Έρημη Χώρα(2020)
(The Wasteland) | Πρώτη προβολή: 20-01-2022

80
Δημήτρης Μπάμπας
Ασπρόμαυρη φωτογραφία, μια αισθητική και μια κινηματογράφηση που κάνει αναφορές στο έργο του Bela Tarr και του Θόδωρου Αγγελόπουλου, μνήμες από τον νεορεαλισμό (έτσι και αλλιώς τόσο συχνές στο ιρανικό σινεμά), το σκηνικό, ο τόπος και οι χώροι του εργοστασίου ως ένας άλλος χαρακτήρας της δραματικής πλοκής: η ταινία κορυφώνεται ως μια αληθινή τραγωδία. Εντέλει αυτός ο τόπος δεν υπήρξε παρά μια φυλακή για όσους πιστά τον υπηρέτησαν...
80
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Ο Μπαχρανί δημιουργεί έναν ιδιαίτερο μικρόκοσμο που μέσα από τα πάθη του και τα παθήματά του αντικατοπτρίζει κάτι ευρύτερο και πιο μεγάλο που αφορά πολλούς και πολλά περισσότερα από όσα θα φανταζόταν κανείς.
80
Ιωσηφίνα Γριβέα
Ο Μπαχραμί, με κατασκευαστικές επιρροές από Κουροσάβα, έχει φτιάξει ένα ασπρόμαυρο κομψοτέχνημα από ισχυρές εικόνες, αραιούς διαλόγους και επαναλαμβανόμενες κινήσεις από τους χαρακτήρες που δημιουργούν ένα υπνωτικό περιβάλλον, τόσο για τον θεατή όσο και για τους ίδιους τους ήρωες που μοιάζουν ανήμποροι να σπάσουν τη ρουτίνα τους και να διεκδικήσουν ένα διαφορετικό μέλλον.
80
Ιφιγένεια Καλαντζή
Μακριά από τη φλυαρία των συμπατριωτών του σκηνοθετών, που επιδόθηκαν σε ηθικοπλαστικά μελοδράματα, ο Μπαχραμί επιλέγει ένα ποιητικό σινεμά, στα χνάρια του Κιαροστάμι, με σιωπές, ελάχιστους διαλόγους και αριστουργηματική κινηματογράφηση, ενώ σύμφωνα με τα λεγόμενά του, είναι επηρεασμένος από το υπαρξιακό σινεμά του Μπέλα Τάρ, ειδικά με το φιλοσοφικό σχήμα επανάληψης στο «Άλογο του Τορίνο» (2011).
80
Χάρης Αναγνωστάκης
Εικαστικά μεγαλειώδες δράμα, σε ασπρόμαυρο, δείγμα της σπουδαίας ιρανικής σχολής, από τον «πρωτάρη» Αχμάντ Μπαχραμί, ο οποίος εκτός από το ταλέντο του δείχνει ότι διαθέτει και βαθιά σκέψη, αλλά και τον τρόπο να τη μετουσιώνει σε υποβλητικές εικόνες, να κάνει έναν σπουδαίο κινηματογράφο, που μας θυμίζει αλλοτινές εποχές
80
Ματθαίος Λεωνίδας
Η «Έρημη χώρα» (The Wasteland), το εικαστικό αριστούργημα του Ιρανού Αχμάντ Μπαχραμί, μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη ορισμένες σημαντικές παθογένειες της ιρανικής πραγματικότητας.
80
Ηλίας Δημόπουλος
2022-01-20
Στιλιζαρισμένο δράμα πολλών αρετών και συνταρακτικού φινάλε, που θα ενθουσιάσει τους θαυμαστές του κινηματογράφου του Μπέλα Ταρ. Αλλά όχι μόνο.
80
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Σε ένα αξιοπρόσεκτο κινηματογραφικό ντεμπούτο, ο σκηνοθέτης από το Ιράν επιδίδεται σε μια άσκηση κυκλικής αφήγησης όπου κάθε φορά η τροχιά της εξιστόρησης μας φέρνει όλο και πιο κοντά στον προορισμό, κάθε φορά από μια γειτονική διαδρομή.
80
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2022-01-18
Παρόλο που πρωτοεμφανιζόμενος, ο Αχμάντ Μπαχράμι, καταφέρνει με την πρώτη του αυτή ταινία, να φτιάξει μια ελεγεία γύρω τόσο από άτομα φυλακισμένα σ' ένα τρόπο ζωής από τον οποίο δεν μπορούν να αποδράσουν όσο και από ένα εξαφανισμένο τρόπο ζωής και μιας υπό διάλυση κοινωνίας.
70
Χρήστος Μήτσης
2022-01-16
Ελεγειακό τέμπο, στεγνή, λιτή αφήγηση, αίσθηση υπαρξιακού θρίλερ: με το μελαγχολικά μεγαλόπρεπο στιλ ενός Μπέλα Ταρ, ο πρωτοεμφανιζόμενος Μπαχραμί αποχαιρετά πικρά έναν ολόκληρο τρόπο ζωής που συμπαρασύρει ανθρώπους, ελπίδες και αξίες.
70
Μίλτος Τόσκας
Με μία ιδιαίτερα εικαστική ματιά "ακτινογραφεί" την κοινωνία των προαστίων, μέσα από μία καλά στημένη αλληγορία, που ψάχνει ελπίδα κι ένα καλύτερο αύριο γι' αυτήν, αλλά κυρίως για τα παιδιά που φέρνει στη ζωή. Η πλοκή δίνει κυμαινόμενη ένταση όσο πλησιάζουμε προς το συγκινητικό φινάλε.
60
Λήδα Γαλανού
2022-01-10
Φορμαλιστής πέρα για πέρα, ο Μπαχραμί εκθέτει χωρίς να προλαβαίνει να εμβαθύνει, καθώς το παζλ της δομής του οδηγεί και τις σεναριακές επιλογές. Είναι, όμως, το φιλμ του τόσο επιμελημένα μινιμαλιστικό και τόσο αυθεντικά ανθρωπιστικό, που το σύνολο κερδίζει το στοίχημα και της γοητείας και της πολιτικής φωνής.
60
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2022-01-12
Οι αργοί, εσωτερικοί ρυθμοί, τα κάδρα που αιχμαλωτίζουν την ματιά και μια άνευ προηγουμένου ασπρόμαυρη φωτογραφία μετατρέπουν την παρακολούθηση αυτής της ταινίας σε μια ασυνήθιστη εμπειρία.
60
Πόλυ Λυκούργου
2022-01-08
Βαριά, μακάβρια ατμόσφαιρα από το πρώτο πλάνο μέχρι το τελευταίο η ταινία βιώνεται δύσκολα κι επίπονα. Ο Μπαχραμί δε θα κάνει εύκολη την θέαση, δε θα αφήσει χαραμάδα για φως ή οξυγόνο.
60
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Μια ασπρόμαυρη, εμπνευσμένη παραβολή για την εξουσία και τους μηχανισμούς αλλοτρίωσης που δεν αδιαφορεί για τον απλό άνθρωπο αλλά φροντίζει να φωτίσει- έστω και με τον πιο σκληρό τρόπο- τις πιο συγκινητικές και ανιδιοτελείς πτυχές του.
60
Αγγελική Καρυστινού
Ασπρόμαυρα πλάνα, αργόσυρτα τράβελινγκ και πυκνές σιωπές συνθέτουν το πορτρέτο ενός παρελθόντος που αναζητά μανιασμένα έναν λόγο ύπαρξης στο παρόν, με κεντρικό άξονα έναν καταραμένο έρωτα.
60
Δημήτρης Δανίκας
2022-01-14
Σκληρό-Μόνο για απαιτητικούς.
50
Κώστας Ζαλίγκας
Ένα πιο φροντισμένο σενάριο, που θα έδινε περισσότερο χρόνο στις διαπροσωπικές σχέσεις και δεν θα στεκόταν στους τυπικούς διαλόγους που μπορεί να ακούσει κανείς σε ένα εργοστάσιο, θα έδινε άλλη ώθηση σε αυτό το βραβευμένο στη Βενετία εγχείρημα.
50
Γιάννης Βασιλείου
2022-01-06
Όπως έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Ρότζερ Έμπερτ, στο σινεμά μεγαλύτερη σημασία από αυτό που λες έχει ο τρόπος που το λες. Και ο Μπαχραμί το λέει περισσότερο με τον τρόπο ενός εικαστικού, ενός video artist που θέλει να καταθέσει ένα statement διά της επανάληψης, παρά με εκείνον ενός κινηματογραφικού σκηνοθέτη.
50
Απόστολος Κίτσος
2022-01-04
Ο Μπαχράμι θέλει να μιλήσει για την ταξική ανισότητα, την εκμετάλλευση των αφεντικών και το τυρρανικό ισλαμικό καθεστώς, αλλά το κάνει επιδερμικώς αλληγορικά, βάζει στο επίκεντρο και έναν βουβό έρωτα ανολοκλήρωτο, αλλά και μαζί μισοσχηματισμένο, τελικά το οικοδόμημα που στήνει (πολύ πολύ αργά και) με ευλαβική γεωμετρία, είναι πανέμορφο απ'έξω, όχι και τόσο λειτουργικό από μέσα.
40
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Πολύ ωραία όλα αυτά και ολοφάνερα, αλλά είπαμε: κανένας συντονισμός. Ταινία, που απευθύνεται σε απαιτητικούς θεατές, οι οποίο γνωρίζουν (και αναγνωρίζουν) τα ρίσκα των φεστιβαλικών ταινιών.
20
Βαρβάρα Κοντονή
2022-01-02
Όσο οι «δημιουργοί» συνεχίζουν να πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν ταινίες με... βλέμματα, παύσεις, αψυχολόγητα traveling και λειψά σενάρια, τόσο θ' αναγκαζόμαστε να βλέπουμε ταινίες όπως η «Έρημη Χώρα» σε... επίσης έρημες αίθουσες.