Μια Λευκή, Λευκή Μέρα(2019)
(Hvítur, Hvítur Dagur / A White, White Day) | Πρώτη προβολή: 16-01-2020
Dimitris Dx
Εξαιρετικό δείγμα του σύγχρονου ισλανδικού σινεμά, που ενώ ποτέ δεν καταφεύγει σε κορώνες, ούτε ξεχνά την αίσθηση του χιούμορ του, καταφέρνει να διηγείται σύγχρονες, προσωπικές μικρές (αλλά τεράστιες) ιστορίες με καίριο τρόπο.
Νεκτάριος Σάκκας
Μια ιστορία απώλειας, εκδίκησης μα πάνω απ' όλα αδιαπραγμάτευτης αγάπης.
Ηρώ Εμμανουήλ
2020-01-20
Η ταινία καταφέρνει να διεισδύει βαθιά στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή αποδίδοντας με εξαιρετικό τρόπο την πληγή από το τραύμα της απώλειας, της αναντικατάστατης αγάπης και της απελπισίας.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-18
Πανέμορφα γυρισμένο, με μια αυστηρή μεθοδικότητα στο χτίσιμο του περιβάλλοντος, όσο και του πορτρέτου του κεντρικού ήρωα. Γεμάτο ακίνητη, σιωπηλή ένταση, με τα σύνορα ανάμεσα στις ψυχολογικές του αποχρώσεις να χάνονται με τον ίδιο τρόπο που στην ατμόσφαιρα της περιοχής τα πάντα φτάνουν να μοιάζουν ένα.
Τάσος Μελεμενίδης
Ο Ισλανδός σκηνοθέτης Χλίνουρ Πάλμασον χρησιμοποιεί μια πληροφορία που έρχεται ως σοκ στην ψυχή του ήρωα, όχι τόσο για τις συνέπειες που θα έχει αλλά για να προσπαθήσει να εισχωρήσει μέσα σε αυτήν, έναν χώρο ερμητικά κλειστό για το στερεότυπο του ψυχρού και ανέκφραστου Βορειοευρωπαίου.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Ο Πάλμασον αφηγείται την ιστορία του με μεγάλες σεκάνς και όμορφα γυρισμένα εξωτερικά που δείχνουν τις αλλαγές περιόδου – μέσα ιδιαίτερα από την ανακαίνιση του σπιτιού που κάνει ο ήρωας – με αναφορές στην τοπική κουλτούρα, τα ισλανδικά έπη και τους θρύλους, μέσα από τις ιστορίες που αφηγείται ο ήρωάς του στη μικρή εγγονή, δίνοντας στην ταινία του κάτι από τα ίδια τα ισλανδικά έπη.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο, εικαστικά τολμηρό και κινηματογραφικά ανήσυχο, σκανδιναβικό δράμα.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
Το «A White White Day» μπορεί να μην φτάνει τα επίπεδα της εντύπωσης που άφησε το «Winter Brothers», αλλά δεν παύει να είναι μια ιδιαίτερη, αξιοπρόσεκτη, ξεχωριστή ταινία.
Τάσος Ντερτιλής
2020-01-06
Απώλεια και αγάπη, προδοσία και εκδίκηση, με φόντο το παγωμένο τοπίο της Ισλανδίας, σε ένα δυνατό ψυχολογικό δράμα με εκπληκτικό πρωταγωνιστή.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-01-14
Ο επιπτώσεις και συνέπειες μιας ιδέας που έχει δηλητηριάσει το μυαλό και την ψυχή του αστυνομικού είναι εδώ το ζουμί του έργου και ο Σίγκουρντσον τις διαχειρίζεται με υποκριτική μαεστρία, φτιάχνει έναν θλιβερό και ταυτοχρόνως επικίνδυνο άνθρωπο.
Άντα Δαλιάκα
2020-01-16
Το πένθος και η μοναξιά, τα διαφορετικά είδη αγάπης (το άνευ όρων δόσιμο των γονιών στα παιδιά σε αντίθεση με την ιδιοτέλεια που εμπεριέχει ο έρωτας) προσφέρονται για ένα υπαρξιακό δράμα που ο Πάλμασον κορυφώνει σε αγωνιώδες θρίλερ με πρωτότυπο αφηγηματικό τρόπο και με τη ματιά του εικαστικού που συνθέτει μοναδικές εικόνες σε ένα άγριο, απειλητικό, μυστηριώδες και ταυτόχρονα ατάραχο και ήρεμο τοπίο.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-01-12
Μια σκληρή ταινία γύρω από την απώλεια και τη διαχείρισή της, ειδικά από τη στιγμή που το μικρόβιο της αμφιβολίας απειλεί να δηλητηριάσει το μέχρι πρότινος αψεγάδιαστο lovestory.
Λήδα Γαλανού
2020-01-10
Βραβευμένο στις Κάνες, ένα στιλιζαρισμένα αχνό, συναισθηματικά εντατικό, κοινωνικό δράμα ή... σκανδιναβικό παραμύθι τρόμου, από τον δημιουργό τού «Winter Brothers», μια φαινομενικά «λευκή» ταινία για το σκοτάδι της εμμονής και της ψύχωσης, με επικάλυψη συναισθηματικού πάγου.
Κατερίνα Ανδρεάκου
2020-01-08
Ταινία χαμηλών τόνων αλλά υψηλής έντασης, αργών ρυθμών αλλά δυνατών σύντομων εξάρσεων, με φειδωλό διάλογο αλλά καίριο και άκρως σημαντικό μήνυμα περί καταπιεσμένων συναισθημάτων και των πιθανών συνεπειών της (κυρίως ανδρικής) κατάθλιψης.
nicolas1810
Ωραίο όσο και αργό στην εξέλιξή του ισλανδικό δράμα, με έναν σπαρακτικά οργισμένο πρωταγωνιστή, με όμορφη φωτογραφία της ισλανδικής φύσης και με (περίπου) αστυνομικού τύπου πλοκή.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2020-01-02
Εντέλει, εκεί που πάει να μπαντάρει η βάρκα, έρχεται το φινάλε, ρεαλιστικό και σουρεάλ ταυτόχρονα, για να σώσει την ταινία από το να μείνει στη θύμηση ως μια ενδιαφέρουσα άσκηση – εικαστικού – ύφους. Το ταλέντο είναι εκεί, αλλά (δεν το πιστεύω πως το γράφω αυτό για μη ελληνική ταινία) λείπει το καλογραμμένο σενάριο. Την επόμενη φορά, φίλε.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μια ενδιαφέρουσα ταινία, που ορισμένες φορές πλατειάζει και σίγουρα θέλει και μία μικρή προσπάθεια για νακατανοηθεί η ψυχοσύνθεση των Ισλανδών.
Απόστολος Κίτσος
Αργόσυρτο και βραδύκαυστο δράμα που μιλά για την απώλεια και την εκδίκηση, με τρόπο αρχικά γοητευτικό, στη συνέχεια ανησυχητικά μινιμαλιστικό και τελικά out of focus μάλλον απογοητευτικό.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-01-04
Ένα υποβλητικό δράμα και ταυτόχρονα μια συναισθηματικά αφοπλιστική ταινία για το πένθος αλλά και μια σπουδή στην αρρενωπότητα, το φιλμ χάνει στο τέλος τον προσανατολισμό του, αφήνοντας μια φάλτσα νότα σε ένα αξιόλογο δείγμα γραφής.
