...Για Πάντα(2019)
Πρώτη προβολή: 01-01-2020
Τάσος Ντερτιλής
2020-01-20
Αναπάντεχα σκοτεινό ρομαντικό δράμα με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη στο ρόλο ενός μοναχικού σεφ με μυστικά από το παρελθόν.
Άγγελος Πολύδωρος
Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης δεν έχει δυσκολία να υποδυθεί την τηλεοπτική του περσόνα και η Κατερίνα Γερονικολού δεν καταβάλλει ιδιαίτερες προσπάθειες να υποδυθεί την απογοητευμένη από τον προηγούμενο δεσμό της, αλλά συγκαταβατική απέναντι στον προβληματικό, νευρικό και απότομο Πέτρο. Καμία δυσκολία. Οπότε τι μένει; Να δούμε τι φινάλε έχει η ιστορία τους...
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Είναι μοδάτη, τρυφερή, βγάζει συγκίνηση, ειδικά στο φινάλε, διαθέτει soundtrack με φροντισμένη επιλογή τραγουδιών και είναι ενταγμένη στο σύγχρονο πνεύμα της παραγωγής του κινηματογραφικού είδους.
Ελεάννα Μάνεση
Η χημεία του Τσιμιτσέλη και της Γερονικολού είναι το θετικό στοιχείο της ταινίας ενώ και η σκηνοθεσία είναι αρκετά καλή. Δεν αποφεύγονται όμως τα κλισέ και τα στερεότυπα ενώ δεν έχει μια σύγχρονη ματιά. Το τέλος, αν και συγκινητικό, μου θύμισε την ταινία La La Land.
Ηλίας Δημόπουλος
2020-01-18
Υγιής και σε μεγάλο βαθμό αποτελεσματική προσπάθεια νέων Ελλήνων δημιουργών για σινεμά μεγάλου κοινού που χάνει στο σκέλος του ότι αποτελεί περίπου ακριβή μεταγραφή ξένης (τουρκικής) πρώτης ύλης αλλά κερδίζει στα πρόσωπα, την ρετρό αύρα και τις πινελιές της σκηνοθεσίας.
Αντριάν Σαλτέ
Ως μια εφηβική ρομαντική ταινία, αυτό που κάνει το κάνει καλά. Δεν είμαι όμως σίγουρος αν η ταινία αποδέχεται την ταυτότητα της, ή αν προσπαθεί να πάρει τον εαυτό της πιο σοβαρά.
Δέσποινα Τριανταφυλλίδου
Ο Γιάννης Παπαδάκος ξέφυγε από την ευκολία και τoν απαράδεκτο εαυτό που έδειξε στις ταινίες Bachelor (2 και 3) και μπορώ να ομολογήσω πως τώρα έχει σκηνοθετήσει άρτια την ταινία. Δεν μιλάμε ασφαλώς για αριστουργηματική σκηνοθεσία, αλλά για μια αξιόλογη προσπάθεια.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-01-16
Ένα νεανικό ρομάντζο που αφήνει αρκετά ερωτηματικά γύρω από τους δύο βασικούς χαρακτήρες του έργου, αλλά αυτά ίσως και να είναι «προβλήματα» τα οποία αφορούν μία πιο ουσιαστική κριτική ή πιο ώριμους και απαιτητικούς θεατές. Το «... Για Πάντα» δεν φτιάχτηκε για εμάς. Το πιο «άβγαλτο» κοινό των multiplex δεν θα νοιώσει προδομένο. Και πολλές γυναίκες θα... βογκήξουν και θα πλαντάξουν (μα, τι τέλος!).
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης υπογράφει τη διασκευή του σεναρίου, το οποίο προέρχεται από τουρκική παραγωγή αλλά δεν αφήνει απέξω ούτε τα κλισέ ούτε τις στερεοτυπικές αναφορές ούτε την προχειρότητα με την οποία παρουσιάζεται αυτό το ρομάντζο.
zerVo
2020-01-14
Παρότι πόντο πόντο αντιγραφή, δεν είναι καλύτερο του προηγούμενου. Παλμός, λαμπάδα στην φωτογραφία, ντουέτο ευειδές και ταιριαστό, ναι! Πετυχεσιά άψογη. Στην ψυχή υστερεί, στις νοσταλγικές του χθες πινελιές, που θα του έδιναν ξέχωρη προσωπικότητα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-01-12
Το Γιά Πάντα ενισχύει την πεποίθηση πως το είδος που επιχειρεί να φρεσκάρει παραμένει ολισθηρό και δύσκολο.
Παύλος Γκουγιάννος
Κατακλύζεται από κλισέ του είδους από την «ρομαντική» πρώτη γνωριμία μέχρι το πώς εξελίσσεται η όλη σχέση μετά κόπων και βασάνων. Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι έχει σωστή χημεία, έχοντας σχέση και στην πραγματικότητα, αλλά από εκεί και πέρα είναι μια ταινία που «εκβιάζει» το ρομάντζο από τον θεατή.
Νίκος Δρίβας
Δεν υπάρχει τίποτα πιο εκνευριστικό από την προχειρότητα και η ταινία "για πάντα" είναι μια ταινία που μοιάζει να μην έχει δουλευτεί σωστά, μιας από ένα σημείο κάνει τον θεατή να βαρεθεί και δυστυχώς δεν έχει κάτι να προσφέρει. Ακόμα και το φινάλε που μπορούσε να σώσει ότι... σωζόταν, είναι τόσο πρόχειρο που ρίχνει την ταινία στα τάρταρα.
Άντα Δαλιάκα
2020-01-08
Τα απρόσεχτα διαλογικά μέρη που παραδέρνουν ανάμεσα στην πεζότητα και την γλυκερότητα, η άψε-σβήσε σκηνοθεσία (ακόμα και στις ερωτικές σκηνές), οι αδιάφορες ερμηνείες αλλά κυρίως η μπανάλ προσέγγιση του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα αφαιρούν την ψυχή και την ουσία της αφήγησης.
Χρήστος Μήτσης
2020-01-10
Η μητέρα του Πέτρου εμφανίζεται από το πουθενά ως σεναριακός καταλύτης μιας παθιασμένης σχέσης που βολοδέρνει αυθαίρετα, σπρώχνοντας αργά και βασανιστικά αυτό το στιλιζαρισμένο, wannabe παπακαλιατικό σινε-«Άρλεκιν» στο... ανατρεπτικό φινάλε του, το οποίο αυτοϋπονομεύεται από την εκβιαστική διάθεσή του για σπαραγμό και δάκρυ.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-01-06
Η έλλειψη προσωπικής ταυτότητας δεν είναι το μοναδικό ελάττωμα της ταινίας: από τις ερμηνείες μέχρι την αντίληψη περί «έρωτος», «ευτυχίας» κλπ όλα μοιάζουν αφελή έως κακόγουστα.
Λήδα Γαλανού
2020-01-04
Περισσότερο από ριμέικ του τουρκικού «Για Πάντα Μόνος», περισσότερο από αλά «Bachelor» ρομάντζο, αυτή η ταινία είναι μια αναφορά στη φιλμογραφία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, αλλά περισσότερο ως παρωδία, γιατί εκείνος, αναμφίβολα, στις σειρές και στις ταινίες του βάζει μπόλικο κόπο. Ενώ το δημιουργικό δίδυμο Παπαδάκος - Τσιμιτσέλης βάζει ιμιτασιόν άρωμα που διαρκεί... για λίγο.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-01-02
Χειρότερο και να ήθελαν, δεν θα μπορούσαν να το κάνουν.
Σοφία Γουργουλιάνη
Αν στην εποχή της μαζικοποίησης της αισθητικής επιβιώνει οποιοδήποτε ψήγμα πραγματικής εθνικής κινηματογραφικής ταυτότητας, τότε ταινίες όπως το «Για Πάντα» αποτελούν την πλήρη αποδόμηση αν όχι γελοιοποίηση της.
