Η Αλήθεια(2019)
(La Vérité / The Truth) | Πρώτη προβολή: 16-01-2020
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Η ταινία βέβαια του Κόρε-έντα και σωστό κινηματογραφικό ρυθμό έχει (το ρυθμό εκείνο που απαιτεί η κάθε σκηνή) και την ποίηση εκείνη που δίνει μια άλλη διάσταση στην όλη ταινία.
Αντριάν Σαλτέ
Μέσα από ένα ωμό ρεαλισμό, ο Kore-eda ενδιατρίβει σε μια πληθώρα περίπλοκων ζητημάτων που αφορούν τις οικογενειακές σχέσεις και τη συνάφεια τους με την καλλιτεχνική αρτιότητα.Και εκεί που ο ίδιος θα μπορούσε να καταλήξει σε ένα cliché συμπέρασμα, προτιμά να διατηρήσει αυτή την περιπλοκότητα της σχέσης μητέρας και κόρης μέχρι το τέλος.
Μαρία Γαβαλά
Μια ταινία λιτή και συνάμα πυκνή και πλούσια σε σημασίες, με τη συνήθη επιμονή του σκηνοθέτη να αναζητά συνεχώς και να αναδεικνύει την αξία των λεπτομερειών.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2020-01-20
Η πρώτη εκτός Ιαπωνίας ταινία του μεγάλου auteur δεν είναι μόνο μια απόδειξη για την και εκτός συνόρων αντοχή του οράματός του, αλλά και ένας φόρος τιμής στο μεγάλο κεφάλαιο του γαλλικού και παγκόσμιου σινεμά, την Κατρίν Ντενέβ.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Αν και σαν υπόθεση θυμίζει τη Φθινοπωρινή Σονάτα του Μπέργκμαν, ο Κόρε-Εντα ακολουθεί διαφορετική διαδρομή, ρίχνοντας όλη τη συναισθηματική δύναμη, στα γυρίσματα της ταινίας μέσα στη ταινία, εμπλουτίζοντας τη σπουδή του πάνω στην αλήθεια ως ψέμα και στο ψέμα ως αλήθεια, στο σινεμά, αλλά και στο πραγματικό κόσμο, με πολλαπλά επίπεδα μελέτης και κινηματογραφοφιλικής απόλαυσης.
Μίλτος Τόσκας
Η μεταφορά του έργου του σπουδαίου δημιουργού από την Ασία στην Ευρώπη ενέχει ένα ρίσκο. Το τόλμησε και πέτυχε διάνα στα δικά μου μάτια. Έχει να διαχειριστεί ιερά τέρατα κι όμως καταφέρνει να τους περάσει τη δική του ματιά. Μας δίνει αυτή τη φορά ένα πιο ανάλαφρο θέαμα, δίχως να αποκλίνει όμως από την ουσία του έργου του.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-01-18
Στην πρώτη του ταινία εκτός Ιαπωνίας, ακολουθώντας το παράδειγμα εδραιωμένων auteurs που βρίσκουν φιλόξενη την αγκαλιά της Γαλλίας, ο Κορε-έντα χαρίζει στην Κατρίν Ντενέβ μία από τις πιο αξέχαστες σκηνές μιας μεστής καριέρας.
Άγγελος Πολύδωρος
Η ταινία του Χιροκάζου είναι ένα ψυχολογικό δράμα σχέσεων με σωστά δομημένους χαρακτήρες και αρκετά καλές ερμηνείες.
Σοφία Γουργουλιάνη
Ο Κόρε-Έντα σκηνοθετεί άφωνος μπροστά στην εικόνα τού πάντα ιδανικού και ειδυλλιακού Παρισιού, χαρίζοντας μας τις πιο όμορφες εικόνες της φιλμογραφίας του και βρίσκοντας πιστούς οπαδούς στους εραστές της Πόλης του Φωτός. Αποσβολωμένος όμως μπροστά στα στενοσόκακα της πόλης και -ενδεχομένως- στην ομορφιά των πρωταγωνιστριών του, ο Κορέ Έντα διαθέτει εδώ ένα σενάριο που στερείται εμφανώς του βάθους προηγούμενων ταινιών, με τους χαρακτήρες να αναμασούν πρότυπα και στιγμές κινηματογραφικών παρελθόντων.
Χάρης Αναγνωστάκης
Μια ταινία που μπορεί να μην έχει δραματικές εξάρσεις, τη στιβαρότητα ενός γυναικείου δράματος, αλλά έχει όλεςαυτές τις αποχρώσεις που σκιάζουν και συνάμα φανερώνουν τη δύσκολη σχέση, μεταξύ μητέρας και κόρης καιειδικά όταν η πρώτη είναι πετυχημένη και όλος ο κόσμος γυρίζει γύρω απ' αυτή.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Στρωτό φιλμ με μια απολαυστική Κατρίν Ντενέβ στον ρόλο της μεγάλης σταρ (που είναι άλλωστε) σαν να παίζει τον εαυτό της και μια Μπινός που απλά ακολουθεί το χειμαρρώδες ποτάμι της Ντενέβ.
Φίλιππος Χατζίκος
Εκεί λοιπόν που λοιποί ομότεχνοί του (φερ' ειπείν ο Ασγκάρ Φαραντί), μεταφέροντας την αισθητική τους εκτός συνόρων καταλήγουν να παραδίδουν έργα με αλλοιωμένο όραμα, ο Κόρε-έντα σφραγίζει φαρδιά πλατιά την «Αλήθεια», και όχι μόνο επειδή κρατά τη σκηνοθεσία, το σενάριο και το μοντάζ για τον εαυτό του, αλλά γιατί χρησιμοποιεί αυτή την προσωρινή μετεγκατάσταση ως ευκαιρία για να καταθέσει στον κινηματογραφικό κόσμο κάτι που δε θα μπορούσε να δημιουργήσει στη φυσική του έδρα.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Όλη αυτή η αμφισημία και το πήγαινε – έλα και το μπαλαντζάρισμα ανάμεσα στη μυθοπλασία και το «αληθινό» κι όλη αυτή η (καλοδεχούμενη από τον γράφοντα) ελαφράδα ίσως στερήσει από κάποιους θεατές αυτό που ενδεχομένως επιθυμούν: ένα πιο στιβαρό δράμα. Ναι, αλλά είναι φθινόπωρο (στην ταινία) και τα χρώματα των δέντρων και των λουλουδιών έχει αλλάξει καθώς περνάει ο φιλμικός χρόνος από την αρχή προς το φινάλε του φιλμ. Το προσέξατε; Ωραίος, ωραίος Kore-eda.
Άντα Δαλιάκα
2020-01-14
...ένα άκρως σινεφίλ έργο που παίζει διαρκώς με την αντίληψη της αλήθειας και της πραγματικότητας.
Λήδα Γαλανού
2020-01-10
Με τη μετατόπιση του πολιτισμικού πλαισίου, με τη βύθιση σ' ένα σύμπαν τόσο πιο γνώριμο, με ισορροπίες πιο προφανείς, το σινεμά του πράγματι χάνει κάτι από την ιδιοσυγκρασία του. Όχι τόσο Οζου, λίγο πιο... Ντεπλεσέν, ο Κόρε-εντα θυσιάζει στην ταινία την προσωπική του, διακριτική εκκεντρικότητα, το ελαφρύ μυστήριο που σκεπάζει χαρακτηριστικά τους ήρωες των ταινιών του.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Ο Ιάπωνας Χιροκάζου Κόρε Εντα, μετρ στον χειρισμό «προβληματικών» οικογενειών («Κλέφτες καταστημάτων» «Πατέρας και γιος»), κεντά με σχολαστική επιμέλεια τις εντάσεις ανάμεσα στις δύο γυναίκες (και όχι μόνον) και αφήνει τη σταρ του, την Ντενέβ, να δώσει ένα μικρό ρεσιτάλ μέσα από το οποίο ο θεατής βιώνει όλη τη ματαιοδοξία, την «τρέλα», τη φιλοδοξία, μα και το ταλέντο μιας γυναίκας γεννημένης να τραβά την προσοχή των άλλων.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2020-01-16
Αν και δεν απογειώνεται ποτέ ο ρυθμός της, την ταινία διατρέχουν μια οικεία θαλπωρή, ο διακριτικός λυρισμός και μια αβίαστη τρυφερότητα, στοιχεία που αποτελούν σήμα κατατεθέν της μειλίχιας σκηνοθεσίας του Χιροκάζου Κορεέντα.
Ηλίας Δημόπουλος
2020-01-12
Ο Κόρε-Εντα καταφθάνει στην Ευρώπη (δη στη Γαλλία) κι ένα εξόχως κατάλληλο καστ σπεύδει να τον συνδράμει στην τρυφερή του αποδόμηση της ευρωπαϊκής (δη σκανδιναβικής) βαθυστόχαστης υπερδραματοποίησης των πεπερασμένων ανθρώπινων ορίων.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-01-04
Είναι ένα μάλλον ισχνό φιλμ στην φιλμογραφία του Κόρε-έντα και από αυτά που λογικά δύσκολα θα χαραχτούν στη μνήμη μας. Αλλά δεν είναι χωρίς τις αρετές και την ανάλαφρη γοητεία του.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Είναι ένα φιλόδοξο εγχείρημα για το Kore-eda, αλλά πάνω σε αυτή τη φιλοδοξία πολλές από τις ικανότητές του , όπως , στο να γράφει ένα τρυφερό οικογενειακό δράμα όπως ο Χρυσός Φοίνικας των Shoplifters του , καταλήγουν μπερδεμένες.
Κωνσταντίνος Καραγάνης
Σε καμία περίπτωση δεν είναι μία αδιάφορη ταινία. Και μόνο για την Deneuve, αξίζει την προσοχή σας...
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-01-06
Έχει κάποια διασκεδαστικά ιλαροτραγικά επεισόδια, πετυχαίνει σε αρκετά σημεία να είναι εκφραστικό ή συναισθηματικό, δίνει εύστοχα την ανταγωνιστική σχέση των δύο γυναικών με τη χημεία των Ντενέβ - Μπινός να λειτουργεί απρόσμενα ρεαλιστικά. Αλλά ως εκεί.
Κώστας Ζαλίγκας
Το σενάριο δεν στοχεύει πουθενά ιδιαίτερα και οι λίγες καλές στιγμές προέρχονται από κάποιες ελάχιστες σκηνές που ερμηνεύονται με διάθεση από τις δύο πρωταγωνίστριες.
Χρήστος Σκυλλάκος
Δεν φταίει το περιεχόμενο. Είναι ένα περιεχόμενο που θέλουμε να αναλυθεί αλλά που θέλουμε ταυτοχρόνως να μας εντυπωθεί αριστουργηματικά. Φταίει η φόρμα. Φταίει η κινηματογράφιση, φταίει η αδυναμία του Kore-eda να χειριστεί σενάριο, μοντάζ και υποκριτική. Φταίει κυρίως η μη κατανόηση και εμβάθυνση στην γαλλική (και ευρωπαϊκή) κουλτούρα και αντίληψη.
Νίκος Παλάτος
2020-01-02
Το αναγνωρίσιμο καστ δύναται να σταθεί ως αιτία προσέλκυσης ενός ευρύτερου adult κοινού στις αίθουσες, ουδεμία όμως «Αλήθεια» θα ανακαλύψει σε δαύτο. Μόνο ένα άκρως ανούσιο οικογενειακό δράμα θα εισπράξει, με μια-δυο πικάντικες (από τα κινηματογραφικά παρασκήνια) ατάκες.
