διαφορετική διαχείριση.
Απόστολος Κίτσος
H Tζέμα Άρτερτον είναι αυτή που με την πολύ δυνατή της ερμηνεία, δίνει ουσία και υπόσταση σε μια ταινία που περιγράφει συμβατικά το ξέσπασμα μιας γυναίκας που νιώθει την αλλοτρίωση της καθημερινότητας στο πετσί της.
Άντα Δαλιάκα
2019-11-10
Το σενάριο, μινιμαλιστικό και κλισέ από τη στιγμή της έκρηξης του γυναικείου χαρακτήρα, ερωτοτροπεί με τη φαντασίωση -Άρλεκιν, και οτιδήποτε είναι γυαλιστερό και ωραίο στο μάτι, αφήνοντας το ψυχόδραμα και την ανάπτυξη της πλοκής στην άκρη, για χάρη ενός εύκολου, αβασάνιστα απενοχοποιημένου φινάλε.
Πάρις Μνηματίδης
2019-11-06
Αυτό που μένει σαν μια τελική εντύπωση είναι ένα πείραμα που εκτελέστηκε ημιεπιτυχημένα ή ημιαποτυχημένα, ανάλογα με τη σκοπιά που θα το δει κανείς, που μπορεί να εκτιμηθεί για τη φιλοδοξία του αλλά μέχρι εκεί.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-11-04
Η ερμηνεία της Τζέμα Άρτετρον είναι το πιο ελκυστικό στοιχείο του φιλμ που σκηνοθέτησε ο τηλεοπτικός κυρίως Βρετανός δημιουργός Ντόμινικ Σάβατζ.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο φακός του Ντόμινικ Σάβατζ παρακολουθεί από πάρα πολύ κοντά το δράμα της Τάρα, την οποία η Τζέμα Άρτερτον (τα close up της είναι τέλεια) υποδύεται τελείως αμακιγιάριστη και γίνεται ακόμα πιο πειστική. Οι σιωπές της κρατούν μεγαλύτερο χρόνο από τους διαλόγους της και ευτυχώς οι εκφράσεις της πραγματικά συγκινούν. Η καταπίεση που αισθάνεται φαίνεται από μίλια μακριά και αυτό από μόνο του είναι ό,τι αξίζει στην ταινία, η οποία κατά τ' άλλα είναι προβλέψιμη.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-11-02
Αποκλειστικά (δια ροπάλου) για γυναικείο κοινό, μερίδα του οποίου ενδέχεται να ταυτιστεί με το «δράμα» της ηρωίδας (που έκανε το λάθος να παντρευτεί και να κάνει παιδιά και μάλλον δεν φέρνει την ευτυχία όλο αυτό...).
