Corpus Christi(2019)
(Boze Cialo) | Πρώτη προβολή: 09-01-2020
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με μια τέλεια ελεγχόμενη σκηνοθεσία, με εξαιρετική φωτογραφία από τον Πιότρ Σομποτσίνσκι, και πάνω απ' όλα μια εκπληκτική ερμηνεία από τον νεαρό Μπάρτος Μπιελάνια, άλλοτε σκληρός και βίαιος, έτοιμος να γευτεί το κάθε τι από τη ζωή του, άλλοτε πράος, εμπνευσμένος σχεδόν από μια πνευματική (θεϊκή για μερικούς) δύναμη, με ένα βλέμμα κι ένα πρόσωπο που εκφράζει μια εσωτερική δύναμη, καταφέρνει να δώσει μια ξεχωριστή διάσταση στην όλη ταινία.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-01-20
Ρέκτης και δέκτης, αποκαλυπτικής έντασης και διεισδυτικού βλέμματος που καίει και ταυτόχρονα παγώνει την κάμερα, ο Ντάνιελ του Μπάρτος Μπιελένια είναι ο μπαλαντέρ μιας έξοχης δραματικής μελέτης του Πολωνού σκηνοθέτη στα μπερδεμένα όρια που χωρίζουν το καλό από το κακό στη σύγχρονη κοινωνία, εφαρμοσμένης στη συνθήκη μιας οπισθοδρομικής, σχεδόν σκοταδιστικής κατάσταση που παραπέμπει σε περασμένες εποχές.
Αλέξανδρος Νιωτακης
Με έναν συγκλονιστικό πρωταγωνιστή και υπέροχη σκηνοθεσία συγκαταλέγεται στα διαμάντια του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Το Corpus Christi μας οδηγεί σε ένα πνευματικό ταξίδι με προορισμό την συγχώρεση σε ανθρώπους που αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία στην πολυτάραχη ζωή τους.
Ρεγγίνα Ζερβού
Ταινία με δυνατούς συμβολισμούς και κορυφώσεις που σηκώνουν την τρίχα, θέτει επίσης προς το σωφρονιστικό σύστημα το ερώτημα: δίνουμε στους ανθρώπους που διέπραξαν αξιόποινες πράξεις μια δεύτερη ευκαιρία ή τους καταδικάζουμε να κουβαλούν τη βία της φυλακής σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους;
Πάρις Μνηματίδης
Ένα σύνολο που διαθέτει μια σαγηνευτικά δομημένη ροή σεναριακά, συνδυάζοντας ιδανικά την ψυχαγωγία με μια πιο καλλιτεχνίζουσα διάθεση.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Είναι πολύ ενδιαφέρον, πολύ λιτό, βαθιά ουσιαστικό, απολύτως βατό και κατανοητό και θέτει το ζήτημα της Πίστης, αν και διαδραματίζεται στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας και μιλά φαινομενικά για την «Καθολική Πίστη», όμως όχι! Είναι ένα έργο βαθιά οικουμενικό, καθολικό αλλά... με την άλλη έννοια.
Άντα Δαλιάκα
Έγκλημα και τιμωρία, συγχώρεση, κάθαρση και λύτρωση σε ένα ευφυώς δομημένο και επιβλητικά αναπτυγμένο δράμα γύρω από την έννοια του σύγχρονου «ξένου» και κοινωνικά απόκληρου, που φλέγεται από την παθιασμένη ερμηνεία του νεαρού πρωταγωνιστή Μπαρτόζ Μπιελένια.
Στέλλα Παπασαραφιανού
Ο σκηνοθέτης μας παραδίδει ρεαλιστικά μέσα από την ιδιαίτερη μανιέρα του μία σύγχρονη συμβολική παραβολή στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η αληθινή μετάνοια και η συγχώρεση, καταφέρνοντας να χτίσει με αργό και σταθερό ρυθμό την ένταση, χωρίς να βιάζεται ή να καταφεύγει σε εύπεπτους μελοδραματισμούς και επιτηδευμένες συναισθηματικές υπερβολές.
Τάσος Ντερτιλής
H ταινία, ερχόμενη από το προπύργιο του πιο δογματικού, συντηρητικού Καθολικισμού της Ευρώπης, ξέρει να κρατά αποστάσεις και ισορροπίες, φανερώνοντας ταυτόχρονα τα κακοφορμισμένα μυστικά πίσω από την προσήλωση στο δόγμα. Ενίοτε με σοκαριστικό τρόπο.
Ηλίας Δημόπουλος
2020-01-16
Με μια αφήγηση σκηνοθετικά στρωτή, ο Κόμασα επιτρέπει στο πρωτεύον σενάριο να εκτυλιχθεί διαπνέοντας το έργο με μια διαρκή αίσθηση αναπόφευκτου, έναν ντετερμινιστικό τρόμο πως το παρελθόν θα εισβάλλει στο παρόν, πως η συγχώρεση για την οποία πάσχει και πασχίζει και ο κεντρικός ήρωας μπορεί να επιτευχθεί για τον περίγυρο αλλά κανένας μεταφυσικός Θεός δεν θα μπορέσει να σώσει τον ίδιο για το πηγαίο καλό που κατορθώνει.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-01-18
Ατμοσφαιρικός ρεαλισμός, δυναμική αφήγηση και μια ορμητική ερμηνεία από τον πρωταγωνιστή Μπάρτοζ Μπιελένια δίνουν τον τόνο σε μια φρέσκια μελέτη των πολλαπλών ερμηνειών του εγκλεισμού και της συγχώρεσης.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-12
Πολύ περισσότερο από το "αξίζει κανείς την εξιλέωση" η ταινία διερωτάται για τις δομές που αφήνουν ανθρώπους απροστάτευτους απέναντι στον κοινωνικό αποκλεισμό, και την δύναμη της ελπίδας ακόμα και μπροστά στο πρόσωπο του παραλόγου. Βρίσκοντας τελικά ένα ενδιαφέρον σημείο σύνδεσης ανάμεσα στο κοινωνικό και το πνευματικό.
Λήδα Γαλανού
2020-01-14
Tο «Corpus Christi» αναδεικνύεται σ' ένα από εκείνα τα μικρά καλλιτεχνικά διαμάντια που κάνουν τη διαφορά στο σύγχρονο ευρωπαϊκό σινεμά.
vandimir
Προσωπικά, το έχω ξαναγράψει, το θρησκευτικό μέρος και τα θέματα πίστης ή "τι είδους πίστης" δεν με αφορούν καθόλου. Το κοινωνικό μέρος όμως είναι πολύ δυνατό.Τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα και διεισδυτική και την παρακολούθησα δίχως να κουραστώ.
Dimitris Dx
Πάντα καλοδεχούμενες ταινίες που διαχωρίζουν την Πίστη από την υποκρισία της Θρησκείας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Θέματα περί σωτηρίας, θυσίας, ανταπόδοσης, εκδίκησης και λύτρωσης εξετάζονται με διεξοδικό τρόπο σε μια καλλιτεχνικού βεληνεκούς ταινία που είναι ανάμεσα στις 10 υποψήφιες διεθνείς ταινίες για τα Όσκαρ 2020 και που διαθέτει έναν χαρισματικό πρωταγωνιστή, το νεαρό Μπαρτόζ Μπιελένια.
Κώστας Ζαλίγκας
Ο Γιαν Κομάσα υπογράφει μια ιστορία για τη λύτρωση, τη συγχώρεση και τις δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή χωρίς να γίνεται ούτε στιγμή διδακτικός. Με πραγματικό ενδιαφέρον τόσο για τον κεντρικό του ήρωα, που έχει κάνει στροφή στη ζωή του και τα πιστεύω του, όσο και για τους κατοίκους της κωμόπολης, που αδυνατούν να βρουν τον τρόπο να πετάξουν ένα βάρος από τους ώμους τους, ο Πολωνός σκηνοθέτης στήνει μια αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία, με τον άνθρωπο στο επίκεντρο.
kazanipouvrazei
Πένθος που σέρνεται και παρασύρει σαν κύμα, αλλά και έννοιες της τιμωρίας και λύτρωσης, εναλλάσσονται με την αγωνία του χαρισματικού νεαρού, που παλεύει να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά του. Παρά τη ροπή προς το μελοδραματισμό, το φινάλε είναι αρκετά ρεαλιστικό και επώδυνο.
Αχιλλέας Βασιλείου
Είναι αναμφίβολα μία ωραία ταινία, με ωραία μηνύματα (αλλά με δυσβάσταχτο φινάλε) που όμως συχνά σκοντάφτει στον τομέα του ρυθμού.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-01-08
Όμορφος, στρωτός κινηματογράφος, διακρίνεται από μια σκηνοθετική σταθερότητα που εντυπωσιάζει αλλά και από έναν θαυμάσιο πρωταγωνιστή, ο οποίος κρατά στις πλάτες του ολόκληρη την ταινία χωρίς ποτέ να επιτρέψει να του ξεφύγει το παραμικρό.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2020-01-06
Tο «Corpus Christi» κατορθώνει να συνθέσει μια τονική πολυφωνία σε ένα φιλμ στο οποίο η απειλή (ή έκφραση) της βίας κατορθώνει να συνυπάρχει με την πνευματικότητα, το χιούμορ με τον κυνισμό και ο ρεαλισμός με μια αδιόρατη αίσθηση του υπερβατικού.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Θυσία και πίστη, αναγέννηση και προσγείωση, αμαρτία και συγχώρεση. Not bad my son, not bad...
Χάρης Αναγνωστάκης
Ενδιαφέρουσα, αν και μάλλον υπερτιμημένη ταινία από την Πολωνία.
Απόστολος Κίτσος
Τα ράσα δεν κάνουν τον Παπά, σε ένα γοητευτικό μες στον ράθυμο ρυθμό του φιλμ που σε αφήνει συχνά ανήσυχο, αλλά τελικά δεν σε αποζημιώνει όσο θα λαχταρούσες.
nicolas1810
Συμπαθές πολωνικό δράμα με στρωτή αφήγηση, που όμως αφήνει αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τον κεντρικό ήρωα, ρίχνοντας το βάρος στην τραγωδία που έχει χτυπήσει τους κατοίκους του χωριού.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-01-04
Θα μπορούσε να έχει μια δυνατή εναλλακτική πρόταση πάνω στην έννοια της θρησκείας, της πνευματικής μεταμόρφωσης και της συλλογικής ενοχής, αλλά στο φινάλε επιχειρεί τη λογική του συμβιβασμού και της συσσώρευσης των κλισέ.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Εξορκίζει έντεχνα στην ταινία του το παλαιό αλύγιστο σύστημα του ιερατείου, προτείνοντας, μάλιστα, απλά λιτά και ξάστερα τον ανιδιοτελή και εσωτερικά αγνό «αμνό» του Θεού ως την μορφή που θα μετασχηματίσει προς το θετικότερο την πίστη των καθολικών. Άπαντα χρειάζονται μια αλλαγή, ακόμα και οι θρησκευτικές δομές.
Ηλίας Φραγκούλης
2020-01-02
Για φίλους ενός straight forward ξενόγλωσσου σινεμά που δεν θέλει να παραστήσει το «καλλιτεχνικό» με το ζόρι. Το θέμα έχει κάποια ίντριγκα, αλλά δεν απογειώνεται σε κάτι έντονο ή βαθύτερο. Τίμιο και basic είναι το αποτέλεσμα, προσβάσιμο και σε απλό κοινό. Δηλαδή, μην ακούτε πολωνικό και φανταστείτε «κουλτούρα να φύγουμε».
Μαρία Γαβαλά
Η αστάθεια είναι εμφανής, όπως και η συχνή αμηχανία, στην κατασκευή ενός οικοδομήματος, μες στο οποίο η μοίρα του νεαρού ψευδο-ιερέα, όπως και το τέλος της ιστορίας του, είναι προβλέψιμα πράγματα, χωρίς καμιά ευκαιρία για οποιαδήποτε ανατροπή, χωρίς καμιά απολύτως έκπληξη.
