The Report(2019)

Πρώτη προβολή: 29-11-2019

Η νηφαλιότητα του φιλμ είναι απροσδόκητη. Χωρά τεχνικούς διαλόγους και πολλές λεπτομέρειες για τη διαδικασία χωρίς να γίνεται αφιλόξενο για τον θεατή αλλά, σε μεγάλο βαθμό, οφείλει την ενέργειά του στον Driver.

Η ταινία του Μπερνς που έχει υπάρξει σεναριογράφος σε ταινίες του Σόντερμπεργκ, είναι οσκαρικών προδιαγραφών, με αναφορές στα πολιτικά θρίλερ της δεκαετίας του '70.

Ο Burns αξιοποιεί ικανοποιητικά το καστ και το σεναριακό του υλικό, όχι για να ξαναγράψει τους κανόνες του πολιτικού θρίλερ α λα Adam McKay («Vice»), αλλά για να καταθέσει μια σχετικά παλιομοδίτικη, αλλά επείγουσα απεικόνιση της αναζήτησης της αλήθειας και του κόστους που αυτή έχει τόσο σε αυτούς που θέλουν να τη δικαιώσουν όσο και σε αυτούς που πασχίζουν να την αποκρύψουν.

Ο σκηνοθέτης του The Report κάνει μια αριστουργηματική σκηνοθεσία. Δηλαδή, σε μια ταινία που οι διάλογοι κυριαρχούν και χωρίς ιδιαίτερη δράση, καταφέρνει να κρατάει τον θεατή σε αγωνία. Δεν κουράζει τους θεατές με πολύ φλυαρία και μπαίνει κατευθείαν στο κεντρικό θέμα της ταινίας.

Μια από εκείνες τις ταινίες για ενηλίκους που το Χόλιγουντ δεν μοιάζει να κάνει πλέον συχνά, ένα φιλμ αγωνίας και ηθικών ζητημάτων, με πολιτική ματιά και πυκνή ιστορία, που θυμίζει τα κλασικά πολιτικά θρίλερ του αμερικάνικου σινεμά των 70s.

Πρόκειται για ένα αδιαμφισβήτητα καλό δείγμα στρατευμένης τέχνης, που αρθρώνει στιβαρά πολιτικά επιχειρήματα και που δεν φοβάται να θυσιάσει την ψυχαγωγική αξία μιας πιο εύπεπτης παρουσίασης για να επικεντρωθεί στην ουσία των όσων πραγματεύεται.

Η ταινία The Report καταφέρνει να έχει το ενδιαφέρον του θεατή, ο Driver είναι απολαυστικός σε μια εξαιρετική χρονιά (μετά και το Marriage Story), την ώρα που όσο προχωράει η ώρα, το ενδιαφέρον εντείνεται όλο και περισσότερο.

Τα έχουμε δει αυτά, αλλά δεν βλάπτει και να τα ξαναβλέπουμε.