Δεν Είμαι ο Νέγρος σου(2016)
(I Am Not Your Negro) | Πρώτη προβολή: 16-11-2017
Γιώργος Νυκταράκης
Το θέμα είναι από μόνο του πολύ δυνατό, με πολλές εικόνες και μαρτυρίες που βλέπουμε να είναι συγκλονιστικές, χωρίς όμως να εμμένει σε μια συνεχή παρουσίαση αδικιών και εκμετάλλευσης.
Ιάκωβος Γωγάκης
Όλα τα αφηγηματικά κομμάτια τοποθετούνται στην κατάλληλη θέση, υπάρχει ένας διαπεραστικός ρυθμός και το μοντάζ είναι κάτι περισσότερο από καλοδουλεμένο. Ναι, πρόκειται για στρατευμένο πολιτικό σινεμά...αλλά τρομερά κοφτερό και βαθύ, η πιο πλήρης κινηματογραφική αναφορά για τις φυλετικές διακρίσεις στην Αμερική, είναι αυτό εδώ το έργο.
Έλενα Χρηστοπούλου
2017-11-20
Ο λόγος του Μπόλντουιν είναι οξυδερκής, σκληρός, ξεκάθαρος, δεν κλείνει βλέφαρο. Η πραγματικότητα που περιγράφει, επίσης. Ο Πεκ δημιουργεί ένα πολυεπίπεδο video essay για τη μαύρη εμπειρία στην Αμερική, συνδέοντας βίαια το παρελθόν με το παρόν.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Το I Am Not Your Negro δεν είναι μία φωνή διαμαρτυρίας ή ένα επίμονο παρακαλητό. Είναι ένα σημείο διασταύρωσης νου και καρδιάς που στέκει σαν ηθική πυξίδα μέσα στην ασχήμια.
Χρήστος Σκυλλάκος
Ταινία σκληρή και πικρή σίγουρα. Αλλά όπως ο ίδιος στοχαστής λέει «έχει λόγους για να είναι» ακριβώς δηλαδή όπως η κοινωνική πραγματικότητα που έχει βασιστεί και δομηθεί στο «ψέμα του προσποιητού ανθρωπισμού».
Νεκτάριος Σάκκας
... αν ταινίες σαν το «Moonlight» είναι μια φορά αναγκαίες, το «Δεν Είμαι ο Νέγρος Σου» είναι το σχεδόν επιβεβλημένο, σπάνιας ουσίας και πυκνότητας μάθημα Ιστορίας που οφείλουμε όχι μόνο στους εαυτούς μας, αλλά και στις γενιές που θα ακολουθήσουν.
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Χρησιμοποιώντας μόνο τα λεγόμενα του Μπάλντουιν και κάθε πιθανή και απίθανη πηγή αρχειακού υλικού, ο Πεκ μας προσφέρει απλόχερα το απόσταγμα των σκέψεων του στοχαστή και αγωνιστή για την ιστορία των φύλων και των φυλών, ένα μοναδικό καφκικό υπερθέαμα τόσο σημερινό και επίκαιρο όσο και παγκόσμιο. Ένα όνειρο αμερικανικής νυχτός που έγινε εφιάλτης και όραμα για έναν καλύτερο κόσμο μας. Αν τα καταφέραμε και που έχουμε φτάσει σήμερα, θα το κρίνετε μόνοι σας.
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2017-11-18
Αμείωτη ένταση και πάθος μετατρέπουν μια ιστορική και πολιτική αναδρομή σε κινηματογραφική απόλαυση.
Φωτεινή Δαϊλά
Πάνω απ' όλα, το Δεν Είμαι ο Νέγρος Σου αγγίζει το θέμα της εθνικής (αμερικανικής) ταυτότητας. Μέσα από την κάμερα του Πεκ βλέπεις πόσο δύσκολο είναι να βρεις την ταυτότητά σου και να σε αποδεχτεί μια ολόκληρη κοινωνία, όταν αυτή έχει διαμορφώσει εκ των προτέρων την άποψη της.
Τάσος Ντερτιλής
Δεν είναι μια ταινία για το λευκό ρατσισμό και την καταπίεση των μαύρων. Πηγαίνει πιο μακριά και επιχειρεί κάτι ακόμη ευρύτερο: με το βλέμμα ενός ξένου ο Αϊτινός κοσμοπολίτης και ακτιβιστής Ραούλ Πεκ, μια από τις πιο αξιοσέβαστες μορφές παγκοσμίως του κινηματογράφου τεκμηρίωσης, μελετά την ιστορία της περιθωριοποίησης της μαύρης κοινότητας στις ΗΠΑ, ως μια πράξη παραποίησης της Ιστορίας του Δυτικού Πολιτισμού.
Γιάννης Πατλάκας
Το ντοκιμαντέρ, αν και Αμερικάνικη κυρίως παραγωγή, ξεφεύγει από τα όρια των ΗΠΑ και απομυθοποιεί το American Dream τονίζοντας ότι αυτό ακριβώς: το σπίτι, η δουλειά ή γαλήνη και η ηρεμία είναι αυτό που οι λευκοί Αμερικάνοι αντιλαμβάνονται σαν δημοκρατία, ξεχνώντας τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που μόνο αυτονόητα δεν είναι για τους υπόλοιπους.
Μυρτώ Νίκα
Η μίξη αυτή, της αφήγησης τόσο με τα video όσο και με τις φωτογραφίες, γίνεται με τέτοια δεξιοτεχνία που δεν αποσπά το θεατή από τα όσα εξιστορούνται ούτε τον αποτρέπει από το να τα εξετάσει, αντίθετα διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του και κάνει πιο δυναμικό το ρυθμό της ταινίας. Η εξαιρετική χρήση των γραφικών και η μουσική επένδυση της ταινίας από τον Alexei Aigu αυξάνουν τη συναισθηματική ένταση που νιώθει ο θεατής.
Αγγελική Στελλάκη
Κουβαλώντας δεκάδες βραβεία και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ, το «Δεν είμαι ο νέγρος σου» αποτελεί το πιο επίκαιρο και ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ τόσο για την εμπειρία του να είσαι Αφροαμερικανός στη σύγχρονη Αμερική, όσο και για τα βαθύτερα αίτια του ρατσισμού.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Πραγματικά τρομερή δουλειά. Ευφυής η επιλογή του ασπρόμαυρου. Και ναι, εδώ ο Peck κάνει μια φανταστική δημιουργία!
Λήδα Γαλανού
2017-11-14
Υποψήφιο για Οσκαρ στην τελευταία απονομή, το ντοκιμαντέρ του Ραούλ Πεκ είναι ένα από εκείνα που αφήνουν το αποτύπωμά τους στη γενιά μας. Από τη μια γιατί κατευθύνεται από εκείνο το προσωπικό στοιχείο, την ανθρώπινη διάσταση, που δίνει σ' ένα ντοκιμαντέρ πηγαία δύναμη. Κι από την άλλη γιατί, με μια σπάνια ισορροπία, κάνει το παρελθόν να μιλά βροντερά για το παρόν.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-11-10
Το ντοκιμαντέρ του Αϊτινού Ραούλ Πεκ, ντελικάτη βιογραφία και ταυτόχρονα συναρπαστικό επιμελημένο χρονικό, βασίζεται στο ημιτελές χειρόγραφο του Μπόλντουιν, το Remember this house.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2017-11-12
Ένα πολιτικά τολμηρό, χωρίς υποχωρήσεις ντοκιμαντέρ, που μας δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα του τι θα πει ενός υποτιθέμενου δυτικού πολιτισμού δημοκρατία, που αξίζει να προβληθεί όσο το δυνατό πιο πλατιά.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2017-11-16
Γυρισμένο με πίκρα αλλά και με πολλή ζωντάνια και με κέφι, το ντοκιμαντέρ που προτάθηκε εφέτος για Οσκαρ, ξεφεύγει από κάθε είδους σύμβαση και με οδηγό του ένα ανολοκλήρωτο βιβλίο του Μπάλντουιν, τίτλος του οποίου θα ήταν «Remember your home», μετατρέπεται σε μια πρωτότυπη σύνοψη της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού στην αμερικανική κοινωνία από την εποχή των σκλάβων μέχρι τις μέρες μας.
Σταύρος Γανωτής
Ιδανικό το αποτέλεσμα ακόμα και για κάποιον που δεν είχε επαφή με το θέμα, όσο και για έναν Αμερικανό που αρνείται να αποδεχτεί αυτονόητες έννοιες ακόμα κι εν έτει μιλένιουμ.
Γιώργος Καραλιάς
Το ντοκιμαντέρ σίγουρα θα αγγίξει παραπάνω τους Αμερικανούς θεατές, παρά τους Έλληνες και του Ευρωπαίους. Όπως λέει και ο James Baldwin: «η ιστορία του νέγρου στην Αμερική, είναι η ιστορία της ίδιας της Αμερικής. Δεν είναι μια όμορφη ιστορία». Αν όμως κάποιος δεν μπορεί να εντοπίσει παραλληλισμούς στην αντιμετώπιση των Αφροαμερικανών μισό αιώνα πριν και στη σημερινή αντιμετώπιση πολλών μειονοτήτων, είτε είναι ψεύτης είτε κάτι χειρότερο.
Ακης Καπράνος
...ένα καθηλωτικό ντοκιμαντέρ που μπορεί να μην ξεπερνάει τα όρια της φόρμας, είναι όμως αρκετά δυνατό για να δονήσει τα θεμέλια των αντιλήψεών μας.
Δημήτρης Δημητρακόπουλος
2017-11-08
Ουσιαστικά αυτό που καταφέρνει ο Πεκ είναι να εντοπίσει τις ρωγμές της Δυτικής κοινωνίας και όλες τις φυλετικές, ταξικές και κοινωνικές διακρίσεις που έχουν καταφέρει να παρεισφρήσουν και, ενδεχομένως, να τονώσουν τις δομές της. Το μόνο που χρειάζεται, όπως και χρειαζόταν εδώ και τόσα χρόνια, είναι να τον ακούσουμε.
Ηλίας Φραγκούλης
2017-11-04
Εντυπωσιακό το υλικό, επαγγελματικότατη η εκτέλεση σκηνοθετικά, όμως θα νοιώθεις διαρκώς ότι βλέπεις δύο φιλμ σε συντομευμένη σύζευξη 93 λεπτών. Εάν το μαύρο χρώμα στο δέρμα σού... ανάβει το αίμα, μην το σκεφτείς καν. Ίσως φανεί πιο ενδιαφέρον σε πιο κινηματογραφόφιλο κοινό, αφού εκείνο το τμήμα της ταινίας είναι και το πιο συναρπαστικό. Μπορεί, πάντως, να λειτουργήσει και σαν μια καλή σύσταση με το συγγραφικό έργο του Τζέιμς Μπόλντουιν.
Παναγιώτης Πυλαρινός
Με την εκπληκτική αφήγηση του Samuel Jackson η ταινία του Peck "μιλάει" με ψυχή και αναφέρεται στους τραγικούς θανάτους των ηγετών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα Malcolm X Martin Louther King και Medgar Evers, ενώ παράλληλα καταδεικνύει το πώς η εικόνα και η πραγματικότητα των μαύρων στη σημερινή Αμερική είναι κατασκευασμένη και επιβεβλημένη.
nicolas1810
2017-11-02
Όπως και να έχει πάντως πρόκειται για λίαν αξιόλογο ντοκιμαντέρ.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2017-11-06
Μιλώντας για τους τραγικούς θανάτους των ηγετών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα Μάλκομ Εξ, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Μέντγκαρ Έβερς, o Μπάλντουιν καταδεικνύει το πώς η εικόνα και η πραγματικότητα των μαύρων στη σημερινή Αμερική είναι κατασκευασμένη και επιβεβλημένη με τρόπο ανατριχιαστικό και αδιαμφισβήτητο.
Τατιάνα Καποδίστρια
Ένα υπερβολικά πυκνό, όσο και αξιέπαινα οργανωμένο, κινηματογραφικό δοκίμιο για το ζήτημα των μαύρων της Αμερικής μέσα από τον βαθυστόχαστο λόγο του Αφροαμερικανού συγγραφέα, Τζέιμς Μπόλντγουιν.
