Θέλημα Θεού(2018)
(Grâce à Dieu / By the Grace of God) | Πρώτη προβολή: 04-04-2019
Άρτεμις Δεβελιάδη
Ένα συγκλονιστικό κινηματογραφικό έργο, που δίνει τροφή για σκέψη και παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ, σε μια εποχή που η διαφθορά βασιλεύει!
Άγγελος Πολύδωρος
Η ταινία του Φρανσουά Οζόν, που κέρδισε πρόσφατα την Αργυρή Άρκτο στην Berlinale 2019 και βασίστηκε στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης του ιερέα Preynat.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
2019-04-18
Ο Οζόν έκανε μια μεγάλη, δημοσιογραφικού τύπου, έρευνα, για να γράψει το τελικό του σενάριο, ψάχνοντας σε αρχειακό υλικό και μιλώντας με τα θύματα αλλά και τους συγγενείς τους, για να καταλήξει στην αποκαλυπτική αυτή, δοσμένη με πάθος, ειλικρίνεια και δύναμη, ταινία του.
Τάσος Ντερτιλής
να σκάνδαλο παιδεραστίας στους κόλπους της Γαλλικής εκκλησίας στο επίκεντρο της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας νέας ταινίας του Οζόν.
Γιώργος Παπαδημητρίου
Δεν πρόκειται να γίνουμε συμμέτοχοι σε ένα γραμμικό και επίμονο δημοσιογραφικό/αστυνομικό/δικαστικό κυνήγι τιμωρίας και απονομής δικαίου. Αντιθέτως, θα βυθιστούμε, με σταθερό βήμα και νηφάλιο τέμπο, στα λαβωμένα ενδότερα τριών ανθρώπων, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσουμε πως τίποτα δεν μπορεί να είναι ενιαίο, συμπαγές και μονοδιάστατο: ούτε καν ένας δεσμός οδύνης που δένει δια βίου τους φορείς μιας τέτοιας αγιάτρευτης πληγής.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Ο ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΟΖΟΝ, του οποίου τυγχάνω θαυμαστής, ΤΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΤΟΥ θαυμαστής, να εξηγούμαι, δίνει ένα εξαίρετο δείγμα ή μάθημα, του πως μεταφέρουμε ένα αληθινό περιστατικό στον κινηματογράφο, και πως μετατρέπουμε τα δραματικά γεγονότα της ζωής σε κινηματογραφικά δράματα της οθόνης.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Με σεβασμό στο θέμα του και χωρίς μελοδραματισμούς, ο σκηνοθέτης εξετάζει με προσοχή όλες τις λεπτομέρειες μιας ιστορίας που ξεπερνά τη μεμονωμένη περίπτωση και αφορά τη κοινωνικοπολιτική υποκρισία της κατά τα άλλα προστάτιδας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Ευρώπης των πεφωτισμένων.
Λήδα Γαλανού
2019-04-16
Με μια κάμερα ευαίσθητη στα πρόσωπα και στις εσωτερικές συγκρούσεις των ηρώων της, κρατά την ιδανική ισορροπία συναισθήματος και καταγγελίας, ώστε να ασκεί πραγματικά ακτιβιστική δράση, χωρίς στιγμή να προδίδει τη σημασία της καίριας ιστορίας της.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2019-04-14
Στα 137 λεπτά του φιλμ που κυλάνε δίχως τίποτα να μοιάζει περιττό ή βαρετό, ο Οζόν κατορθώνει να χωρέσει σχεδόν όλες τις αποχρώσεις μια αληθινά πολύπλοκης ιστορίας και δεν είναι παρά ελάχιστες οι στιγμές που κάτι μοιάζει έστω και λίγο προφανές ή εύκολο.
Γιάννης Πατλάκας
Ο Ozon επιλέγει προσεκτικά τρία από τα θύματα του ιερέα και φτιάχνει μία ενδιαφέρουσα και πολύπλευρη ταινία που αφήνει ικανοποιημένους ακόμα και τους απαιτητικούς που έχουν δει παρόμοιες σε θεματολογία ταινίες.
Dimitris Dx
Πολύ πιο ψύχραιμο από όσο θα μπορούσε να είναι και πολύ πιο καίριο από όσο θα περίμενε κανείς.
Ιάκωβος Γωγάκης
Η ταινία έχει δομή ντοκιμαντέρ, έχει και δομή fiction. Ο Γάλλος σκηνοθέτης συνδέει τα δύο είδη χωρίς κενά και αναγάγει τα θύματα της ιστορία, με τρόπο ώστε να δείχνει τα διλήμματα, τους φόβους τους και τις ψυχολογικές τους εντάσεις σε όλο το φάσμα της ζωής τους, πριν και και κατά τη διάρκεια της απόφασης, να φτάσουν την υπόθεση μέχρι το τέλος.
Πάρις Μνηματίδης
Μια ταινία που έπρεπε να υπάρχει και που αποδείχθηκε χρήσιμη και στην πραγματική ζωή, με τη συμβολή της στην καταδίκη κληρικών με ιστορικό ενεργειών σεξουαλικής κακοποίησης απέναντι σε ανηλίκους.
Τατιάνα Καποδίστρια
Πραγματικό, απόλυτα επικαιρικό, και μακριά από το σύνηθες ύφος του Οζόν, το φιλμ καταπιάνεται με διαβόητο παιδεραστικό σκάνδαλο στην αρχιεπισκοπή της Λυών –κυρίως, από τη σκοπιά των θυμάτων.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-04-08
Χωρίς να γίνεται στιγμή μελό, αλλά με ολοφάνερο πάθος για το «δίκιο που πνίγει» τους ήρωες (σε ένα δεύτερο επίπεδο το φιλμ μιλά για τον εύθραυστο συναισθηματικό κόσμο των αντρών και τη δυσκολία έκφρασής του), ο Οζόν υπογράφει την πιο τίμια, άρτια, τολμηρή και πολιτική ταινία του εδώ και αρκετό καιρό.
Άντα Δαλιάκα
2019-04-10
Συγκινεί στις βιωματικά αναγνωρίσιμες σκηνές του με τους βασικούς πρωταγωνιστές Μ. Πουπό, Ντ. Μενοσέ και Σ. Αρλό σε αρμονία με την ηθελημένη απόσταση από το χειριστικό μελό και σοκάρει δυνατά ως ψύχραιμη καταγραφή των γεγονότων που αποκαλύπτει έναν φαύλο συστημικό κύκλο φίμωσης της αλήθειας, όχι μόνο μέσα στην εκκλησία αλλά και στον εγγύτερο δορυφόρο της, την οικογένεια.
Χρήστος Μήτσης
2019-04-12
Αργυρή Άρκτος στο Βερολίνο για ένα κοινωνικά επείγον, επικεντρωμένο στην (αληθινή) πληροφορία δράμα, το οποίο θίγει εύστοχα και διακριτικά θέματα πίστης, εμπιστοσύνης, συγχώρεσης και συλλογικής ευθύνης.
Πάνος Γκένας
2019-04-06
Αυτό που ενδιαφέρει τον σκηνοθέτη είναι να παρακολουθήσει μεθοδικά την ενδυνάμωση ενός τολμηρού δικτύου ανθρώπων που αποφασίζει μετά από χρόνια να μιλήσει απέναντι σε ένα σύστημα που δεν ακούει. Σε μία παράδοση αποσιώπησης των σκανδάλων από πλευράς τόσο της εκκλησίας, όσο και των οικογενειών, ο Οζόν διαχωρίζει την πίστη από το έγκλημα και αποτυπώνει τα τραύματα, τις επιπλοκές και το θάρρος των θυμάτων, ανθρώπων που στερήθηκαν την παιδική τους ηλικία και πολύ πιθανό το δικαίωμα σε μία καλύτερη ζωή.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-04-04
Ο Οζόν προσεγγίζει ολομέτωπα, με πολύ λόγο και απουσία επίδειξης ή προσποίησης το θέμα του μέσα από αληθινά πρόσωπα με αλλαγμένα ονόματα που λειτουργούν σαν ξεχωριστά δείγματα μιας τραγικής συγκάλυψης δεκαετιών, με διαφορετική εξέλιξη στη ζωή τους.
Αχιλλέας Βασιλείου
Ακτιβιστικό μανιφέστο αλλά και ένα καλογραμμένο σενάριο που συνδυάζει γεγονότα αληθινά και καταπιάνεται με ένα πολύ ιδιαίτερο αλλά και χιλιοειπωμένο θέμα, το Θέλημα Θεού αν και φλύαρο και με έλλειψη κινηματογραφικού χαρακτήρα κερδίζει στην τελική ευθεία με τους χαρακτήρες του, το σενάριο του και το αποτελεσματικό μοντάζ του που κάνει τα 130 λεπτά της να κυλάνε ομαλά. Κερδισμένος πάλι ο Οζόν...ήταν θέλημα Θεού!
Νίκος Παλάτος
Ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο, ο Φρανσουά Οζόν με το νέο του φιλμ στέκει κάπου στη μέση.
Παύλος Γκουγιάννος
2019-04-02
Ο Ozon σε μία άνιση φιλμογραφία, με πολύ συχνή παρουσία ειδικά τα τελευταία χρόνια που κάνει σχεδόν κάθε χρόνο ταινία, δημιουργεί μία ακόμα μέτρια ταινία στο βιογραφικό του που θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη αν διαχειριζόταν πιο τολμηρά το υλικό του και όχι με έναν πολύ επιφανειακό τρόπο.
