Ραντεβού στο Belle Epoque(2019)
(La Belle Époque) | Πρώτη προβολή: 12-12-2019
Σωκράτης ο Τανυσίπτερος
Η ταινία αποτελεί μια ταινία μέσα σε ταινία, είναι φόρος τιμής στον ίδιο τον κινηματογράφο και στον τρόπο που αυτός αναπαριστά το κλίμα και τα γεγονότα παλαιότερων εποχών, τις ανησυχίες των δημιουργών για την τελειότητα και κατ' επέκταση την αλήθεια που ο κινηματογράφος κρύβει μέσα του.
Άγγελος Πολύδωρος
Καταπληκτικές ερμηνείες, έξυπνοι διάλογοι, αυθεντικό περιβάλλον μιας εποχής που οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ίσως θυμηθούν με νοσταλγία και ένα ανατρεπτικό σενάριο ισορροπημένο μεταξύ κωμωδίας και δράματος (αλλά όχι μελό), συνθέτουν αυτή την πρωτότυπη ταινία που θυμίζει «σινεμά μέσα στο σινεμά» με όλες εκείνες τις έντονες καταστάσεις που δημιουργούνται στα παρασκήνια και το προσκήνιο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Είναι εφευρετικό, έχει αυτοπεποίθηση, είναι αστείο και γλυκό, και είναι σχεδόν όσο έξυπνο νομίζει. Ένα ιδανικό ραντεβού.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-12-20
Το Ραντεβού στο Belle Epoque ανατρέπει συνεχώς τις προσδοκίες ενός φαρσικού ή μελιστάλαχτου ρομάντσου, χωρίς να υπονομεύει τη βασική ραχοκοκαλιά της θετικότητας στις προθέσεις, και ζογκλάρει με επιτυχία πολλά θέματα, από την αναγέννηση και την επανεκκίνηση σε όλους τους τομείς μέχρι το πινγκ-πονγκ της καρδιάς και του μυαλού στη σκακιέρα του έρωτα και την ουσία της ανθρώπινης σχέσης, απογυμνωμένη από τα κοινωνικά αξεσουάρ και τα βαρίδια της τριβής.
Μαρία Γκιούλη
Η κωμωδία του Μπεντό πραγματοποιεί κάτι που πολλοί από εμάς θα επιθυμούσαν, να ξαναζούσαμε τα χρόνια που πέρασαν όποτε απογοητευόμαστε από το παρόν, μόνο για να υποδείξει ότι όσο υπέροχη και να φαντάζει μία ανάλογη χρονομηχανή, το αποτέλεσμα είναι ανούσιο και τελικά απρόσφορο αν εμείς δεν επικεντρωθούμε στο τώρα.
Αθηνά Βγαγκέ
Ο Bedos, σαν ένας ακόμη Γάλλος σύγχρονος δημιουργός, περιπλέκει τις ανθρώπινες σχέσεις με τον πιο γλυκόπικρο τρόπο. Ξέρει να χρησιμοποιεί σωστά το συναίσθημα της νοσταλγίας τόσο στους θεατές όσο και στους ίδιους τους χαρακτήρες του.
Τάσος Ντερτιλής
Μια πρωτότυπη και απολαυστική ρομαντική κομεντί από τον δημιουργό του Κύριος και Κυρία Αντελμάν.
Γιώργος Νυκταράκης
Μια ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη από τη Γαλλία και τον Nicolas Bedos, σε μια ταινία που σφύζει από νοσταλγία και μια αθωότητα που ελπίζουμε να μην έχει εξαφανιστεί πλήρως.
Νίκος Παλάτος
2019-12-18
Από τις (ευρηματικές) περιπτώσεις ταινίας του σύγχρονου γαλλικού κινηματογράφου που σπάνια έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε πια, καθώς προσφέρει ψυχαγωγία που σέβεται τον θεατή. Δεν πρόκειται για κάτι που θα μνημονεύεται εις τον αιώνα τον άπαντα ως τρανό αριστούργημα, για ένα ξέγνοιαστο δίωρο όμως συνιστάται με ευκολία..
Κώστας Ζαλίγκας
Ωραίο εύρημα και ακόμα πιο όμορφη η εκτέλεσή του από τον Νικολά Μπεντός, που κατορθώνει να κάνει την επιστροφή στα '70s με πολύ ελκυστικό τρόπο, χωρίς γραφικότητες ή εξυπνακισμούς.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Το έργο δεν χάνει ποτέ τον κωμικό του προσανατολισμό, κινείται με σεναριακή επεξεργασία κωμωδίας, οι καταστάσεις που οδηγούν στο συναίσθημα δεν εκτρέπονται και στο φινάλε που μας περιμένει συγκίνηση, το κλισέ είναι τόσο διαφορετικά επεξεργασμένο που μόνο «κλισέ» δεν το λες..
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η επιστροφή στο παρελθόν θα έχει τα απρόσμενά της, που ο Νικολά Μπεντός διανθίζει με χιούμορ και διάφορα διασκεδαστικά (κάπου-κάπου και δραματικά) ευρήματα, με τους Οτέιγ, Κανέ και Φανί Αρντάν να προσφέρουν απολαυστικές ερμηνείες).
Ιάκωβος Γωγάκης
Ο Νικολά Μπεντό αφήνει στην άκρη το ακόνισμα μαχαιριών και φτιάχνει ένα φωτεινό τεχνικό κράμα, ρεαλισμού και φαντασίας, παρόμοιο με το "Μεσάνυχτα στο Παρίσι"(του Άλεν) και με τους ήρωές του να αναζητούν τη νιότη στο παρόν( η γυναίκα) αλλά και στο παρελθόν( ο άνδρας), έχοντας ταυτόχρονα εμφανείς επιρροές και από τις ταινίες "Χαμένοι στη Μετάφραση"( της Κόπολα) και από τα "45 Χρόνια"( του Άντριου Χέιγκ).
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
2019-12-16
Λιγότερο φλύαρος ο Μπεντό, πιο συγκεντρωμένος και με νοσταλγικές πινελιές χρωματίζει άλλες εποχές, έχοντας, βέβαια, τον γλυκύτατο Ντανιέλ Οτέιγ σε πρώτο πλάνο, την παρουσία της Φανί Αρτάν, αλλά και την θυελλώδη Ντοριά Τιλιέρ. Το αισιόδοξο είναι, ότι ισορροπεί ικανοποιητικά την ερωτική ιστορία του με ευαισθησία και προσεγμένο χιούμορ.
vandimir
Η ταινία συνδυάζει τρυφερότητα, συγκίνηση, χιούμορ (κατά βάθος είναι αισθηματική κωμωδία) και, βέβαια ρομαντισμό (εδώ ο ρομαντισμός μυθοποιοεί και εξιδανικεύει τις "άγριες" αρχές των 70ς με την επανάσταση, τα ναρκωτικά, τα ξέφρενα πάρτι, τη σεξουαλική απελευθέρωση κλπ. σε σχέση με την απόλυτα ξενέρωτη κομπιουτερέ εποχή μας). Οπότε το αυθόρμητο γέλιο βγαίνει σε πολλά σημεία.
Χάρης Αναγνωστάκης
Έξυπνοι διάλογοι, κοφτερές ατάκες, ωραία αυθεντική αναπαράσταση μίας εποχής, που θα γλυκάνει τους μεγαλύτερους και θα δημιουργήσει μια ευχάριστη διάθεση στους νεότερους, αλλά και σκέψεις για το σημερινή εποχή, ισορροπία μεταξύ κωμωδίας και δράματος και αρκετή νοσταλγία, την οποία τονώνει και η παρουσία της 70χρονης Φανί Αρντάν, πρώην σύντροφος του Φρανσουά Τριφό.
Μαίρη Βανδώρου
Αισθηματική κωμωδία στη βάση της, και για άλλη μια φορά ο γαλλικός κινηματογράφος δικαιώνει εκείνους που τον προτιμούν. Παρά το θέμα του, καταφέρνει να ''μη λιγώσει'' το κοινό.
Αντώνης Γκούμας
Συνολικά μια καλοφτιαγμένη ταινία που θα κάνει τον θεατή να χαμογελάσει, να συγκινηθεί και να περάσει ένα πολύ όμορφο βράδυ.
Ελεάννα Μάνεση
Μια καλοφτιαγμένη ταινία που θα σας κάνει να χαμογελάσετε, να συγκινηθείτε και να περάσετε πολύ όμορφα.
Σπύρος Δούκας
Αυτό που μένει είναι η μεστή και ώριμη ερμηνεία του Daniel Auteil, μια δραματική φωνή που ανεβάζει τον υπάρχοντα πήχη, αποδεικνύοντας ότι θα έλαμπε σε μια σοβαρότερη εκδοχή του ίδιου έργου, καθώς και ένα ιδιαίτερα ευχάριστο γαλλόφωνο δίωρο.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-12-12
Αεικίνητη, όσο χρειάζεται νοσταλγική και με πολύ καλές προθέσεις, η ταινία προσφέρεται για ένα ευχάριστο δίωρο και εν συνεχεία ξεχνιέται.
Χρήστος Μήτσης
2019-12-14
Feelgood δραμεντί με συγκινητικούς χαρακτήρες και διάθεση μεταμοντέρνου σχολίου. Μονοκόμματη στις δραματικές στροφές της και με άτολμη κατάληξη, παίζει πολύ πιο «μελωδικά» τις κωμικές νότες της.
Λουκάς Κατσίκας
2019-12-10
Σε μια εποχή όπου το mainstream σινεμά πάσχει από έλλειψη πρωτότυπων ιδεών, η χαριτωμένη κομεντί του Νικολά Μπεντός προσφέρει μια μικρή και απολαυστική ανάπαυλα, με ακαταμάχητους συμμάχους την Φανί Αρντάν και τον Ντανιέλ Οτέιγ.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
2019-12-08
Μια δραματική κομεντί που φέρνει κάτι από τη δημιουργική τρέλα ταινιών τύπου Τσάρλι Κάουφμαν (Στο Μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς) και Μισέλ Γκοντρί (Η Αιώνια Λιακάδα Ενός Καθαρού Μυαλού), χωρίς όμως να καταφέρνει να απογειωθεί όπως εκείνες.
Λήδα Γαλανού
2019-12-06
Το art direction του είναι χάρμα οφθαλμών, η εποχή και οι ήρωες προσφέρονται για ταύτιση και συγκίνηση, μόνο που το σενάριο – και πάλι με γαλλική πληθωρικότητα – σχεδόν ηθελημένα χάνει την ισορροπία ανάμεσα στο ρεαλισμό και τη σιροπιασμένη φαντασία, χάνοντας το στοίχημα με την πειστικότητα, αλλά κερδίζοντας σε χάρη.
Άντα Δαλιάκα
2019-12-04
Αν και η αφήγηση ξεκινάει με το απαραίτητο πικρόχολο χιούμορ και πολλές υποσχέσεις για τη συνέχεια, άλλο τόσο βιάζεται να χωρέσει όσες περισσότερες παραμέτρους μπορεί. Πάντως, ο Οτέιγ είναι για άλλη μία φορά συμπαθής στο ρόλο του 60άρη που θέλει να ξανανιώσει το πρώτο βέλος του έρωτα για την ατίθαση γυναίκα του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-12-02
Νοσταλγία, ευαισθησία κι ένα άγγιγμα στον μαγικό ρεαλισμό κάνουν το φιλμ του Νικολά Μπεντό (επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών, εκτός συναγωνισμού) μια πιασάρικη ρομαντική κομεντί με περιορισμένες δυνατότητες αλλά και εκπληρωμένες τις βασικές υποχρεώσεις της.
