Η Δίκη(1962)
(The Trial / Le Proces) | Πρώτη προβολή: 09-07-2020
Νίκος Γαργαλάκος
Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα αδιάσειστο τεκμήριο ότι ο κινηματογράφος μπορεί να σταθεί στο ύψος ενός μεγάλου λογοτεχνικού έργου.
Χάρης Αναγνωστάκης
Το διάσημο φιλμ του Όρσον Γουέλς, ένα αριστουργηματικό δοκίμιο για την εξουσία, ξαναβγαίνει στους κινηματογράφους, σε ψηφιακές κόπιες. Ο ιδιοφυής Γουέλς, εδώ καταπιάνεται με το κλασικό μυθιστόρημα του Κάφκα και καταφέρνει ένα σκηνοθετικό, εικαστικό επίτευγμα, που θα ενθουσιάσει τους φανατικούς σινεφίλ, παρότι το θέμα του βαρύ και ασήκωτο.
Δημήτρης Δανίκας
Εμβληματικό, αλησμόνητο και ατσαλάκωτο αριστούργημα, παραγωγής 1962.
Άντα Δαλιάκα
2020-07-20
Ο Όρσον Γουέλς έλεγε ότι η «Δίκη» ήταν η καλύτερη του ταινία, ανώτερη και από τον «Πολίτη Κέιν». Ανεξάρτητα από το πως προσεγγίζει κανείς αυτά τα δύο αριστουργήματα, ο ίδιος οπτικοποίησε την ανολοκλήρωτη «Δίκη» του Φραντς Κάφκα στη μεγάλη οθόνη μέσα από μεγαλειώδεις, υποβλητικές εικόνες που συμβαδίζουν άψογα με τους καφκικούς διαλόγους τονίζοντας την υποταγή του ατόμου στα συστήματα εξουσίας.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2020-07-16
Ακόμη και παρά τη σύγχρονη εκδοχή που παρουσιάζει με το Αποκαλυπτικό (που δεν υπάρχει στον Κάφκα) φινάλε της ταινίας, ο Γουέλς καταφέρνει να παραμείνει στο πνεύμα του συγγραφέα, με τον καταδικασμένο, γεμάτο ανεξήγητες ενοχές, αναποφάσιστο μέχρι τότε, αντι-ήρωά του να παίρνει τελικά την απόφαση που θα ανατινάξει στον αέρα, με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο, την άδικη, απρόσωπη, βουτηγμένη σε ακατανόμαστα κρίματα, κοινωνία.
Κωστής Θεοδοσόπουλος
2020-07-18
Στα μέσα της παγκόσμιας περιπλάνησής του, και μετά την αποτυχία του στο Χόλιγουντ, ο Όρσον Γουέλς, με απόλυτη πλέον καλλιτεχνική ελευθερία, συλλαμβάνει στις αρχές του '60 την πιο φιλόδοξη μεταφορά σε ταινία του ανολοκλήρωτου μυθιστορήματος του Φραντς Κάφκα, πετυχαίνοντας να το εντάξει στο δικό του ασπρόμαυρο εξπρεσιονιστικό σύμπαν.
Γιώργος Παυλίδης
Ο Welles καταφέρνει να αποθεώσει την αυτονομία του κινηματογράφου, εκκινώντας από ένα μέγιστο λογοτεχνικό δημιούργημα όπως αυτό του Κάφκα. Αλλάζει τη σειρά των κεφαλαίων του βιβλίου, προσαρμόζει το σενάριο στα δικά του μέτρα, αλλάζει φυσικά το τέλος (στο βιβλίο ο Κ. πεθαίνει "σαν το σκυλί", καθώς ένας από τους εκτελεστές τού καρφώνουν ένα μαχαίρι στο στήθος), δημιουργεί εντυπωσιακά σκηνικά, και δηλώνει απερίφραστα ότι: "Η Δίκη είναι η καλύτερη ταινία που έχει γυρίσει ποτέ".
Λήδα Γαλανού
Από τις πιο έντονα στιλιζαρισμένες ταινίες του Γουέλς (έστω κι αν η προσωπική του αγαπημένη), ώστε να αποδίδει και τον συμβολισμό της γραφής του Κάφκα, παραμένει μια ταινία τεράστιας έμπνευσης και καινοτομίας στη σκηνοθεσία και τη φωτογραφία, αλλά και μια δυνατή πολιτική δήλωση.
Γιάννης Αποστολίδης
Μία άκρως γοητευτική όσο και απαιτητική κινηματογραφική εμπειρία, που προϋποθέτει την ανάγνωση του βιβλίου και χρειάζεται οπωσδήποτε τουλάχιστον μία δεύτερη θέαση για να ξεπεραστεί το αισθητικό σοκ της πρώτης και να αποκωδικοποιηθούν τα νοήματά της.
Ζήσης Μπαρτζώκας
Η ταινία αποτελεί ένα εικαστικό, σκηνοθετικό επίτευγμα του Welles, προσφέροντας στον θεατή απίστευτες εικόνες. Τα πελώρια σκηνικά (που φέρνουν στο μυαλό το γερμανικό εξπρεσιονισμό) αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο τονίζοντας την ασημαντότητα του ήρωα μπροστά στη Δικαστική Εξουσία, ανήμπορος να αντιμετωπίσει τη Γραφειοκρατία, ο οποίος θαρρείς ότι κινείται σαν μαριονέτα. Μια ταινία όμως που απευθύνεται καθαρά σε σινεφίλ κοινό.
vandimir
Τα πάντα στο φιλμ κατορθώνουν να επιβάλλουν ένα κλειστοφοβικό, αγχωτικό, εφιαλτικό κλίμα. Άλλωστε όλη η ταινία μπορεί να ειδωθεί ως ένας δίχως τέλος εφιάλτης, τρομαχτικός όπως όλοι οι εφιάλτες και σουρεαλιστικός όπως όλα τα όνειρα.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
...είναι η πλέον πειραματική ταινία του αμερικανού δημιουργού από την εποχή του «Πολίτη Κέιν»...
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2020-07-14
Μια κινηματογραφική μεταφορά του αριστουργήματος του Φραντς Κάφκα, η οποία δεν θα μπορούσε να το τιμήσει καλύτερα.
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
2020-07-08
Το ημιτελές έργο του Κάφκα, που εκδόθηκε κατόπιν του θανάτου του, το 1925, είναι η καλά ρυθμισμένη βόμβα στα χέρια του σκηνοθέτη Όρσον Γουέλς για να την τοποθετήσει περίτεχνα σε συγκεκριμένους πυλώνες των δικών του κοινωνικών αναθεωρήσεων. Η ταινία είναι το προσωπικό του αριστούργημα, όπως είχε αναφέρει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Τάσος Μελεμενίδης
2020-07-06
Το αποτέλεσμα είναι συναρπαστικό, ο ίδιος ο Γουέλς φώναζε πως αυτή είναι η καλύτερη ταινία του για να ανασκευάσει, αναξιόπιστος γαρ, τρία χρόνια αργότερα, λέγοντας ακριβώς το ίδιο για τις Καμπάνες του Μεσονυχτίου.
Μανώλης Κρανάκης
2020-07-12
Η ταινία που ο Ορσον Γουελς θεωρούσε την καλύτερη που έχει γυρίσει, μια εμπνευσμένη μεταφορά της «Δίκης» του Κάφκα σε ένα διαχρονικό σχόλιο πάνω στην εξουσία, τον άνθρωπο και το τέλος της λογικής ανάμεσά τους.
Χρήστος Μήτσης
Το λογοτεχνικό αριστούργημα του Φραντς Κάφκα διασκευάζεται σαν ένας μπαρόκ κινηματογραφικός εφιάλτης που αποτυπώνει όλη την υπαρξιακή απόγνωσή του.
Νίκος Παλάτος
2020-07-10
Πιστά δυστοπική μεταφορά του φερώνυμου αριστουργηματικού μυθιστορήματος του Κάφκα, «Η Δίκη» αποτελεί έναν αληθινό εφιάλτη που λειτουργεί σαν καθρέφτης της ανωνυμίας, της απομόνωσης και της παγίδευσης. Είναι ταυτόχρονα κι ένα έξοχο φιλμ, το οποίο με την πάροδο των ετών δεν έχει χάσει τη δύναμη και τη γοητεία του, σε αντίθεση με άλλα της... χαοτικά αλλοπρόσαλλης φιλμογραφίας του Όρσον Γουέλς.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2020-07-04
Ανάμεσα στην ριζικοσπαστικά προσωποκεντρική ανάγνωση των σαιξπηρικών κειμένων και σε μια αρρωστημένα τρομακτική ιστορία κοινωνικής διαφθοράς, η "Δίκη" (αν και όχι η πλέον εξέχουσα δουλειά του σκηνοθέτη) φέρει πολλές στυλιστικά τολμηρές ιδέες, με τον Γουέλς να μην χάνει ευκαιρία να εγκλωβίσει τον ήρωά του σε κάδρα-φυλακές και να αποτυπώσει τον ευρύτερο κοινωνικό ιστό ως δίχως ταυτότητα και χαρακτήρα κατασκευάσματα.
Σοφία Γουργουλιάνη
2020-07-02
Με την απουσία προσωπικού αισθητικού στίγματος, αλλά την εμφατική παρουσία εξαιρετικών ερμηνειών (Άντονι Πέρκινς, Ζαν Μορό), ο Γουέλς καταφέρνει εδώ -στα σημεία- να μας χαρίσει μια μεταφορά που μπορεί -και θα το κάνει- να μας γοητεύσει.
