Το Βαμμένο Πουλί(2019)
(The Painted Bird) | Πρώτη προβολή: 05-03-2020
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-03-20
Ταινία που λόγω των σκληρών σκηνών της απευθύνεται σε θεατές με ατσαλένια νεύρα αλλά συγχρόνως, ένας ασπρόμαυρος, μεγαλειώδης κινηματογράφος με πλάνα που κόβουν την ανάσα παραπέμποντας στο σινεμά του δημιουργού παλαιότερων εποχών, το «Βαμμένο πουλί» έχει αρκετή προϊστορία.
Ανδρέας Κουταλάς
Πρόκειται για μία ταινία που η θέαση της απαιτεί αντοχή και γερό στομάχι, αν όμως ξεπεραστεί η ακρότητά της, η εξαιρετική ασπρόμαυρη φωτογραφία της δίνει μία σουρεαλιστικά ονειρική ποιότητα στη βία της.
Φίλιππος Χατζίκος
Πρόκειται αναμφιβόλως για δύσκολο θέαμα, ικανό να προκαλέσει οξείες αντιδράσεις στους θεατές με δυσανεξία στη στυγνή βία (όπως έγινε στο φεστιβάλ της Βενετίας). Εγείρει όμως το θυμικό των υπολοίπων με τρόπο αξιοσημείωτο, συνιστά μια μείξη κλασικού και μοντέρνου κινηματογράφου, μια κινηματογραφική σύμπραξη δυστοπίας και βιωμένης φρίκης.
Κώστας Ζαλίγκας
Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Γέρζι Κοζίνσκι, το «Βαμμένο πουλί» δεν διστάζει να δείξει τη σκληρότητα και την αγριότητα αυτού του κόσμου με τον πιο ωμό τρόπο αλλά ταυτόχρονα και τόσο ακαταμάχητα που δύσκολα παίρνεις τα μάτια σου από πάνω του.
Στράτος Κερσανίδης
Ταινία καθηλωτική με υποβλητική ασπρόμαυρη φωτογραφία και έναν μικρό πρωταγωνιστή ο οποίος εντυπωσιάζει με την ανέκφραστη ...εκφραστικότητά του!
Κωνσταντίνος Κόντης
Η αισθητική και η θεματολογία της ταινίας παραπέμπουν ευθέως σε Bela Tarr καθώς και στα Παιδικά Χρόνια του Ιβάν του Tarkovsky: μεγαλοπρεπή πλάνα, μοναχικοί ήρωες και περιοχές, αμάλγαμα κινηματογραφικής ποίησης και ανθρώπινου ψυχισμού, όπου το ένα βρίσκει στήριγμα στο άλλο για μια καλλιτεχνική εξύψωση. Έτσι το Βαμμένο Πουλί, τριών περίπου ωρών, αποτελεί μια μοναδική εμπειρία.
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2020-03-18
Προορισμένη για θεατές με γερά νεύρα και στομάχια, η ταινία-σοκ του φετινού Διαγωνιστικού της Βενετίας αποτυπώνει τη φρίκη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με έναν αποτρόπαιο, ζοφερό και σε κάθε περίπτωση συγκλονιστικό τρόπο.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-03-16
Ο Γιος του Σαούλ του Λάσλο Νέμες ήταν μια μονοχρωματική κόλαση του Δάντη, μια ανελέητη αμόρσα στο τέλος της λογικής. Στο Βαμμένο Πουλί ο Μαρχούλ επιλέγει στιλπνό μαυρόασπρο και αργά tracking shots για να αποδώσει τον εφιάλτη με ψήγματα ελπίδας και μερικές σκηνές, σχεδόν ειδυλλιακές, συνώνυμες της ζωής.
Ιάκωβος Τσαγκαράκης
Είναι βαριά, είναι ωμή, είναι από τις ταινίες που βλέπεις μία φορά στην ζωή σου, κι όμως αυτή η μία φορά αρκεί για να γεμίσει η σκέψη σου και να αδειάσει το στομάχι σου.
Ιφιγένεια Καλαντζή
Έμπειρος σκηνοθέτης ο 60άρης Μαρχούλ δίνει έμφαση σε εντυπωσιακές, παρότι σκληρές εικόνες, περιορίζοντας ομιλίες και διαλόγους. Εξαιρετική είναι η ασπρόμαυρη φωτογραφία έντονου κοντράστ, του βετεράνου Τσέχου διευθυντή φωτογραφίας Βλαντιμίρ Σμουτνί, με ωραία καδραρίσματα και γωνίες λήψης, που αναδεικνύουν τοποθεσίες και χώρους μέσα από το βάθος πεδίου, με αλληλουχία μακρινών-κοντινών πλάνων, αλλά και το κορυφαίο επεξεργασμένο μοντάζ.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Είναι βέβαια σκληρό. Και δύστροπο. Είναι, όμως, κι ένα έργο που, από τη στιγμή που σε ενδιαφέρει το σινεμά στο «εν γένει» του κι όχι μόνο στο στενό ψυχαγωγικό κομμάτι του, οφείλεις να το δεις.
Ηλίας Δημόπουλος
2020-03-14
Εξόφθαλμα καλλιτεχνικό σινεμά αργών ρυθμών, θεματικού βάρους κι αφηγηματικής ισχύος, που αμβλύνεται λόγω τυπικών του σινεμά που υπηρετεί χαρακτηριστικών. Οι λάτρεις, ωστόσο, θα αποζημιωθούν με το παραπάνω.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2020-03-12
Ο ωμός ρεαλισμός του φιλμ θυμίζει το αξεπέραστο αντιπολεμικό αριστούργημα του Κλιμόφ «Έλα να δεις», με τη διαφορά πως εδώ η εικόνα δεν μαλακώνει στιγμή, πλην του φινάλε όπου για μία και μοναδική φορά η ελπίδα μοιάζει να έχει θέση σε αυτό τον εφιαλτικό κόσμο.
Χρήστος Μήτσης
Εντυπωσιακά στιλιζαρισμένη όσο και αβάσταχτα ωμή καταγγελία συλλογικής αποκτήνωσης στα χνάρια των ταινιών «Τα Παιδικά Χρόνια του Ιβάν» και «Έλα να Δεις».
Άντα Δαλιάκα
2020-03-10
Το απόκοσμο και φωτεινό αγροτικό ταμπλό βιβάν δίνει αληθινά υποβλητικές εικόνες από τις οποίες δεν ξεκολλάς τα μάτια σου.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ακραίο και σοκαριστικό για τον μέσο, απροετοίμαστο θεατή, το ασπρόμαυρο αυτό εφιαλτικό ταξίδι του μικρού ήρωα στη καρδιά του σκότους, ήταν παρόλα αυτά, η επίσημη πρόταση της Τσεχίας για το Όσκαρ Διεθνούς (Ξενόγλωσσης), Ταινίας.
kazanipouvrazei
Η σκηνοθετική πυξίδα δείχνει προς το Έλα να Δεις του Έλεμ Κλίμοφ, εδώ όμως με ακόμη πιο ψυχρά στυλιζαρισμένο ύφος. Υπάρχουν σκηνές που δύσκολα αποβάλλονται από τη μνήμη, όπως εκείνη με τη μάγισσα που θάβει το αγόρι στη γη μέχρι το λαιμό, μέχρι εκεί που επιτρέπει στα κοράκια να τον ραμφίζουν.
gaRis
Αφηγηματική οικονομία και ευθυτενές πολιτικό σχόλιο είναι δυο λόγοι για τους οποίους ο Marhoul δεν πέτυχε ολοσχερώς να παραδώσει το επικό πολεμικό φιλμ επιβίωσης που είχε στο μυαλό του, ενδεχομένως αφήνοντας μια γεύση ανικανοποίητου στους λίγους τολμηρούς που θα ακολουθήσουν μέχρι την τελική σεκάνς για να μάθουν το όνομα του Παιδιού, το οποίο σα βαμμένο πουλί χάθηκε στο σμήνος της ανθρώπινης κακίας που εφόρμησε να του κατασπαράξει την αθωότητα.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Σκληρή ταινία που πιάστηκε η ψυχή μου. Σημαντικό ατού τα υποβλητικά ασπρόμαυρα πλάνα, να καλύπτουν εντέχνως την αλαλία του μικρού πρωταγωνιστή, το δυνατό, διεθνές καστ και τα σκηνοθετικά δεσίματα της τσέχικης σχολής των ευκόλως εννοούμενων να υπερπηδούνται, εμβαπτισμένα στον υπαρκτό, ακραίο, ποιητικό ρεαλισμό αντάμα με μπεργκμανιακές ερμηνείες.
Ελένη Κουκουρίκου
Πέρα από τις στιγμές ρήξης του τέταρτου τοίχου, η προβλεψιμότητα των σύντομων επεισοδίων που συμμετέχουν οι ηθοποιοί είναι άσχημη στο σημείο της παρωδίας. Αντί να αφεθούμε σε μια εκδοχή των τραγωδιών, η ταινία αυτή είναι ένας εφιάλτης με γρήγορο ρυθμό που κανένας από τους συμμετέχοντες δεν έχει το χρόνο ή τη διανοητική ικανότητα του να καταλάβει. Η ταινία απογοητεύει τον θεατή της αναφορικά με την ανθρώπινη φύση.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-03-06
Κατασκευασμένο ως συρραφή από βινιέτες κλιμακούμενης βίας στα όρια της αυτοπαρωδίας, το φιλμ χρησιμοποιεί μια ασπρόμαυρη αισθητική δανεισμένη από το σινεμά ενός Μπέλα Ταρ δίχως καμία εσωτερική ποίηση να αναδεικνύει τις εικόνες.
Λήδα Γαλανού
2020-03-04
...προκλητικά ανοικονόμητη, επενδύει τόσο στο shock value, στον προοδευτικό αποτροπιασμό του θεατή, που καταλήγει να πλησιάζει λιγότερο τον αντιπολεμικό, αντιφασιστικό κινηματογράφο και περισσότερο έναν νοσηρό ηδονισμό του τρόμου.
Νίκος Παλάτος
2020-03-02
Οι σύντομες εμφανίσεις γνωστών ηθοποιών στο καστ λειτουργούν και ως δόλωμα, αφού οι αναγνωρίσιμες φάτσες δεν είναι αυτό που μένει από «Το Βαμμένο Πουλί». Εκείνο που στο τέλος κερδίζει είναι ο δήθεν εντυπωσιασμός ενός εκβιαστικά επιδιωκόμενου σοκ. Τρίωρης διάρκειας, μάλιστα...
