Παβαρότι(2019)

(Pavarotti) | Πρώτη προβολή: 26-12-2019

Δε χρειάζεται καν να είναι κάποιος λάτρης της όπερας για να θαυμάσει τόσο τον Luciano Pavarotti όσο και το φιλμ που δημιουργήθηκε για αυτόν γιατί πολύ απλά η φυσικότητα του ταλέντου και η σκηνοθετική ευφυΐα ενώνονται με τρόπο μαγικό και ασυναγώνιστο.

Ο Χάουαρντ διαπερνά εκείνα που ποτέ τους δεν θα ήταν άξια...δισκογράφησης, φωτίζει τη μοναξιά και παίρνει θέση υπέρ του καλλιτέχνη.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ και όχι απαραίτητα για όσους αγαπούν αυτό το είδος μουσικής. Η αφήγηση, οι συνεντεύξεις αλλά και υλικό που είχαν κινηματογραφήσει ερασιτεχνικά οι κοντινοί του άνθρωποι εναλλάσσονται και παρασύρουν τον θεατή σε ένα μουσικό ταξίδι.

Φυσικά το πιο δυναμικό στοιχείο του ντοκιμαντέρ ορίζει η παρουσία του ίδιου του Παβαρότι μέσα από καταγεγραμμένα ίντερβιους στα τηλεοπτικά κανάλια, μα το κυριότερο τα κλιπς των πιο σπουδαίων στιγμών της καριέρας του, με αποκορύφωμα την συγκινητική, μια από τις ύστατες πριν ασθενήσει βαριά, εμφάνιση του στον Turandot, όπου αποδίδει την μελωδία που τον στιγμάτισε, το συγκλονιστικό Nessun Dorma.

Ο Χάουαρντ πλαισιώνει συναισθηματικά τα θετικά σημεία του Λουτσιάνο και όπως στο ντοκιμαντέρ του με τα σκαθάρια: «The Beatles: Eight Days a Week – The Touring Years» (2016), καταφέρνει να εγκαταλείψεις την σκοτεινή αίθουσα προβολής με την μουσική και την φωνή του Παβαρότι μέσα σου.

Εάν είστε θαυμαστές του Παβαρότι ή έστω αν θεωρείτε αρκετά ενδιαφέρουσα την προσωπικότητά του (που ασφαλώς ήταν), τότε το πόνημα του Χάουαρντ αποτελεί ένα εύκολο «ναι» – αν και δεν πρόκειται για ένα τόσο ξεχωριστό ντοκιμαντέρ σε συνολικό καλλιτεχνικό επίπεδο, ώστε να απαιτεί την προσοχή όλων σας.

...η συγκινητική ταινία σαφώς μένει στο φωτεινό κομμάτι της προσωπικότητας του τενόρου, υπαινισσόμενη μόνο τη σκληρότερη πλευρά του, αλλά ταυτόχρονα γιορτάζει το ταλέντο ενός άντρα που εκπλήρωσε τον «θείο» προορισμό του, αγάπησε κι αγαπήθηκε με πάθος, κράτησε το χιούμορ του ζωντανό και, με την τέχνη του, διαμόρφωσε την αισθητική εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο Χάουαρντ που έχει στο ενεργητικό του και ένα ντοκιμαντέρ για τους Beatles, το «The Beatles: Eight Days a Week» εμμένει στον σπάνιο συνδυασμό προσωπικότητας, ιδιοφυίας και διασημότητας του Παβαρότι που είχε επίσης το χάρισμα της επικοινωνίας γιατί χρησιμοποιούσε τις εκ της φύσης αρετές του για να διαδώσει την όπερα ως τρόπο διασκέδασης.

Ο Ρον Χάουαρντ μένει εκ του ασφαλούς στην τεκμηρίωση της bigger than life προσωπικότητας που ήταν ο Παβαρότι και της ταυτόχρονης bigger than life εμπειρίας που ήταν να τον βλέπεις ζωντανά, να τον ακούς σε μια συναυλία, να δυναμώνεις το volume σε μια από τις μυθικές του ηχογραφήσεις.

Σε ένα άρτιο - αλλά και χωρίς αφηγηματική πρωτοτυπία- ντοκιμαντέρ που φωτίζει τους σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας καθώς και τις πιο προσωπικές στιγμές της θυελλώδους ζωής του Παβαρότι, ο σκηνοθέτης προάγει την συναισθηματική ένταση αντί της κριτικής αποτίμησης.

Πληθώρα συνεντεύξεων και αρχειακού υλικού μονταρισμένων με την αφηγηματική δύναμη μιας μυθοπλασίας, έντονη αγιογραφική διάθεση που φωτίζει ελάχιστα την ανθρώπινη διάσταση ενός καλλιτεχνικού pop icon.

Για τους οπαδούς της Λυρικής!