Interruption(2015)
Πρώτη προβολή: 28-01-2016
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2020-03-20
Ο Ζώης με αυτοπεποίθηση που τσακίζει κόκαλα και κάτι όρχεις να, χτίζει ένα σύμπαν απίστευτο, στιβαρό, δωρικό, στο οποίο ή θα μπεις μέσα και θα μεταλάβεις την πεμπτουσία της τέχνης ή θα μείνεις απ' έξω κράζοντας γιατί θα πρέπει να «μασήσεις» το (πνευματικό) φαΐ σου και δεν θα ρουφήξεις απλά το νιανιά το οποίο σου έφτιαξε ο μάγειρας που πίστευες για σεφ, όπως έχεις συνηθίσει.
Γιάννης Ραουζαίος
2020-03-18
Το Interruption δεν είναι μια εύκολη πρόταση. Δεν νοιώθεις πως μπορείς να το δεις μονάχα μια φορά για να βγάλεις συμπεράσματα. Κάτι κρύβεται και αποκαλύπτεται αμφίσημα, αργά-αργά μέσα στην εξέλιξη της πλοκής του.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Οι πιο επιμελείς και λιγότερο (θεματικά) ανασφαλείς θεατές θα ανταμειφθούν κατάλληλα.
George Roussos
Η πρωτοποριακή αισθητική της ταινίας την κατατάσσει ως ένα ενδιαφέρον και εμπνευσμένο κινηματογραφικό ντεμπούτο. Το φιλμ είναι ταυτόχρονα αγωνιώδες και τολμηρό, καταφέρνοντας να αποτελεί σημείο σκέψης και προβληματισμού, καθώς σε ακολουθεί ενώ τα φώτα της αίθουσας ανάψουν και η μεγάλη οθόνη σβήσει.
Αχιλλέας Βασιλείου
Δύσκολο αλλά τόσο ιδιαίτερο κινηματογραφικό ταξίδι!
Φοίβος Κρομμύδας
2020-03-16
Το έναυσμα της γνωστής υπόθεσης με τους Τσετσένους που εισέβαλλαν σε μια θεατρική παράσταση στη Μόσχα το 2002, δίνει την ευκαιρία στον Γιώργο Ζώη να στοχαστεί πάνω στη φύση της ανθρώπινης ταυτότητας και να σκηνοθετήσει μια ταινία σίγουρα ενδιαφέρουσα, αλλά ταυτόχρονα δυσνόητη, με ισχυρές δόσεις απόκοσμης ατμόσφαιρας. Κάποιες εμμονές με τη φόρμα παρατηρούνται κατά τόπους, αλλά η ένταση διαρκεί, δεν εγκαταλείπει τον παρανοϊκό, υπαρξιακό του κόσμο.
Νάνσυ Μιχαηλίδου
2014-11-06
Ο Ζώης καλλιεργεί την ένταση κλιμακωτά, κι από τη μέση της ταινίας κι έπειτα, τη στιγμή που η αθωότητα εγκαταλείπει τη σκηνή, τα πράγματα μάλλον αγριεύουν μέχρι το καθαρτικό φινάλε, που δεν στερείται απογείωσης, αλλά και μιας νύξης περιπαικτικής, που έρχεται να μας υπενθυμίζει ότι πρόκειται για μια υπόθεση που θα συνεχίζεται «αδιάκοπα».
Γιώτα Τσιορβά
Εικαστικά άψογο, νοηματικά πλούσιο αλλά με τον δικό του ρυθμό. Αν δεν είσαι εξοικιώμενος με πιο απαιτητικα θεάματα που θέλουν να επιστρατεύσεις την καλή σου διάθεση και την υπομονή σου για να τα επεξεργαστείς, μην το τολμήσεις.
Μανώλης Κρανάκης
2020-03-14
Βάζοντας στον εαυτό του (αλλά και στον θεατή) δύσκολα, ο Γιώργος Ζώης καταφέρνει να χαλιναγωγήσει την πολύπλοκη και φορτωμένη «εγκεφαλικά» σεναριακή του ιδέα με μια άξια και ταυτόχρονα λειτουργική σκηνοθετική ενορχήστρωση, χωρίς ωστόσο να δίνει απαντήσεις για όλα όσα διαδραματίζονται πάνω στη σκηνή αυτής της ιδιότυπης παράστασης ή να ανεβάζει την ένταση εκεί που πραγματικά θα χρειαζόταν για να φτάσει αυτούσια στο θεατή, ξεχνώντας την υπόσχεση που είχε δώσει στο σαφώς καλύτερο πρώτο μέρος για μια ταινία που θα μπορούσε να λειτουργήσει πρωτίστως ως ένα θρίλερ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2020-03-12
Εικόνες που σε κρατούν διαρκώς με τα νεύρα τεντωμένα, ιδίως όταν βγαίνουν τα όπλα. Αν και η αλήθεια είναι ότι δεν καταλαβαίνεις πάντα τι ακριβώς γίνεται σε αυτή την ανταλλαγή ρόλων, δεν παύεις να είσαι εκεί μαζί τους. Θαρρείς ότι η ταινία ζητά από τον καθένα μας να κτίσει την δική του ταινία, να δώσει την δική του ερμηνεία.
Γιάννης Πατλάκας
Σίγουρα πάντως, αν και η ταινία του Ζώη είναι χειρότερη στο δεύτερό της μέρος με αρκετά κενά διαστήματα, είναι μία εντυπωσιακή προσπάθεια και καταφέρνει κάτι μοναδικό: να βάζει το κοινό του σινεμά στην θέση του κοινού του θεάτρου με τόσο εμφατικό τρόπο που το κοινό ζει την ταινία σαν να είναι εκεί.
Πάνος Γκένας
2020-03-10
Στη σκιά ενός έργου που καταγράφει θεμελιακές συγκρούσεις, το «Interruption» μπορεί να μην ελευθερώνεται από την επιρροή του μύθου...φανερώνει όμως έναν θαρραλέο δημιουργό που «δι' ἐλέου καὶ φόβου» βάζει ένα μεγάλο στοίχημα.
Γιώργος Κόνιαρης
2014-11-04
Κυλάει βασανιστικά αργά η ταινία, ο εκνευριστικός μεταμοντέρνος ευρωπαϊζων φορμαλισμός είναι και εδώ παρών, όπως στις περισσότερες art ελληνικές ταινίες των τελευταίων ετών, και πολύ γρήγορα χάνει την επικοινωνία με το θεατή του.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
Αυτό το θεαματικά ατμοσφαιρικό φιλμ είναι περισσότερο εγκεφαλικό απ' όσο θα έπρεπε για να γίνει αληθινά δυνατό και την ίδια στιγμή σμιλεύει περισσότερο τη φόρμα αντί να ακονίζει την αιχμηρότητα των ιδεών του. Και κάπως έτσι σε αφήνει μετέωρο να αναγνωρίζεις την τόλμη και το θάρρος του, μα και αμήχανο απέναντι σε μια υπερβολικά εστέτ θεώρηση του σινεμά.
Λήδα Γαλανού
2020-03-08
Το «Interruption» είναι, από πρόθεση, μια ταινία αναρχική με εστέτ ενδυμασία, πράγμα που εμπεριέχει μια επιτήδευση. Όποιες αδυναμίες έχει, από την άλλη πλευρά, προέρχονται από την επιθυμία ενός πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη να «συστηθεί», να δείξει τι μπορεί να κάνει, ενίοτε σε βάρος της πυκνότητας.
Τατιάνα Καποδίστρια
Τα ρευστά όρια μεταξύ πραγματικότητας και θεάματος, και η ευθύνη του «θεατή» συνιστούν τον πυρήνα αυτής της δουλεμένης, αλλά αμήχανα αμφίσημης και επιτηδευμένης πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Ζώη.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2020-03-02
Η έλλειψη αντίθεσης αφαιρεί σημαντικά από το δράμα, την ένταση, την απειλή, τον εφιάλτη και εν τέλει την τραγωδία που διατρέχει το έργο μέσα στο έργο. Το στυλ, που ο Ζώης σίγουρα διαθέτει, δεν λειτουργεί πάντα υπέρ του Interruption.
Χρήστος Μήτσης
2020-03-06
Εγκεφαλική και εσωστρεφής αλληγορία πάνω στο θέαμα, την αναπαράσταση και τα όρια ζωής και τέχνης. Συμμετοχή στα φεστιβάλ Βενετίας, Τορίνο και Θεσσαλονίκης.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2020-03-04
Αυτό που λείπει από το φιλμ είναι η αιτία (ή έστω η αφορμή) για όλα όσα γίνονται, ακόμα και αν υποθέσει κανείς ότι αυτή τοποθετείται γενικά στις κρίσιμες συνθήκες της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Όχι ότι είναι de facto απαραίτητο να κάνει ξεκάθαρη την agenda του, όμως ένα φιλμ που στόχο έχει τόσο πολύ τη δημιουργία αντίδρασης (ακολουθώντας τις αρχές του κλασικού θεάτρου) επιβάλλεται να δηλώνει πιο καίρια τη θέση του, αλλιώς μοιάζει σαν να ξεφεύγει από τη δύσκολη θέση, κάτι που γίνεται εμφανές στο μεσαίο κομμάτι της ταινίας, το οποίο χαρακτηρίζεται από την έλλειψη κατεύθυνσης.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2014-11-02
Κάποιοι θα το θεωρήσουν υπερφίαλο ή και άκρως εγκεφαλικό. Ίσως και να είναι έτσι. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν είναι αποτυχημένο. Η τολμηρή γλώσσα και ο πειραματικός αφηγηματικός ιστός του θα ξενίσει – αν όχι απωθήσει- το μέσο θεατή. Στόχος του Ζώη πάντως δεν δείχνει να είναι αυτός αλλά ούτε και η συνδιαλλαγή με ένα εκλεκτικό ή πιο ψαγμένο κοινό. Πρόθεση του είναι η διαμόρφωση μιας πρωτοποριακής αισθητικής.
